معرفی شده است، گیاهی علفی و بومی اروپا می باشد. در گذشته این گیاه غالبا به عنوان علف های هرز در مزارع گندم، جو، ذرت و … رشد می کردند، به همین علت نام آن را گل گندم گذاشته اند. علاوه بر این، در برخی باغ ها آن را به عنوان گیاه زینتی می کاشتند.

قسمت های مختلف این گیاه خاصیت داررویی دارد، اما مصرف گل های آن بیشتر در طب سنتی توصیه شده است. گل های این گیاه دارای خاصیت مدر بوده و در درمان استسقا، سرماخوردگی، درمان بیماری های سینه و رفع سرفه، دفع گاز روده، درمان سوء هاضمه، سوزش چشم، ضد نفخ و … استفاده

یک و نیم تا 2 قاشق چای خوری پودر گل های خشک شده گل گندم را به یک فنجان (حدود 200 تا 250 میلی لیتر) آب جوش افزوده و به مدت 15 تا 20 دقیقه اجازه دهید، باقی بماند. شما می توانید برای افزایش ادرار و درمان اسهال 20 دقیقه قبل از وعده های اصلی،  

یک قاشق چای خوری گل گندم خشک را به یک فنجان (معادل 200 میلی لیتر) آب جوش افزوده و اجازه دهید 15 دقیقه به همان شکل باقی بماند. سپس، آن را صاف کرده و به 3 قسمت تقسیم و نیم ساعت قبل از غذا، آن را گرم بنوشید. این دمنوش به درمان بیماری های کلیوی و کبدی کمک می کند.

 یک چهارم فنجان از آن را بنوشید.

آن سبب سقط جنین می گردد. علاوه بر این، مبتلایان به اسهال خونی باید از مصرف این گیاه خودداری کنند.

توجه: از مصرف بی رویه این گیاه اجتناب کرده و برای درمان بیماری ها و مقدار مصرف این گیاه با پزشک معالج خود مشورت نمایید.