Ετοιμάζουμε το ζωμό των λαχανικών (γιατί δεν πιστεύω να φιλοξενείτε και εσείς κανένα σύνταγμα ή έστω τάγμα ή λόχο...). Τον ετοιμάζουμε λοιπόν με ό,τι λαχανικό υπάρχει στα συρτάρια του ψυγείου (πατάτες, κρεμμύδια, κανένα λάχανο, τίποτε καρότα, σέλινο, ό,τι τέλος πάντων έχετε... Αρκεί να μη ξεπέσετε στη λύση των έτοιμων κύβων του εμπορίου... Εγώ απλά ξεπάγωσα εκείνον που υπήρχε στην κατάψυξη.

Μόλις είναι έτοιμος, χαμηλώνουμε στο ελάχιστο το μάτι, ίσα για να τον διατηρούμε ζεστό, τον σκεπάζουμε με καπάκι και τον αφήνουμε μέχρι να τον ξαναχρειασθούμε.

Τώρα, θα χρειασθούμε και άλλα λαχανικά, αυτά που αναφέρονται στη συνταγή, για το μαγείρεμα των ζυμαρικών. Ψιλοκόβουμε, σε πάρα πολύ λεπτές φέτες τα καρότα και το κρεμμύδι και σε μικρά μικρά κομματάκια το σέλινο, τις δε πατάτες σε πολύ μικρά κυβάκια, όχι περισσότερο από 1,0 εκατοστό η κάθε πλευρά τους.

Σε μία ευρύχωρη κατσαρόλα (που να μπορεί να χωρέσει την ποσότητα των ζυμαρικών που θα ετοιμάσετε) τσιγαρίζουμε σε λίγο ελαιόλαδο τα καρότα, το κρεμμύδι και το σέλινο να μαλακώσουν καλά.

Μετά από κάποια λεπτά (8-10, ίσως και λιγότερα, όταν δούμε τα λαχανικά να έχουν μαλακώσει αρκετά), προσθέτουμε τα μικρά κυβάκια πατάτας. Συνεχίζουμε το τσιγάρισμα, προσθέτοντας όμως πλέον, λίγο-λίγο κάθε φορά, από τον ζεστό ζωμό των λαχανικών.

Κάθε φορά που πάει να στεγνώσει εντελώς η βάση των λαχανικών μας (θυμάστε; στο risotto λέγεται soffritto, γιατί να μη τη λέμε το ίδιο και εδώ;) προσθέτουμε λίγο από τον καυτό ζωμό. Με τον τρόπο αυτό οι πατάτες αλλά και τα κρεμμύδια θα ελευθερώσουν το άμυλό τους και θα αρχίσουν να χυλώνουν.

Μετά από 5-6 λεπτά από τη στιγμή που ρίξαμε τα καβάκια της πατάτας, ρίχνουμε στην κατσαρόλα και τα ζυμαρικά μας. Είχα δει κάτι ”πολλά υποσχόμενα” ζυμαρικά στο σουπερμάρκετ και δοκίμασα την τύχη μου με αυτά. Έχουν το...δροσερό όνομα “κοντομάνικα” (“mezze maniche”), είναι προφανές το γιατί, και αποδείχθηκαν πραγματικά ιδανικά στο να χυλώσουν και να δέσουν με την κρεμούλα που φτιάχτηκε. (Το πιάτο γίνεται πολύ ωραίο και με ένα άλλο τύπο ζυμαρικών, τα “paccheri”)

Ρίχνουμε τόσο ζωμό ώστε να τα σκεπάσει, για να μπορούν να βράσουν, όχι όμως πιο πολύ και συνεχίζουμε το μαγείρεμα ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που ετοιμάζουμε ένα risotto, προσθέτοντας λίγο-λίγο, κουτάλα στην κουτάλα, το ζωμό των λαχανικών, όταν η προηγούμενη ποσότητα πάει να εξαντληθεί.

Ανακατεύουμε ΔΙΑΡΚΩΣ με ξύλινο κουτάλι, ακριβώς όπως και στο risotto, για να αποφύγουμε να μας κολλήσουν τα λαχανικά, αλλά και για να περνούν ΟΛΑ τα ζυμαρικά μας, εναλλάξ, μέσα από το περιορισμένο υγρό.

Η πατάτα, και τώρα και τα ζυμαρικά, ελευθερώνουν το άμυλό τους και έτσι μαγειρεύονται σε μία πολύ κρεμώδη pasta, πολύ-πολύ νόστιμη. Σε γενικές γραμμές, εάν ο ζωμός είναι ήδη εντάξει στο αλάτι, δεν χρειάζεται να προσθέσουμε άλλο.

Διαφορετικά, εάν δοκιμάσουμε τα ζυμαρικά και θέλουν λίγο ακόμη, το προσθέτουμε σε αυτό το σημείο. Και εδώ, το...ήθελε το αλατάκι του το φαγητό. Ένα 5λεπτο πριν από το τέλος του μαγειρέματος, λιώνουμε το σαφράν σε λίγο ζωμό και το προσθέτουμε στην κατσαρόλα, ανακατεύοντας πάντα. Προσφέρει ωραίο άρωμα, αλλά και χρώμα. ΔΥΣΤΥΧΩΣ, εμείς δεν είχαμε στο σπίτι.

Σερβίρουμε τα κρεμώδη “κοντομάνικά” μας πολύ-πολύ ζεστά και με μία καλή δόση τριμμένο τυρί από πάνω. Καλή σας όρεξη!!!