Η παράδοση λέει ότι η μητέρα του Αγίου Φανουρίου ήταν αμαρτωλή. Ήταν σκληρή και αυστηρή με τους φτωχούς και τους συμπεριφερόταν απάνθρωπα. Μάλιστα, εξαιτίας της κακίας της, πήγε στην κόλαση.

Προσπάθησε να τη σώσει ο γιος της, αλλά δεν τα κατάφερε. Ο Άγιος παρακάλεσε, να μην φτιάχνουν τίποτα για αυτόν, αλλά μόνο για την μνήμη και την ψυχή της μητέρας του.

Αυτός λοιπόν είναι ο λόγος που οι νοικοκυρές φτιάχνουν στις 27 Αυγούστου Φανουρόπιτες και αφού τις πάνε στην εκκλησία και τις διαβάζει ο παππάς, τις μοιράζουν στη γειτονιά, με την ευχή να συγχωρεθεί η μάνα του Αγίου «Θεός σχωρεσ’ τη μάνα του Αγίου Φανουρίου». Την Φανουρόπιτα δεν την χαράζουμε. Το πρώτο χάραγμα το κάνει ο Ιερέας στην εκκλησία, σχηματίζοντας ένα Σταυρό, όταν διαβάζει τις πίτες.

Τα υλικά που χρησιμοποιούνται είναι 7 ή 9 παραδοσιακά, καθώς συμβολίζουν τα μυστήρια της εκκλησίας, τις μέρες της δημιουργίας και τα τάγματα των αγγέλων.

Η λατρεία του Αγίου Φανουρίου ξεκίνησε από την Ρόδο όπου και βρέθηκε η εικόνα του. Η λατρεία εξαπλώθηκε στα γύρω νησιά και στην Κρήτη και αργότερα σε όλη την Ελλάδα. Επικρατεί η αντίληψη ότι ο Άγιος Φανούριος φανερώνει ότι του ζητήσεις. Παραδοσιακά λένε οι πιστοί «Άγιε μου Φανούρη, φανέρωσε μου το… και εγώ θα φτιάξω μια πίτα για την ψυχή της μάνας σου». Κοιμούνται, βλέπουν στον ύπνο τους την απάντηση και έπειτα κάνουν την πίτα, την πηγαίνουν στην εκκλησία να διαβαστεί από κληρικό και μετά την μοιράζουν ζητώντας να συγχωρεθεί η μητέρα του Αγίου.