# ایرانگردی 🇮🇷 #سفر_چهارم 🇮🇷 مدرسه ها تازه باز شده بودند.برادر و خواهرم در مقطع دبستان تحصیل می کردند و پدر در مدارس راهنمایی تدریس می نمود. من و مادر و خواهر کوچولویم که تازه به دنیای ما پا گذاشته بود، در خانه انتظار عزیزانمان را می کشیدیم .مادر بعضی اوقات برای عصرانه حلوا می پخت.بوی پخت حلوا آن هم با برنج شالیزارهای شمال کشور عزیزم ایران و بوی هل و گلاب خانه را که نه، تمام فضای کوچه را عطرآگین کرده بود.(مادر عزیزم بعد از فوت پدر دیگر آن فعالیت گذشته را ندارد و من مجبورم خاطرات آشپزی او را نیز در دستوراتم بگنجانم. آنها بیش از پیش به توجه ما نیاز دارند.) آن سالها در شهر من یزد هنوز شله زرد باب نشده بود و بدون زعفران حلوای برنج را می پختند.وقتی حلوا آماده می شد مادر در بشقابهای گل سرخی آنها را سرو می نمود تا زودتر سرد شوند. لبخند رضایتی را که بر لبان پدرِ مهربانم و خواهر و برادرم در بازگشت از مدرسه شاهد بودم، حاکی از استشمام بوی خوش حلوا بود و به دنبالش چهره خندان مادر را نظاره بودم که آن روز، پیروزِ میدانِ زندگیش بود. 🇮🇷تقدیم به عاشقان هنر جذاب آشپزی در سرتاسر گیتی