To był rok sernika. Upiekłam ich ponad setkę : ) Pomyślalam, że podzielę się z Wami przepisem, który udaje się prawie! za każdym razem : ) ale jak już się uda to jest chicior. Kilka dni temu prowadziłam warsztaty z kuchni polskiej, pewna mila amerykanka powiedziała , że podróżuje i je serniki i że ten był najlepszy na świecie : ) czasem słyszę mile słowa od ludzi, ale tym razem brzmiało to przekonywująco, póżniej wysyłała mi zdjęcia serników z różnych miejsc z opisami. tak czy inaczej niema doskonałego przepisu, tak wiele elementów składa się na końcowy efekt, nie pieczcie jeśli jesteście wkurzeni, smutni, zmęczeni, podobno i ciśnienie i przeciągi i przekleństwa wszystko ma znaczenie, oczywiście dobry produkt najważniejszy ( nie powiem Wam ile razy mnie skręcało, że znowu zmarnowałam prawdziwą wanilię, kilka serników wypłynęło z brytfanki, kilka było suchych i zjaranych od góry, kilka razy ser się ściął podczas miksowania, raz wbiłam jajko zbuku ( to było najgorsze i reszta poleciała przez okno, sorry sąsiedzi, ale kilka razy dobrze nakarmiłam Wasze koty : )
i najważniejsza wiadomość jest taka, że ten pierwszy, który robiłam z żoną Joanna Mulji był jak dla mnie najlepszy! luck of beginners....50 serników później też zdarzały się przyzwoite.