Ο γάμος του πρίγκιπα William και της καλής του, Kate στην κυριολεξία εισέβαλε στα Μέσα Ενημέρωσης (με τα κανάλια να αποδεικνύονται για άλλη μία φορά οι.... πατσαβούρες της “συνομοταξίας των ΜΜΕ”). Και από εκεί, στην ίδια μας τη προσωπική ζωή.Αφού τα κανάλια, λοιπόν, είναι ανίκανα να αντιληφθούν και τηρήσουν το “παν μέτρον άριστον”, ας είμαστε εμείς έτοιμοι να αναζητήσουμε το (όποιο) καλό μπορεί να βγει από αυτή την υπερβολή. “Ουδέν κακόν αμιγές καλού”, έτσι δεν λέει η έτερη των παλιών, σοφών, παροιμιών;Καλές οι χαιρετούρες βρε λεβεντιές. Καλά και τα φιλάκια στο μπαλκόνι. Και δύο, μάλιστα. Καλή και η πριγκιπική κουνιάδα με το άσπρο της φόρεμα (τι καλή, δηλαδή,..... πριγκιπική!!!). Για πείτε μας όμως βρε παιδιά, τι έγινε ΜΕΤΑ; Σαν μπήκατε μέσααα; Όταν έφυγαν οι κάααμερες; (στο γεύμα εννοώ, και δη στην ώρα του “επίσημου desert”, γιατί, που πήγε εσάς το μυαλό σας; ). Πως ήταν λοιπόν το πριγκιπικό γλυκό;Σε πρώτη παρουσίαση για την Ελλάδα, αποκλειστικά για τους φίλους του site, δείτε την πριγκιπική τούρτα που, με απαίτηση του πρίγκιπα William, συνόδευε το επίσημο γεύμα στα ανάκτορα. Πρόκειται για το γλυκό (τούρτα με διάφορους τύπους σοκολάτας, βούτυρο και τα περίφημα μπισκότα McVities) που ήδη από μικρό παιδί λατρεύει ο πρίγκιπας και που είμαι σίγουρος ότι από σήμερα κιόλας θα αποκτήσει φανατικούς θαυμαστές και ανάμεσα στο ελληνικό κοινό.Τι λέτε; θα μου πήγαινε να κάνω τον παρουσιαστή στην τηλεόραση; Σήμερα για τον γάμο της δεκαετίας, αύριο για το πρόβλημα αξιοπιστίας της Ελλάδας και την οικονομική κρίση, σε τρεις μέρες για την αντιμετώπιση ενός πυρηνικού ατυχήματος, μιαν άλλη φορά για τη νόσο των πτηνών (αλλά και των προβάτων, των χοίρων, μέχρι και των ινδικών χοιριδίων. Γιατί όχι; Αρκεί να δηλώσω ειδικός στα πάντα ...)

Λίγα μυστικά ακόμα

[1] Η πρωτότυπη συνταγή, εκείνη που ξετρελαίνει τον Πρίγκιπα William), χρησιμοποιεί αντί για μέλι, golden syrup. “Τι είναι πάλι ετούτο;” (τουλάχιστον η δική μου αντίδραση ήταν ακριβώς αυτή). Το Golden syrup, λοιπόν, είναι μία ρευστή γλυκαντική ουσία που παρασκευάζεται από τον χυμό του ζαχαροκάλαμου. Μοιάζει σε εμφάνιση με το μέλι, στην υφή, όμως, θυμίζει περισσότερο σιρόπι καλαμποκιού. Έχει μία ξεχωριστή γεύση καρυδιού και είναι γλυκύτερο από την ζάχαρη. Εμφανίζει μία μεγαλύτερη συνάφεια με το νερό απ’ ότι η ζάχαρη, συνεπώς προσδίδει περισσότερη υγρασία στα γλυκά όπου μπαίνει και εκείνα ξεραίνονται δυσκολότερα όταν εκτίθενται στον αέρα. Και επίσης καθυστερεί τη δημιουργία κρυστάλλων, γι’ αυτό και χρησιμοποιείται και σαν επικάλυψη.Γνωστό και σαν “ελαφρύ σιρόπι”, το golden syrup είναι ένα από τα απαραίτητα υλικά σε αρκετά πιάτα της παραδοσιακής βρετανικής κουζίνας, ιδιαίτερα σε γλυκά. Χρησιμοποιείται τόσο σαν γλυκαντικό (υγρό) μέσο, όσο και σαν επικάλυψη σε κέικς, σε μπάρες δημητριακών, κλπ . Χρησιμοποιείται σαν υποκατάστατο του μελιού, σε κοινωνίες που δεν διαθέτουν την ποιότητα και την ποικιλία του μελιού που έχει η Ελλάδα. Αυτός είναι και ο λόγος, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι παρασκευάζεται χημικά (με την επίδραση υδροχλωρικού οξέος που διασπά τη σακχαρόζη (ή την κοινή ζάχαρη) σε γλυκόζη και φρουκτόζη και την μετέπειτα επεξεργασία του με χρήση καυστικής σόδας (αλισίβα, you know) για να μετατραπεί το όξινο περιβάλλον σε ουδέτερο, χ@@ε ψηλά κι’ αγνάντευε, δηλαδή) που δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ να το χρησιμοποιούμε στην Ελλάδα.Μάλισταααα. Και με τι το αντικαθιστούμε; Λένε ότι έχει μία μοναδική γεύση γι’ αυτό και είναι δύσκολο να αντικατασταθεί. Δύσκολα, my.... άσσε καλύτερα. Δεν είναι καθόλου δύσκολο. Θα κάνουμε ακριβώς το αντίθετο. Εκείνοι αντικαθιστούν το μέλι (που δεν έχουν ούτε καλό ούτε πολύ και τους έρχεται και πανάκριβο) με golden syrup. Εμείς θα αντικαταστήσουμε αυτό το δεύτερο με αγνό, ευωδιαστό, παχύρευστο και γευστικό μέλι της ελληνικής υπαίθρου (να σας εκμυστηρευθώ εδώ, μου δώρισε ένα βάζο με εξαιρετικό μέλι, το feggaraki, που μετά την πρώτη δοκιμή το έκρυψα από την κόρη μου ακόμη και ας προοριζόταν για εκείνη…).Υπάρχει και φυσικός τρόπος να κατασκευάσει κανείς στο σπίτι υποκατάστατο του golden syrup, αυτό όμως είναι αντικείμενο άλλης συνταγής.[2] Τα μπισκότα Digestive, τώρα, είναι τα πιο διάσημα βρετανικά μπισκότα. Έχουν αυτό το όνομα γιατί η ιδέα ότι περιέχουν μαγειρική σόδα, γνωστό αντι-όξινο, τα έκανε να βοηθούν την χώνευση, κάτι που είναι απολύτως λάθος. Το τυπικό μπισκότο Digestive περιέχει σταρένιο αλεύρι, μαγιά, λίγο αλάτι και.... σιρόπι ζάχαρης “μερικώς ανεστραμμένο”. Αμ τούτο; τι είναι πάλι ετούτο; Και να ‘μαστε και πάλι μπροστά στο golden syrup.... Μα και μέσα στα κουλουράκια; Και μέσα; Καλά, τι τρώει τούτος ο πρίγκιπας;Εκτός από την κλασσική χρήση τους (ποια είναι αυτή; καλά, στην Αγγλία είμαστε, το ρωτάτε; σαν βουτήματα για το τσάι ή τον καφέ, φυσικά), τα μπισκότα Digestives χρησιμοποιούνται και στην κουζίνα, δεόντως τεθριμμένα (κατάλληλα σπασμένα, δηλαδή, ανάλογα με την περίσταση), συχνά με την προσθήκη λιωμένου βούτυρου, για τη παρασκευή βάσεων για cheesecakes και άλλων γλυκών αυτού του τύπου. Ημίγλυκα και με την τάση να μαλακώνουν εύκολα όταν βουτηχτούν σε υγρό, τρώγονται μετά μανίας σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου υπολογίζεται ότι καταναλώνονται, κατά μέσο όρο, 51 μπισκότα αυτού του τύπου το δευτερόλεπτο. Αν είναι τόσο σπουδαία, να δοκιμάσουμε να τα φτιάξουμε και εμείς, τι λέτε; Για δείτε εδώ