Βερύκοκκο vs ροδάκινοΠοιο θα έχει την τελευταία λέξη;Ανάμεσα σε ροδάκινα και βερύκοκκα δεν μπορεί να πει κανείς ότι υπάρχει και κανένας μεγάλος έρωτας, έτσι δεν είναι ; Σαν δυο νεαρές, η μία κοκκινομάλλα (ροδάκινο) και η άλλη χρυσόξανθη (βερύκοκκο), από την ίδια “γειτονιά” (αυτή των ...καλοκαιρινών μηνών), τελειόφοιτες Λυκείου (αλλιώς το πράγμα πάει σε άλλες ...ατραπούς). Και τα δύο έχουν τον ίδιο νταλκά, την ίδια επιθυμία, τον ίδιο σκοπόνα κερδίσουν, η κάθε μία για τον εαυτό της, ΠΡΩΤΗ, την προτίμησή ΜΑΣ. Μαρμελάδες (πρώτα απ’ όλα), γλυκά του κουταλιού αλλά και ψημένα (πάστα φλόρες, τάρτες, mousse, κ.α.), παγωτά, ακόμη και σαλάτες και αλμυρές παρασκευές, όραμα και επιδίωξη, σκοπός και προσδοκία τους, προκειμένου να κερδίσουν την εκτίμηση τη δική σας και των καλεσμένων σας. Πείτε την αλήθεια, μπορείτε έτσι εύκολα να διαλέξετε ποιο από τα δύο προτιμάτε; Είτε ανατρέξετε σε παιδικές αναμνήσεις, είτε θυμηθείτε τα πρώτα δικά σας βήματα στη ζαχαροπλαστική, είτε ακόμη “βάλετε στο λογαριασμό” και τις σύγχρονες εκκεντρικές (έως ...παλαβές) παρασκευές των σύγχρονων τηλεοπτικών chef, θα διαπιστώσετε ότι είναι δύσκολο να κάνετε μία “καθαρή” επιλογή ανάμεσα σε αυτά τα δύο φρούτα, τα καλύτερα ίσως “όλων των εποχών” Ίσως για εμένα τα πράγματα να είναι λίγο πιο εύκολα. Έχοντας ζήσει (και έχοντας χάσει ανεπιστρεπτί, δυστυχώς) την εμπειρία των γ ι α ρ μ ά δ ω ν, ζώντας στη σωστή εποχή (μερικές δεκαετίες πριν) στο σωστό μέρος (Δυτική Μακεδονία), όσο ...”αντέχουν” αυτές οι αναμνήσεις, η νοσταλγική επιλογή μου είναι εύκοληο “παιδικός έρωτας”, το ροδάκινο.Επειδή όμως η ζωή συνεχίζεται, πρέπει σήμερα να επιλέξω και εγώ ανάμεσα στη ...ξανθιά και στην κοκκινομάλλα, στο βερύκοκκο ή στο ροδάκινο. Θα το κάνουμε μαζί, θα διαλέξουμε μέσα από δύο διαφορετικές συνταγές, ιδιαίτερες (έβαλαν “τα καλά τους” οι αντίζηλες !! ), που αφήνουν στο κάθε ένα από τα φρούτα να αναδείξει τα ισχυρά του σημεία. Για να δούμε...Βερύκοκκο vs ροδάκινο, ΜΕΡΟΣ 2οΒΕΡΥΚΟΚΚΟΠροκειμένου να κερδίσει την καρδιά σας, το βερύκκοκο ...”πάει χρηματιστήριο” !!!. Γίνεται ...“financier”. Είμαι σίγουρος ότι τα γνωρίζετε αυτά τα νόστιμα γλυκάκια, γαλλικά στη προέλευσή τους, με το ...βαρύγδουπο όνομα. Υπάρχουν αρκετές συνταγές σήμερα στα ελληνικά, σε διάφορα sites.Μία τέτοια επέλεξε και το βερύκκοκο στη κόντρα του με το ροδάκινο και το αποτέλεσμα είναι μία εντυπωσιακά νόστιμη συνταγή ! Ο συνδυασμός με τα ψιλοτριμμένα αμύγδαλα δημιουργεί ένα δίδυμο ικανό να σας προσφέρει από τις πιο νόστιμες γλυκές στιγμές του καλοκαιριού.

Λίγα μυστικά ακόμα

[1] Τα “financier” (θα δούμε παρακάτω κάποια πράγματα για την ιστορία τους) συνήθως φτιάχνονται ΜΕ ΜΟΝΟ ΤΑ ΑΣΠΡΑΔΙΑ των αυγών. Θεωρούνται, μάλιστα, μία από τις συνταγές για να αξιοποιεί η νοικοκυρά τα ασπράδια που της περισσεύουν όταν ετοιμάσει κάποιο γλυκό όπου χρειάζονται μόνο κρόκοι. Αντί να φτιάχνει διαρκώς και μονότονα “λευκές ομελέτες” ή μπεζέδες/μαρέγκες... Στη συγκεκριμένη συνταγή, ΟΜΩΣ, θα χρησιμοποιήσουμε ΟΛΟΚΛΗΡΑ τα αυγά, δίνοντας στο γλυκό μία υφή πιο “ρευστή”, πιο “υγρή” εσωτερικά, έστω και αν δεν είναι τόσο ελαφρια σαν τα κλασσικά “financier”.[2] Όσον αφορά στο “beurre noisette” (ή “brown butter”), η παρασκευή του είναι πολύ εύκολη. Σε κατσαρολάκι ή τηγάνι (κατά προτίμηση με παχύ πάτο) ζεσταίνουμε, πάνω σε μέτριας έντασης μάτι, το βούτυρο να λιώσει. Όταν το βούτυρο σταματήσει να αφρίζει (αποτέλεσμα του περιεχόμενου νερού που αναζητά να εξατμισθεί), αρχίζει να “τραγουδάει”, όπως λένε οι chef, να κάνει θόρυβο. Στη συνέχεια, σταματάει να τραγουδάει, οι φυσαλίδες γίνονται όλο και πιο μικρές και το βούτυρο αρχίζει να παίρνει ένα χρώμα ανοικτό καφέ (το χρώμα του φουντουκιού). Κατεβάζουμε τότε την κατσαρόλα από το μάτι και, για να διακόψουμε ακαριαία το καβούρδισμα του βούτυρου, το βυθίζουμε σε ένα δοχείο με κρύο νερό. Φιλτράρουμε (ή και όχι, δεν είναι απαραίτητο απλά θα καθαρίσει το βούτυρό μας από τυχόν “ακαθαρσίες”) το λιωμένο, φουντουκί χρώματος βούτυρο και το “beurre noisette” είναι έτοιμο. Τόσο απλά όπως σας το λέω αλλά και όπως μπορείτε να δείτε σε ένα σχετικό βίντεο , έστω και ξενόγλωσσο !Εάν δεν επρόκειτο για πραγματική “μονομαχία” βερύκκοκων εναντίων ροδάκινων (με την ευκαιρία, δείτε και την απάντηση αυτών των δεύτερων στην πρόκληση, στη συνταγή για “Καραμελωμένο κέικ με ρευστή καρδιά, με ροδάκινα” , θα σας έλεγα ότι, ανάλογα με την εποχή που θα θελήσετε να φτιάξετε το γλυκό, μπορείτε να αντικαταστήσετε τα βερύκκοκα με άλλα φρούτα εποχής, με ιδιαίτερα νόστιμο να είναι με κεράσια, με δαμάσκηνα ή και με σύκα !! Ή, ακόμα, και με κομμάτια σοκολάτας ή φυστίκια Αιγίνης .Τα “financier” (διαβάζεται “φινανσιέ”) είναι μικρά γλυκάκια, γαλλικής προέλευσης και αρκετά μεγάλης ιστορίας. Ο θρύλος θέλει να φτιάχθηκαν για πρώτη φορά από έναν Γάλλο ζαχαροπλάστη, ονόματι Lasne , ο οποίος την δεκαετία του 1890 εμπνεύστηκε αυτή τη συνταγή για να ικανοποιήσει την όρεξη για γλυκό των π-ελατών του, χρηματιστών στο επάγγελμα, χωρίς παράλληλα αυτοί να λερώνουν τα χέρια τους.Άλλοι πάλι θέλουν, τα “financier” να ήσαν στο ξεκίνημά τους μικρά, οβάλ σχήματος, γλυκάκια φτιαγμένα από τις μοναχές του Τάγματος της Υπαπαντής της Παρθένου, τις λεγόμενες visitandines. Στη συνέχεια, τα “αντέγραψαν” κάποιοι μάγκες Ελβετοί, δίνοντάς τους, το σχήμα μικρών ράβδων χρυσού (η δύναμη της Ελβετίας), αλλά και (βοηθούντος και του χρυσαφί χρώματος τους) το όνομα “financier”, για να μη κατηγορηθούν για …συνταγοκλοπή ! Και όμως, ακόμη και σήμερα μπορεί να συναντήσει κανείς “visitandines” σε κάποα ζαχαροπλαστεία που έχουν διατηρήσει εκείνο το παραδοσιακό όνομα.Τέλος, υπάρχουν και εκείνοι που δέχονται και υποστηρίζουν ότι πρωτοανακαλύφθηκαν (κάπως, κάποτε, από κάποιον), στην ευρύτερη περιοχή γύρω από το Χρηματιστήριο του Παρισιού και έτσι πήραν το όνομά τους.Όποτε και όπως και να έγινε η αρχή, όποιοι και να είναι οι εμπνευστές τους, τα financier είναι γλυκάκια με μία πολύ λεπτή γεύση και “υγρή” υφή, πολύ καλές επιλογές για απογευματινό snack ή για ένα γκουρμέ κέρασμα στις φίλες που πέρασαν “έτσι, για ένα καφέ”, αλλά ο καφές μόνος του, δεν τους φθάνει… Θέλουν κάτι και “για τη λιγούρα”