Το ιμάμ μπαϊλντί είναι συνταγή της τουρκικής κουζίνας η οποία επίσης παρασκευάζεται στην Ελληνική, στη Βουλγαρική και την Αλβανική κουζίνα. Το όνομά της σημαίνει «ο Ιμάμης μπαΐλντισε (λιποθύμησε)» Σύμφωνα με το μύθο, ένας ιμάμης που το δοκίμασε για πρώτη φορά, λιποθύμησε από τη νοστιμιά. Άλλος μυθος λεει σε μέρα ραμαζανιού (εποχή νηστείας για τους μουσουλμάνους) ο ιμάμης μυρίστηκε την έντονη μυρωδιά του ιμάμ που μαγείρευε γειτόνισσά του διαφορετικού θρησκεύματος και εμπαΐλντισε από την πείνα. Κάποιοι άλλοι λένε ότι ένας ιμάμης ήταν ιδιαίτερα τσιγκούνης και λιποθύμησε στη θέα της ποσότητας του λαδιού που χρησιμοποίησε η γυναίκα του γι' αυτό το φαγητό. Το Ελληνικό όνομά της μρλιτζανας προέρχεται από παραλλαγή της Αραβικής της ονομασίας bāḏinjān σε μελιτζάνα, επηρεασμένο από το μελανό χρώμα του καρπού. Στην Κύπρο είναι γνωστή ως βαζάνι, ονομασία πιο κοντινή στην Αραβική bāḏinjān. Η Βυζαντινή λέξη μελιτζάνα (melitzána) αποδόθηκε στα μεσαιωνικά λατινικά σαν melongena. Με αλλαγή του “g” σε “z” προέκυψε στα σύγχρονα Ιταλικά η λέξη "melanzana". Στην αρχαιότητα, ήταν ιθαγενές φυτο της Ινδίας αλλά καλλιεργούνταν προϊστορικά και στην Κίνα και την Κεντρική Ασία. Η πρώτη γραπτή αναφορά για το φυτό εντοπίζεται σε μια αρχαία κινέζικη αγροτική πραγματεία το 544 π.Χ.. Στην Ευρώπη ήρθε μέσω του Βυζαντίου από τους Άραβες. Στην Ελλάδα έφτασε το 12ο-13ο αιώνα και από τότε αποτελεί ένα από τα βασικά συστατικά της Μεσογειακής διατροφής. Πηγη: wikipedia.org #2020