میرزا علی اکبر خان کاشانی آشپز دربار ناصرالدین شاه قاجار در کتاب سفره اطعمه از هفت بشقاب بورانی نام می‌برد که عبارتند از بورانی اسفناج ،کدو ،چغندر، بادمجان، لوبیا سبز، کنگر و قارچ.
بورانی در مرزهای سرزمین ما محدود نمانده و به اطراف و اکناف جهان سفر کرده است از شرق به هندوستان و سیلان از غرب به آسیای صغیر و اروپای شرقی و از جنوب به سرزمین‌های عربی و از آنجا به آفریقای شمالی و اسپانیا بعد اسپانیا به آمریکای مرکزی. در شمال هندوستان بورانی را رایتا(raita) می‌نامند و در جنوب پچادی(pechadi) در ترکیه و یونان آن را در شمارسالادها می‌آورند ،ولی در اسپانیا نام فارسی آن به صورت آلبُرانیا(alborania) درآمده و با همین نام به آمریکای مرکزی و جنوبی و به میان اقوام سرخ پوست رفته است در هر حال بورانی غذای ساده و مطبوعی است که یک پای آن همیشه ماست است و پای دیگر می‌تواند از یک یا چند نوع سبزی یا تره بار، خام یا پخته تازه یا خشک تشکیل شود به همه دستورهای بورانی می‌توان یک یا ۵ ،۶ پرسیر به صورت ساطوری یا کوبیده اضافه کرد فلفلی که در بورانی به کار می‌رود بهتر است تازه ساب باشد
برگرفته از کتاب مستطاب آشپزی نوشته نجف دریابندری
#بورانی_لوبیا_سبز
#بورانی_قسمت_دوم
#لوبیا_سبز
#کتاب_مستطاب
#بورانی