حلوای اَسُّم
بچه که بودیم روز عاشورا یکی از خوشحالی های کودکی هامون حلوایی بود که کف دستمون میذاشتند و با همان دستهای کثیف میخوردیم ،حلوایی که بعد سالها گشتم و دستورش رو پیدا کردم.
حلوای اَسُّم
بچه که بودیم روز عاشورا یکی از خوشحالی های کودکی هامون حلوایی بود که کف دستمون میذاشتند و با همان دستهای کثیف میخوردیم ،حلوایی که بعد سالها گشتم و دستورش رو پیدا کردم.
برنامه کوکپد را باز کنیدمراحل تهیه
- 1
اول از همه بگم که اَسُّم چیه و چرا به این حلوا اَسُّم میگن، اَسُم همون کفگیر امروزی هست، زمانهای قدیم که ظرف یبار مصرف نبود ،این حلوا رو درست میکردند و با کفگیر توی ظرف تقسیمش میکردند و مردم با دست بر میداشتند ،این چیزی که میگم مال تقریبا ۳۵ سال پیشه پس خیلی تعجب نکنین، خودم اسم نداشتم نرفتم از خونه ی مادر شوهرم عکس گرفتم ،دستور این حلوارو زن داییم برام پیدا کرد چون عمه ش استادش بود، اگه این حلوا رو دوست داشتین برای عمه خدیجه صلوات بفرستین
- 2
اول برنج رو چند ساعت خیس کنید ،بعد با یه لیوان آب بگذارید بپزه تا دونه آش بره، نباید مثل شله زرد له بشه اما باید مغزش پخته بشه، بعد شکر و گلاب و زعفران اضافه کنین بذارین آبش جمع بشه، سه قاشق روغن هم اضافه کنین
- 3
وقتی آبش تموم شد دم کنی روش بذارین و بذارین یکم دم بکشه تا روغنش پس بده بعد توی همون روغن سرخ کنین
- 4
بعد اگه دوست داشتین بریزین داخل قالب یا اینکه مدل قدیمی بردارین، نوش جان
کلمات کلیدی
دستورهای مشابه
دستورهای پیشنهادی بیشتر
نظرات (13)