Τον μύκητα πρέπει να σας τον δώσουν. Δυστυχώς δε μπορείτε να τον καλλιεργήσετε εσείς ex nihilo. Βρείτε θεία, γιαγιά, συγγενή απο τον καύκασο ή τουλάχιστον πόντιο/α. Πιθανώς σε πολύ κομ ιλ φω μαγαζάκια βετζ στην Αθήνα να σας βρούνε 9 δε κόβω και το κεφάλι μου).

Γάλα αγοράζω συσκευασμένο. Αν έχετε φρέσκο, πρώτα βράστε το καλά για να παστεριωθεί, μην έχετε θέμα με τίποτα μελιταίους...

H συνταγή που θα σας δώσω είναι λαιτ, για "ευρωπαικές" δυτικίζουσες γεύσεις. Με τον καιρό αυτοσχεδιάστε.

Πλένουμε τον μύκητα καλά με νερό χωρίς χλωρίνη (απο φίλτρο).

Σε γυάλινο δοχείο ρίχνουμε το μύκητα και το γάλα. Κλείνουμε το δοχείο με το καπάκι του και το σκεπάζουμε να μείνει σκοτεινό, να μη το βλέπει φως. Το κρατάμε τουλάχιστον 12 ώρες σε θερμοκρασία δωματίου (μη φοβηθείτε, δε ξυνίζει). Μετά το βάζουμε στο ψυγείο άλλες 12 ώρες τουλάχιστον.

Πριν το πιούμε το στραγγίζουμε με το πλαστικό στραγγιστήρι ή το τουλπάνι. Θα είναι κάπως σα γιαούρτι αλλα με λίγη ανατάραξη θα περάσει μέσα απο το δίχτυ.

Απο τη στιγμή που θα ανακατέψετε για πρώτη φορά το μύκητα με το γάλα θα πρέπει μέσα σε 48 ώρες να καταναλωθεί.

Το κατάλοιπο του στραγγίσματος, δηλαδή το λουλουδάκι του μύκητα (σαν ανθός κουνουπιδιού) θα το πλύνετε με νεράκι πάλι και μπορείτε να το διατηρήσετε στο ψυγείο σε λίγο γάλα σε γυάλινο σκεύος, τυλιγμένο με ασημόχαρτο, αν δε σκοπεύετε να κάνετε αμέσως άλλο κεφίρ. Στις 48 ώρες θα πρέπει να το πλύνετε και να ανανεώσετε τη διαδικασία. Βλέπετε, είναι ζωντανός οργανισμός και θέλει φροντίδα.