#SSR#उन्हाळ्याच्याखासरेसिपीज
वसंत ऋतू सर्व निसर्गाचे रुप पालटतो.शिशिराची पानगळ 🍂संपून वसंतऋतु नवी तुकतुकीत पालवीरुपी वस्त्रंच जणू सगळ्या वृक्षलतांना बहाल करतो आणि ती चमचमणारी लालसर कोवळी पानं पाहून मन मोहरुन जातं अगदी!🌳☘️हा निसर्गसोहळा बघायला मात्र आसपास थोडीतरी झाडं हवीतच...केवळ नेत्रसुख!!वसंत ऋतुने बहाल केलेला हा साज लेऊन नवनिर्मितीची ओढच जणू वृक्षांना लागते🌿.सर्वत्र या आंब्याच्या मोहराचा अप्रतिम सुगंध पसरतो.हा सुगंध ओळखायला झाडांशी मात्र मैत्रीच हवी!इकडे मावळ खोऱ्यात खरिपातला तांदूळ काढायला ही मोहराचीच वेळ येते.या मोहराचा सुगंध या तांदळाच्या लोंब्यांवर पसरतो...हाच तर आंबेमोहोर भात!🌾मध्यंतरी तोरणाकिल्ल्याच्या पायथ्याशी असलेल्या रिसॉर्टला जाताना हा आंबेमोहोर बघायला मिळाला.आता यापुढे उन्हाची काहिली वाढते आणि मोहरातून चिमुकल्या कैऱ्या🥭 बाहेर पडतात.जशी उष्णता वाढते तशा कैऱ्या मोठ्या होत जातात.माझ्या माहेरी आंब्याची,फणसाची गर्द वृक्षराजी वडिलांनी लावून ठेवली आहे.याच्या सहवासाचा आनंद अवर्णनीय!आजवर घरच्या कैऱ्यांचा भरपूर आस्वाद घेतला.छोट्या छोट्या खाली पडलेल्या बागेतल्या कैऱ्या दररोज गोळा करुन उकडून गर साठवायचा.गुळाची ढेप तर असायचीच...त्याचं सुंदर पन्हं करुन सकाळची कामं झाल्यावर,उन्हातून आल्यावर,संध्याकाळी बागेत बसून या पन्ह्याची चव चाखायची🍹!अगदी अमृततुल्य चवीचं पन्हं पिऊन तृप्त,थंडगार व्हायचं.चैत्रातल्या गौरीसाठी तर कैरीडाळ,उसळ,ओल्या नारळाच्या करंज्या,बेसनाचे लाडू,कलिंगड, खरबूज आणि चांदीच्या वाट्यांमधलं पन्हं....सुखाची परिसीमाच!आता विकत सगळंच मिळतं...पण यातलं प्रेम आपलेपणा आणि घरचं आपल्या हातचं...याची सर कशाला आहे हो?😊....