#रेसिपीबुक

दाढ्याच्या खाऱ्याचं सुकं हा पदार्थ मी सासरी आल्यावर पहिल्यांदा खाल्ला.माझ्या साबांचं माहेर डहाणू.एकदा तिथून येताना त्या सुके मासे घेऊन आल्या,त्यात होतं दाढ्याचं खारं.

दाढा म्हणजे मोठ्ठा रावस.जवळजवळ चर साडेचार फुटाचा.दुर्मिळ मासा,जो या विरार ते डहाणू आणि पुढे दमणपर्यँतच मिळू शकतो. याला मीठ लावून उन्हात सुकवले जाते.यात अजून एक प्रकार असतो,तो म्हणजे ओलं खारं. ओलं खारं म्हणजे अगदी एक दिवस सुकलेलं खारं. तेही खूप चविष लागतं.

पण हा मासा दुर्मिळ असल्याने सर्वसाधारण पणे बाजारात विकत मिळत नाही त्यामुळे सहजपणे मिळणेही कठीण असते.भेट देण्यासाठीच हा मत्स्यविशेष वापरला जातो बहुधा. त्यामुळे प्रेमाची भेट म्हणून मिळालेल्या या माशाची चव आगळीच असते.मला कधी आमची चिंबईकर मावशी ही भेट देते तर कधी माझा भाचा शिरीष भोसले याला माझी आवड समजल्यावर, आपल्या मित्राला सांगून, मिळवून देतो.

पण आज मी तुम्हाला सांगणार आहे ती सुकलेल्या दाढ्याच्या सुक्याची अतिचविष्ट पाककृती. गोडं वरण भात किंवा आंबट वरण भात किंवा तांदळाची भाकरीआणि हे सुकं असलं की मेजवानीच.पण करायचं मात्र लोखंडी कधी किंवा तव्यात,आणि मंद आचेवरच,ही माझी खास अनुभविक टिप्पणी.असं काही खरपूस होतं ना हे सुकं.बस्स रे बस्स!

लिहिता लिहिता आठवणीनेही पाणी सुटलं तोंडात. देते लगेचच पाककृती.तुम्हाला कधी हा मत्स्यविशेष मिळाला तर जरूर करून पहा.

यासाठी लागणारं साहित्य म्हणजे मुख्यतः दाढ्याचं खारंच,बाकी तर घरातलेच जिन्नस असतात.मिळालं तुम्हाला तर मलाही भेट द्या, मित्रांनो.

घ्या साहित्य जमवायला.