Σε ένα μεγάλο μπολ ρίχνουμε τη ζάχαρη και τους κρόκους των αυγών. Με ηλεκτρικό μιξερ του κτυπούμε καλά, να αφρατέψουν και να ασπρίσουν.

Προσθέτουμε και το mascarpone και συνεχίζουμε το δούλεμα με το μιξερ, να ενσωματωθεί και αυτό στην κρέμα των αυγών, σε ένα ομοιογενές, λείο και κρεμώδες μείγμα.

Κάθε ποσότητα καφέ που ετοιμάζεται τη ρίχνουμε σ ένα ανοικτό σκεύος να χλιαρύνει (από εκεί θα περάσουμε τα μπισκότα, άρα θέλουμε άνεση στις κινήσεις αλλά και να μη ζεματάει) και περνούμε στον επόμενο. (εύκολα καταλαβαίνει κανείς τίνος είναι το τσιπουράκια που διακρίνεται, έτσι κυρία Δήμητρα;;;)

Και μια και μιλούμε για ποτά, θα ενισχύσουμε τη γεύση του καφέ με δύο σφηνάκια (περίπου 60-70 ml) λικέρ Amaretto. Άλλος ένας λόγος για να μην είναι καυτός ο καφές και εξαχνίσει όλο το αλκοόλ του.

Λικέρ Amaretto όμως θα βάλουμε και στην κρέμα αυγών-mascarpone, Θα δώσουμε και σε αυτήν την υπέροχη ευωδιά και τη μεθυστική γεύση του ωραίου αυτού λικέρ. Δύο γεμάτα σφηνάκια (άλλα 60-70 ml περίπου) και εδώ. Δουλεύουμε και πάλι την κρέμα πολύ καλά, μέχρι να ξαναγίνει ομοιογενής, λεία, αν και κάπως πιο ρευστή.

Κάτι πρέπει να κάνουμε για να γίνει και πάλι πολύ αφράτη. Κτυπούμε καλά σε σφικτή μαρέγκα (σε μεταλλικό πάντα σκεύος) τα ασπράδια των 2 αυγών (εάν θέλετε μπορείτε να βάλετε και ένα τρίτο, θα την κάνει ακόμη πιο αφράτη!). Εάν θέλετε να διευκολυνθείτε και να έχετε ένα πιο γρήγορο και πιο κρεμώδες αποτέλεσμα, ο μπαμπάς προτείνει να προσθέσετε έναν όξινο παράγοντα: Μισό κουταλάκι χυμό λεμονιού. Η μαρέγκα δένει καλύτερα. Ποτέ αλάτι, βοηθά να σφίξει αλλά γρήγορα θα αρχίσει να βγάζει υγρά!

(μεταξύ μας, τον πιστεύω γιατί τον έχω δει να...τουμπάρει το δοχείο με την κτυπημένη μαρέγκα πάνω από το κεφάλι του, χωρίς να ανησυχεί, επειδή είναι τόσο σταθερή!!! Ο χυμός του λεμονιού λειτουργεί σαν σταθεροποιητής και τη διατηρεί σταθερή ακόμη και όταν την ανακατεύουμε (τη “διπλώνουμε”) στο μείγμα αυγών/mascarpone.)

Προσθέτουμε λοιπόν και τη μαρέγκα ασπραδιών στην κρέμα αυγών/mascarpone και την ανακατεύουμε με απαλές κινήσεις να ενσωματωθεί καλά στην κρέμα.

(το ανακάτεμα γίνεται με απαλές κινήσεις με τις οποίες φέρνουμε κρέμα από την περιφέρεια και τον πάτο προς το κέντρο και την επιφάνεια, διπλώνοντάς την πάνω από τη μαρέγκα. Με τον τρόπο αυτό πετυχαίνουμε αφ’ ενός να ενώσουμε τη μαρέγκα με την κρέμα, αφ’ ετέρου δε να διατηρήσουμε τις φυσαλίδες που έχουμε με τόσο κόπο φυλακίσει μέσα στα κτυπημένα ασπράδια

Περνούμε τα σαβουαγιάρ ένα-ένα μέσα από τον espresso. Θα τα περάσουμε αρκετά γρήγορα να βραχούν με τον καφέ. Ο μπαμπάς δεν εμπιστευόταν και πολύ το ότι ξέρω τι θα πει …“αρκετά γρήγορα” και θέλησε να μου δείξει. Μάλιστα! Να βραχούν, να νοτίσουν αλλά να μη ρουφήξουν πάρα πολύ καφέ. Όχι μόνο επειδή θα τελειώσει γρήγορα και θα πρέπει να φτιάξουμε και άλλο, αλλά και γιατί πρέπει να τα νοιώθουμε μέσα στο γλυκό, δεν πρέπει να διαλύονται, να έχουν γίνει νιανιά... Στρώνουμε όλον τον πάτο του σκεύους.

Απλώνουμε λίγο λιγότερο από τη μισή κρέμα αυγών/mascarpone πάνω από τα σαβουαγιάρ, καλύπτοντας κάθε κενό ανάμεσά τους. Για τον λόγο αυτό, στο προηγούμενο βήμα έχουμε φροντίσει να μην αφήσουμε κενά, κλείνοντας όλην την επιφάνεια με μικρότερα κομμάτια μπισκότων (δείτε τις φωτογραφίες του προηγούμενου βήματος).

Κοσκινίζουμε το κακάο πάνω από την απλωμένη κρέμα. Και πάλι φροντίζουμε να καλύψουμε όλην την επιφάνεια.

Στρώνουμε και μία δεύτερη σειρά μπισκότων σαβουαγιάρ νοτισμένων στον καφέ espresso. Και εδώ φροντίζουμε να καλύψουμε όλα τα κενά.

Με την κρέμα και λίγα μπισκότα που περίσσεψαν, έφτιαξα μία δική μου tiramisu, σε ποτήρι αυτή, προσθέτοντας και μερικά κομμάτια ώριμου αχλαδιού μέσα. Υπέροχη ανακάλυψη! Τόσο καλή που θα φτιάξω ένα μεγάλο σκεύος την επόμενη φορά!!!