Składniki mieszamy na jednolitą konsystencję. Pamiętamy, żeby do mąki przesiać kakao. Całość mieszamy.

Stopniowo dodajemy mleko i sodę. Mieszamy. Mąka mące nierówna - nie chcemy, aby wszystkie naleśniki były takiej samej grubości. Rozcieńczamy w proporcji 50-50, bo ciasto nie może być ani zbyt gęste, ani zbyt rzadkie.

Smażymy naleśniki na patelni.

W międzyczasie, albo nawet wcześniej, bo potrzebujemy czasu na wystygnięcie, przygotowujemy ryż na mleku. Mleko gotujemy. Gdy zacznie wrzeć, dodajemy umyty i odcedzony ryż, mieszamy i ponownie gotujemy.

Gdy zacznie wrzeć, gotujemy dalej na małym ogniu pod przykrywką, zostawiając małą szczelinę pomiędzy garnkiem i przykrywką, bo inaczej ryż nam wykipi. Gotujemy przez ok. 30 minut, w 25 minucie dodajemy cukier i mieszamy. Po upływie 30 minutach zdejmujemy z ognia i zostawiamy jeszcze przez 20 minut pod przykryciem. Odstawiamy do wystygnięcia (myślę, że jest to najpyszniejszy ryż na mleku - dokładnie taki, jak robiły go nasze babcie). Kto będzie jadł jako ryż na mleku w miseczkach i uważa, że jest zbyt gęsty, może rozcieńczyć go odrobiną mleka (na sushi nie trzeba).

Ostudzony ryż na mleku przekładamy na część naleśnika, którego górny koniec odcinamy. Najlepiej wygładza się ryż mokrymi dłońmi. Następnie w linii układamy owoce, mocno zwijamy przy pomocy bambusowego zwijaka do sushi lub ściereczki kuchennej.

Wstawiamy na 1 godzinę do lodówki, później przekrawamy. Przy krojeniu warto po każdym kawałku wytrzeć nóż ręcznikiem kuchennym. Trochę oszukiwałem: pomarańcz nie ma takiego koloru. Na wierzch dałem po prostu odrobinę sosu jagodowego, stąd ta ładna czerwona barwa. Smak genialny! Następnym razem przyrządzę je w ten sam sposób. Ogólnie to lubię kombinację kwaśnego ze słodkim, przepadam za takimi wariacjami.