Αννούλα του χιονιά @annoulatouxionia
την συνταγή δεν την έχω φτιάξει (αν και στα υπόψιν..) αλλά έφαγα αυτά τα νοστιμότατα κεμπαπάκια στη Σερβία, πράγματι σερβιρισμένα με σάλτσα πιπεριάς και καλοψημένες πιτούλες και ήταν πολύ νόστιμα. Ελπίζω να βρω λίγο χρόνο να τα φτιάξω σύντομα.... ευχαριστούμε!
chefurret @cook_8522530
Πεντανόστιμα σουτζουκάκια. Εγώ έβαλα μισό φλιτζάνι ανθρακούχο νερό και ο κιμάς βγήκε αρκετά υδαρής. Ίσως την επόμενη φορά να βάλω λιγότερο.Σίγουρα θα επαναλάβω τη συνταγή.
Dim Supelmag @elias100
Καλησπερα εζησα και απουδασα κροατια αυτην την αυνταγη δεν την ξερω σε ποιο μερος κροατιας την φτιαχνουν γιατι η λεξη čići δεν υπαρχει στα κροατικα ισως ειναι βοσνιακα.γενικα στην κροατια δεν τρωνε κεμπαπ μονο στο ζαγκρεμπ καποια μαγαζια φτιαχνουν.
ggr @george
καλησπέρα @elias100. Οι πληροφορίες για τα "ћевапчићи" είναι από την wikipedia (https://en.wikipedia.org/wiki/%C4%86evapi), όπου, στις ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ, στο Νο15 θα βρεις μία αναφορά στην εισαγωγή του ανατολίτικου αυτού πιάτου στην κουζίνα της Κροατίας.
Dim Supelmag @elias100
Καλησπερα.ειναι ανακριβεια αυτα που λέει η wikipedia.ισως το συγκεκριμενο φαγητο να υπαρχει στην βοσνια δεν το ξερω δεν εχω αποψη αλλα στην κροατια 20 χρονια δεν το ειδα πουθενα.επισης η λεξη ćići να ξερεις στα κροατικα σημαινει κατι αλλο.ολα αυτα στα λεω οχι για να σε βγαλω λαθος απλα λογο διαμονης γλωσσας και εμπειριας ξερω απο πρωτο χερι την κουλτουρα της χωρας.
ggr @george
(συνέχεια) Έτσι, το θέμα δεν είναι “να μη με βγάλεις λάθος”, από λάθη έχω κάνει τόσο πολλά που πλέον έχω συμφιλιωθεί με την ιδέα, αλλά να μη παρασυρθούν σε λανθασμένες ιδέες οι υπόλοιποι που περιδιαβαίνουν εδώ μέσα και, πολύ λογικό, δεν έχουν ούτε το χρόνο, ούτε και το ενδιαφέρον να ψάχνουν σε πηγές για να πάρουν τις απαντήσεις τους. Θα χαρώ εάν έχεις κάποιο στοιχείο να μου αναφέρεις, πέρα από το ότι δεν το είχες ακούσει ποτέ σαν πιάτο (όπως εγώ, για παράδειγμα, τα “πιτιά” της Κάσου.
Καλή συνέχεια!
Καλή συνέχεια!
ggr @george
(συνέχεια) Αλλά και πολλές πολλές άλλες πηγές από το internet αναφέρουν για τα cevapcici ότι είναι πολύ διαδεδομένα σε Βοσνία και Σερβία (αναφέρονται σαν “national dish” σε αυτές τις χώρες), αλλά είναι επίσης συνηθισμένα (also common) σε Κροατία, Μαυροβούνιο, Σκόπια, Ρουμανία, Κόσοβο, Αλβανία, κλπ. Όπως και στην Ελλάδα φυσικά. Μη μου πεις ότι ούτε εδώ έχεις συναντήσει ή ακούσει για τα καμπάπ ή σουτζουκάκια….(συνεχίζεται)
ggr @george
(συνέχεια) Αυτός λοιπόν έχει γράψει, μεταξύ καμιά δεκαριάς άλλων, ένα βιβλίο με τίτλο “Croatia: A History” (1999) στο οποίο αναφέρεται στην ιστορία των Κροατών και των εδαφών τους. Εκεί μέσα λοιπόν μπορεί να βρει κανείς μία αναφορά και στην επίδραση του οθωμανικού στοιχείου σε διάφορους τομείς της ζωής του, μεταξύ των οποίων και στην κουζίνα της Κροατίας. Αναφέρει λοιπόν, στο βιβλίο του: «To all this must be added, especially in the second half of the twentieth century, the influence of typical oriental-Turkish dishes and ways of cooking (barbecue, cevapcici)». Σαν ένα από τα δύο μόλις παραδείγματα που χρησιμοποιεί για την επιρροή αυτή, αναφέρει τα σουτζουκάκια αυτά. (συνεχίζεται)
ggr @george
@Elias καλή σου ημέρα και πάλι
Πολύ μου αρέσει αυτή η επικοινωνία και το debate που αναπτύσσεται.
Λοιπόν, επειδή μου αρέσουν τέτοιες “αναζητήσεις”, έψαξα και βρήκα ότι κάποιος Ivo Goldstein (όχι κάποιος τυχάρπαστος, ιστορικός και συγγραφέας ιστορικών βιβλίων είναι ο άνθρωπος) γεννημένος στο Zagreb και σπουδαγμένος εκεί (γυμνάσιο, λύκειο και πανεπιστημιακές σπουδές σε Humanities and Social Sciences στο εκεί πανεπιστήμιο). Ακολούθησαν διδακτορικό στο Βελιγράδι και επιπλέον σπουδές και ερευνητικό έργο στο Παρίσι, στην Αθήνα και την Ιένα. Δεν τον λες και τυχαίο τον άνθρωπο, είναι γερό χαρτί (συνεχίζεται)
Πολύ μου αρέσει αυτή η επικοινωνία και το debate που αναπτύσσεται.
Λοιπόν, επειδή μου αρέσουν τέτοιες “αναζητήσεις”, έψαξα και βρήκα ότι κάποιος Ivo Goldstein (όχι κάποιος τυχάρπαστος, ιστορικός και συγγραφέας ιστορικών βιβλίων είναι ο άνθρωπος) γεννημένος στο Zagreb και σπουδαγμένος εκεί (γυμνάσιο, λύκειο και πανεπιστημιακές σπουδές σε Humanities and Social Sciences στο εκεί πανεπιστήμιο). Ακολούθησαν διδακτορικό στο Βελιγράδι και επιπλέον σπουδές και ερευνητικό έργο στο Παρίσι, στην Αθήνα και την Ιένα. Δεν τον λες και τυχαίο τον άνθρωπο, είναι γερό χαρτί (συνεχίζεται)
