Ή, αλλιώς, “Κρύα σαλάτα με τόνο, φασόλια, καλαμπόκι και γιαούρτι”«[..... .....] Αντίθετα, θα ήταν ευκταίο να υπάρξει μία μόνιμη επιτήρηση στην Ελλάδα, ακριβώς όπως εμείς πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να δοθεί στην Ελλάδα η δυνατότητα να μπορέσει ξανά να αναπτυχθεί». Απόσπασμα από δηλώσεις Μέρκελ, κάποιους μήνες πριν.Για φαντασθείτε να έχετε κάποιον στη κουζίνα σας και να σας καθοδηγεί (“επιβάλλει”, το λένε άλλοι) τι θα μαγειρέψετε, με ποιόν τρόπο θα το μαγειρέψετε, τι ώρα θα το μαγειρέψετε, τι υλικά θα χρησιμοποιήσετε. Achtung!!!Όσο άκουγα το σχετικό απόσπασμα, μου ήρθαν εικόνες από ελληνικές ταινίες παραγωγής Τζέιμς Πάρις (ξέρετε, “Η μάχη της Κρήτης”, “28η Οκτωβρίου, ώρα πέντε”, “ΟΧΙ”, “Οι τελευταίοι του Ρούπελ” “Στα σύνορα της προδοσίας” ) και ξαφνικά μία Frau “γέμισε” την κουζίνα μας και, με επιτακτικό ύφος, επέβαλε για μεσημεριανό....“Salat”, σαλάτα. Αλλά, «Nein Griechisch salat, nein “choriatiki”, kein frisches Gemüse heute, Ντεν έκει φρέσκα λακάνικος ζήμερα, ζήμερα τα φάτε κονσέρβα, Heute warden Sie essen in Konserven !!!»Σαλάτα με χορταρικά-κονσέρβα; Γίνεται; Και όμως, γίνεται. Και, αν και με τίποτα δεν μπορεί να θεωρηθεί η επιτομή της υγιεινής διατροφής, είναι πολύ ελαφριά, δροσερή και εξόχως χορταστική. Ό,τι πρέπει για να γεμίζει στομάχια και να χορταίνει. Και εάν οι κανακάρηδές σας έχουν τις αντιρρήσεις τους, τραγουδήστε τους τον....“Δημητράκη”, ελαφρά παραλλαγμένο“[.... .....] τρώγαμε κονσέρβα, ήταν Κατοχή” !!!

Λίγα μυστικά ακόμα

[1] Ανοίγοντας τις κονσέρβες, αφήνω να χυθεί εντελώς το υγρό συντήρησης του αρακά και του καλαμποκιού. Από τα φασόλια χύνω το μεγαλύτερο μέρος, γέρνοντας τα ελαφρά, αλλά κρατάω μία ποσότητα από αυτό που είναι χαμηλά στην κονσέρβα, το πιο πηκτό, που είναι γευστικό και βοηθάει και στο “δέσιμο” των χορταρικών. Εάν θέλετε να περιορίσετε τα συντηρητικά, αποφύγετέ το.[2] Και στον τόνο κρατάω λίγο από το λάδι του, εφ’ όσον είναι ο “κόκκινος”, ο καυτερός, θέλω να κερδίσω λίγη από την πικάντικη γεύση του. Και εδώ, φυσικά, μπορείτε να αποφύγετε αυτά τα λάδια και να προσθέσετε λίγο καλό ελαιόλαδο, ιδιαίτερα εάν έχετε κάποιο “φτιαγμένο” με λίγη πιπερίτσα...Ξέρω ότι θα σηκώσει “θύελλα προτάσεων και παραλλαγών”. Για να προλάβω μερικές από αυτές, σας διαβεβαιώνω ότι της πηγαίνει θαυμάσια το φρέσκο κ ρ ε μ μ υ δ ά κ ι, ψιλοκομμένο και καλά ανακατεμένο. Και το ξερό πηγαίνει, πολύ ψιλοκομμένο και αυτό, είναι όμως πιο έντονη η γεύση και το άρωμά του (ίσως να μπορείτε να του πάρε αυτή την κάψα με ένα “μπάνιο” για λίγη ώρα σε νερό), πέραν του ότι θα “βγάλει υγρά”.Το ίδιο καλά του πηγαίνει και βραστό α υ γ ό, σφικτοβρασμένο και σε μικρά κομμάτια. Που να δείτε και το βρασμένο π α ν τ ζ ά ρ ι ..... Και βέβαια και η μ α γ ι ο ν έ ζ α, είτε σε αντικατάσταση του γιαουρτιού, είτε σε μικρότερη ποσότητα για να δώσει επιπλέον γεύση.Εκείνο που θα το κάνει ένα πλήρες πιάτο, όμως, είναι το κ ο φ τ ό . μ α κ α ρ ο ν ά κ ι (ή κάποιος άλλος τύπος μικρού ζυμαρικού –αλλά μικρού όμως, μη βάλετε πέννες ή κοχύλια). Επίσης του πηγαίνει και λίγη β ρ α σ μ έ ν η . π α τ ά τ α.Όλες αυτές όμως οι προσθήκες μας απομακρύνουν από το c o n c e p t “κ ο ν σ έ ρ β α”. Διαβλέπω μία εμμονή με τα φρέσκα λαχανικά ; Έχετε κάποια πρόσβαση στη μαύρη αγορά ; Ας μείνουμε καλύτερα στα στενότερα πλαίσια των αρχικών υλικών και απολαμβάνουμε ένα πιάτο πρόχειρο αλλά πολύ νόστιμο, όχι τίποτα το ιδιαίτερα θρεπτικό αλλά που προσφέρεται για δίαιτες (σερβίρει άνετα τρία άτομα που μοιράζονται τις θερμίδες τριών χορταρικών, ενός στραγγιστού γιαουρτιού και λίγου τόνου –που στη περίπτωση που είναι σε νερό, αντί για λάδι, είναι ανάξιος υπολογισμού και αυτός–).Επειδή, όμως, “η φτώχια θέλει καλοπέραση” και επειδή οι κρίσεις παράγουν ευκαιρίες για δημιουργία, σύντομα θα ανεβάσω και μία πιο “εκλεπτυσμένη” εκδοχή της ίδιας σαλάτας. Και, ελάτε να τραγουδήσουμε μαζί μία κρητική μαντινάδαΒάλανε ένα δάκτυλοπάνω στην Αφροδίτη,ξεχνάνε τι τους έκανεστην Κατοχή η Κρήτη. Κάνουνε σε εξώφυλλαχειρονομίες τώραξεχνούνε ότι είμαστετου Αλεξάνδρου η χώρα … ή, απλά, να αναφωνήσουμε“βρε ούστ!!! raus!!!”