دارچین کاسیا از درخت سینامومام کاسیا Cinnamomum cassia که به نام سینانومام آروماتیک Cinnamomum aromaticum هم شناخته می شود بدست می آید.
محل تولید این دارچین در جنوب چین است و از این جهت به نام دارچین چینی هم شناخته می شود. با این حال زیرگونه های متعددی از آن در سراسر شرق و جنوب آسیا وجود دارد.

دارچین کاسیا متمایل به رنگ قهو ای تیره با بافتی ضخیم تر و زبرتر از دارچین سلان است.
کیفیت پایین تری داشته و بسیار ارزان تر بوده و در سراسر جهان رایج تر است و تقریبا در تمام سوپرمارکت ها به فروش می رسد.
مدت طولانی در آشپزی و طب سنتی چین مورد استفاده قرار می گرفته است. (دارچین فیک)

دارچین سیلان یا دارچین اصل
دارچین سیلان یا دارچین اصل بومی سریلانکا و بخش جنوبی هندوستان است و از پوسته داخلی درخت سینانومام وروم Cinnamomum verum بدست می آید.

به رنگ قهوه ای روشن است و چوب هایی نازک و نرم دارد. این ویژگی ها کیفیت و بافت مطلوبی به آن می دهد.
دارچین سیلان کمتر رایج است و به عنوان ادویه پخت و پز محسوب شده و بسیار گران تر از دارچین کاسیا است.
طعم آن ملایم و شیرین بوده و برای دسر بسیار مناسب است.

رنگ آن روشن‌تر می‌باشد.
اغلب مردم، طعم و عطر دارچین سیلان را بیشتر می‌پسندند و استشمام آن را دوست دارند زیرا بسیار ملایم است.

تفاوت‌ های دارچین سیلان و کاسیا
یکی از تفاوت‌های اصلی دارچین سیلان و کاسیا، تفاوت در طعم آن‌ها است. دارچین سیلان دارای طعم ملایم‌تر و شیرین‌تری نسبت به کاسیا است.
عطر کمتری دارد.

دارچین کاسیا که به آن دارچین چینی هم می‌گویند، رنگ قهوه ای مایل به قرمز تیره دارد. (به همین دلیل به آن دارچین گل سرخی هم گفته می‌شود).
عطر و بوی تند و زیادی داشته و کمی مزه تلخ دارد. همچنین
دارچین کاسیا طبع گرم‌تری نسبت به دارچین سیلان دارد.