Είναι ένα εύκολο σε γενικές γραμμές γλυκό (με την έννοια ότι όλο και όλο που θέλει είναι μαγείρεμα του ρυζιού σε κατσαρόλα που στη συνέχεια αφήνουμε να ψηθεί στο φούρνο, απαιτεί όμως την παρουσία σας τουλάχιστον για το πρώτο μέρος (μαγείρεμα του ρυζιού) όπου χρειάζεται ανακάτεμα. Το αποτέλεσμα όμως είναι ένα πολύ νόστιμο μελάτο γλυκό, διαφορετικό από ό,τι έχετε στο νου σας.

Και μόνο όμως ότι είναι ένα παραδοσιακό γλυκό ενός τόπου με κουζίνα που έχει ρίζες τόσο στην ελληνική όσο και στην ιταλική παράδοση, το κάνει να αξίζει να έχει μία θέση ανάμεσα στις συνταγές που θέλουμε να περάσουν σε επόμενες γενιές!!!

Αλέθουμε το ρύζι. Παλιά αυτή τη δουλειά την έκαναν στον μύλο του καφέ, εμείς εάν δεν έχουμε κάποιον τέτοιο “ξεχασμένο” μύλο, θα το κάνουμε στο μπλέντερ. Μόνο που θα αλέθουμε μικρές ποσότητες τη φορά, γιατί δεν πρέπει να γίνει σκόνη, πρέπει να υπάρχουν μικρά κομματάκια ρύζι (ας πούμε να σπάει ο κόκκος στα 4, δεν φτιάχνουμε ρυζάλευρο...)

Σε μια κατσαρόλα ''καίμε'' ένα ποτήρι ζάχαρη να γίνει καραμέλα. Ρίχνουμε δηλαδή τη ζάχαρη στην κατσαρόλα και τη ζεσταίνουμε σε μέτρια φωτιά να λιώσει, ανακατεύοντας συνεχώς με μία ξύλινη σπάτουλα.

Όταν πια λιώσει εντελώς (να μην έχει γρομπαλάκια) ρίχνουμε 14 ποτήρια νερό, την υπόλοιπη ζάχαρη και το μέλι. Ανακατεύουμε (πάντα πάνω από τη φωτιά), να λιώσει η ζάχαρη και να διαλυθεί το μέλι και να ομογενοποιηθούν τα υλικά.

Κρατούμε ένα ποτήρι από αυτό το σιρόπι, του ρίχνουμε ακόμη 2 κουταλιές μέλι και το κρατούμε στην άκρη. Θα το ρίξουμε στο ταψί λίγο πριν ψηθεί η ροβανή.

Στην κατσαρόλα που έχουμε το υπόλοιπο σιρόπι, ρίχνουμε μισό ποτήρι (230 - 235 γρ) πολύ καλό ελαιόλαδο και, πριν πάρει βράση, προσθέτουμε το αλεσμένο ρύζι.

Τα ανακατεύουμε συνέχεια, μέχρι το ρύζι να απορροφήσει το σιρόπι και πήξει (πρέπει να είναι τελείως μαγειρεμένο το ρύζι και να έχει γίνει πιει τα υγρά). Θα πάρει ώρα αυτή η διαδικασία γύρω στη 1 ώρα, γι’ αυτό και θέλει υπομονή.

Προς το τέλος αυτού του χρόνου λαδώνουμε το ταψί και, παίρνοντας με μια κουτάλα τρυπητή κουταλιά-κουταλιά από το μείγμα, τη βάζουμε στο ταψί, τη μια κουταλιά πάνω στην άλλη. Την ισιώνουμε με μια σπάτουλα και, αφού κρυώσει λίγο (για να σφίξει και να σταθεροποιηθεί), τη χαράζουμε μέχρι κάτω, μέχρι το ταψί, σε μπακλαβαδωτά κομμάτια, σε “φελιά”.

(***Παλιά, το χάραγμα αυτό το έκαναν με...βελόνα του πλεξίματος ή με...καρφί (ίσως για να είναι φαρδιές η χαρακιές, να μην κλείνουν ή μπορεί και για να μην χαράξουν το ταψί, ποιος ξέρει...)

Σε κάθε “φελί” βάζουμε από ένα αμύγδαλο ξεφλουδισμένο ή ένα γαρύφαλλο και την ψήνουμε στο φούρνο στους 180 βαθμούς για μια 1 ώρα (και βάλε). Μέχρι να πάρει ένα όμορφο ροδόξανθο χρώμα.

Ένα 10λεπτο, τέταρτο πριν είναι έτοιμη την βγάζουμε απο το φούρνο, της ρίχνουμε το σιρόπι που είχαμε κρατήσει στην άκρη και στο οποίο έχουμε διαλύσει ένα κουταλάκι εσάνς βανίλιας και συνεχίζουμε το ψήσιμο για άλλα 10 με 15 λεπτά.