یک ساعت زودتر باید شربت بار را درست کرد تا خنک شده و به دمای محیط برسد. پس روی شعله کم ابتدا آب را می‌گذاریم تا جوش بیاید بعد جوهر لیمو و شکر را اضافه کرده و اصلاً هم نمی‌زنیم. بعد از اینکه شکر آب شد، گلاب و زعفران را اضافه می‌کنیم و در آخر گلوکز را اضافه می‌کنیم. غلظت شربت بار باید زمانی که سرد شد از عسل روان تر باشد. حالا می‌گذاریم تا خنک شود.

آب را به همراه کره بر روی شعله کم قرار داده تا کره آب شود(آب قبل از آب شدن کره نباید جوش بیاید). بعد وانیل را اضافه می‌کنیم و به محض اولین قُل آرد الک شده را یک دفعه اضافه کرده و سریعا هم‌میزنیم؛آنقدر که مثل خمیر یکدست و آب اضافی آن تبخیر شود و می‌گذاریم تا خنک شود البته نه خیلی(وقتی دست میزنیم گرم باشد و ما نسوزیم). یک قاشق از شربت بار را به خمیر اضافه و هم می‌زنیم. تخم‌مرغ‌ها را یکی یکی اضافه می‌کنیم و بعد از هر کدام به خوبی با همزن بهم‌میزنیم تا خمیری چسبناک داشته باشیم.

(اگر مواد خیلی سفت بود می‌توان نصف تخم‌مرغ سوم را نیز اضافه کرد) بعد مواد را داخل قیف ریخته و با هر سری ماسوره که دوست داریم در روغن سرخ می‌کنیم. بامیه‌های سرخ شده را بلافاصله به مدت ۲ الی۳ دقیقه در شرب بار قرار می‌دهیم.

نکات: ۱-اگر شربت بار زیاد بجوشد، شکرک می‌زند پس بعد از اضافه کردن گلوکز بلافاصله گاز را خاموش کنید. ۲-برای خنک شدن شربت بار اصلا از یخچال کمک نگیرید. ۳-گلوکز برای براق شدن بامیه‌هاست اما اگر داخل شربت ریخته نشود باعث آبکی شدن و نرم شدن بامیه‌ها می‌شود. ۴-شربت به مدت چند ماه در ظرف در بسته یخچال و فریزر قابل نگهداری است. ۵-بامیه باید حتما با شعله کم سرخ شود.۶-روغن بامیه به علت تخم‌مرغی که داخل آن هست کف می‌کند پس سری اول را تا می‌توانید زیاد بریزید.