Φασόλια “alla Trinità” Από την Άγρια Δύση του 1870
Εάν σας ζητούσα να μου πείτε μια σκηνή από κάποια ταινία που έχετε δει διαχρονικά που να είναι η …“γαστρονομική” σκηνή που σας έχει εντυπωσιάσει περισσότερο, που εξακολουθεί να σας προκαλεί … σιελόρροια, ποια θα ήταν;Η δική μου απάντηση θα παρέπεμπε σε μία σκηνή από ταινία για το μακρινό Γουέστ, μία ταινία που στην εποχή της (με το ξεκίνημα της δεκαετίας του ’70) ήταν πολύ μεγάλη επιτυχία, η ταινία που καθιέρωσε ένα πρωτοεμφανιζόμενο είδος, των γουέστερν-κωμωδία.Είναι η εναρκτήρια σκηνή από την ταινία “They call me Trinity” (“Με φωνάζουν Τρινιτά”), με τους Τέρενς Χιλλ και Μπαντ Σπένσερ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Σας θυμίζει κάτι; Όχι; Κάτι λίγο;Εμένα πάντως μου έχει εντυπωθεί πολύ καλά στο μυαλό, τι κι αν έχουν περάσει δεκαετίες και δεκαετίες από τότε… Σας θυμίζω ότι έχω ήδη αναφερθεί σε μία τέτοια σκηνή (σε ΑΥΤΗ τη σκηνή) εδώ και χρόνια, στη συνταγή “Για μια χούφτα φασόλια”… Αυτή ήταν που μου έδωσε την ιδέα όχι μόνο για τον τίτλο εκείνης της συνταγής αλλά και για τις εικόνες με τις οποίες “έντυσα” το βίντεο που τη συνοδεύει.Η συνταγή που ακολουθεί είναι μία προσπάθεια αντιγραφής εκείνου του υπέροχου πιάτου που καταβροχθίζει ο Τέρενς Χιλλ, όσο πιο πιστά γίνεται. Έχω ανεβάσει και ένα άρθρο στο site, “Συνταγές από ταινίεςΦασόλια “alla Trinità”, στο οποίο αποτυπώνεται όλο το σκεπτικό που υπάρχει πίσω από την ανασύσταση του πιάτου.
Λίγα μυστικά ακόμα
Είναι ένα πολύ απλό πιάτο, με λίγα υλικά. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν την απουσία μυρωδικών και αρωματικών ή λαχανικών (ούτε δάφνες έχει, ούτε καρότα, ούτε μπαχάρια ή άλλα τέτοια), η γεύση εξαρτάται κυρίως από την ποιότητα των συστατικών που χρησιμοποιούνται.Έτσι, αν και δεν είναι αφοριστικό το να χρησιμοποιήσετε ακόμη και έτοιμα, βρασμένα, κόκκινα φασόλια σε κονσέρβα, θα σας λείψει το νερό του βρασμού για να αραιώσετε τη σάλτσα και να κάνετε το φαγητό κρεμώδες, οπότε πρέπει να καταφύγετε για αυτή τη δουλειά σε κάποιο άλλο κατάλληλο υγρό (ζωμό, αλατισμένο νερό, αραιωμένη σάλτσα ντομάτας, κλπ). Σε καμία, όμως, από τις προηγούμενες περιπτώσεις δεν θα έχετε την ευεργετική, όσο και νόστιμη, ύπαρξη του άμυλου που υπάρχει στο νερό του βρασμού τους.Μπορεί να σας περάσει από το μυαλό, προκειμένου να έχετε μία … «θερμιδικά ελαφρύτερη» (και νηστίσιμη) εκδοχή του πιάτου, να αφαιρέσετε από τα υλικά το μπέικον ή/και το βούτυρο. Κακό του κεφαλιού σας, μπορεί να είναι ελαφρύτερα, μπορεί να είναι νηστήσιμα, μπορεί να πλησιάσετε σε κάποιο πιάτο που σέρβιραν στα …σαλούν της Δύσης, αλλά φασόλια “alla Trinità”, δεν ‘έχετε φτιάξει…Αυτή είναι μία εκδοχή των φασολιών “alla Trinità” (που λέει ο λόγος, σιγά μην υπάρχει τέτοιο πιάτο…). Αν και είναι βασισμένη σε μερικές πολύ λογικοφανείς υποθέσεις και συμπεράσματα (μπορείτε να δείτε και ένα σχετικό κείμενο που έχω αναρτήσει, με τίτλοΣυνταγές από ταινίεςΦασόλια “alla Trinità”), κανείς δεν μπορεί να ξέρει σήμερα πως έτρωγαν τα φασόλια τους τότε, δεν υπάρχουν ακριβείς περιγραφές. Εσείς θα τη δοκιμάσετε και, αφού κάνετε και το τελικό πέρασμα με το ψωμί, γυαλίζοντας στο πέρασμά του το τηγάνι, μην παραλείψετε την αξέχαστη ατάκα που πέταξε φεύγοντας από το μεξικάνικο πανδοχείο ο Τέρενς Χιλ“τελικά, τα φασόλια δεν τρώγονταν”!!!Χωρίς την ατάκα αυτή, τι σόι «Φασόλια “alla Trinità» θα ήσαν;(από την άλλη, τους “ήχους” που έβγαζε ο Τέρενς Χιλ όσο έτρωγε, μπορείτε και να τους παραλείψετε…)
Φασόλια “alla Trinità” Από την Άγρια Δύση του 1870
Εάν σας ζητούσα να μου πείτε μια σκηνή από κάποια ταινία που έχετε δει διαχρονικά που να είναι η …“γαστρονομική” σκηνή που σας έχει εντυπωσιάσει περισσότερο, που εξακολουθεί να σας προκαλεί … σιελόρροια, ποια θα ήταν;Η δική μου απάντηση θα παρέπεμπε σε μία σκηνή από ταινία για το μακρινό Γουέστ, μία ταινία που στην εποχή της (με το ξεκίνημα της δεκαετίας του ’70) ήταν πολύ μεγάλη επιτυχία, η ταινία που καθιέρωσε ένα πρωτοεμφανιζόμενο είδος, των γουέστερν-κωμωδία.Είναι η εναρκτήρια σκηνή από την ταινία “They call me Trinity” (“Με φωνάζουν Τρινιτά”), με τους Τέρενς Χιλλ και Μπαντ Σπένσερ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Σας θυμίζει κάτι; Όχι; Κάτι λίγο;Εμένα πάντως μου έχει εντυπωθεί πολύ καλά στο μυαλό, τι κι αν έχουν περάσει δεκαετίες και δεκαετίες από τότε… Σας θυμίζω ότι έχω ήδη αναφερθεί σε μία τέτοια σκηνή (σε ΑΥΤΗ τη σκηνή) εδώ και χρόνια, στη συνταγή “Για μια χούφτα φασόλια”… Αυτή ήταν που μου έδωσε την ιδέα όχι μόνο για τον τίτλο εκείνης της συνταγής αλλά και για τις εικόνες με τις οποίες “έντυσα” το βίντεο που τη συνοδεύει.Η συνταγή που ακολουθεί είναι μία προσπάθεια αντιγραφής εκείνου του υπέροχου πιάτου που καταβροχθίζει ο Τέρενς Χιλλ, όσο πιο πιστά γίνεται. Έχω ανεβάσει και ένα άρθρο στο site, “Συνταγές από ταινίεςΦασόλια “alla Trinità”, στο οποίο αποτυπώνεται όλο το σκεπτικό που υπάρχει πίσω από την ανασύσταση του πιάτου.
Λίγα μυστικά ακόμα
Είναι ένα πολύ απλό πιάτο, με λίγα υλικά. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν την απουσία μυρωδικών και αρωματικών ή λαχανικών (ούτε δάφνες έχει, ούτε καρότα, ούτε μπαχάρια ή άλλα τέτοια), η γεύση εξαρτάται κυρίως από την ποιότητα των συστατικών που χρησιμοποιούνται.Έτσι, αν και δεν είναι αφοριστικό το να χρησιμοποιήσετε ακόμη και έτοιμα, βρασμένα, κόκκινα φασόλια σε κονσέρβα, θα σας λείψει το νερό του βρασμού για να αραιώσετε τη σάλτσα και να κάνετε το φαγητό κρεμώδες, οπότε πρέπει να καταφύγετε για αυτή τη δουλειά σε κάποιο άλλο κατάλληλο υγρό (ζωμό, αλατισμένο νερό, αραιωμένη σάλτσα ντομάτας, κλπ). Σε καμία, όμως, από τις προηγούμενες περιπτώσεις δεν θα έχετε την ευεργετική, όσο και νόστιμη, ύπαρξη του άμυλου που υπάρχει στο νερό του βρασμού τους.Μπορεί να σας περάσει από το μυαλό, προκειμένου να έχετε μία … «θερμιδικά ελαφρύτερη» (και νηστίσιμη) εκδοχή του πιάτου, να αφαιρέσετε από τα υλικά το μπέικον ή/και το βούτυρο. Κακό του κεφαλιού σας, μπορεί να είναι ελαφρύτερα, μπορεί να είναι νηστήσιμα, μπορεί να πλησιάσετε σε κάποιο πιάτο που σέρβιραν στα …σαλούν της Δύσης, αλλά φασόλια “alla Trinità”, δεν ‘έχετε φτιάξει…Αυτή είναι μία εκδοχή των φασολιών “alla Trinità” (που λέει ο λόγος, σιγά μην υπάρχει τέτοιο πιάτο…). Αν και είναι βασισμένη σε μερικές πολύ λογικοφανείς υποθέσεις και συμπεράσματα (μπορείτε να δείτε και ένα σχετικό κείμενο που έχω αναρτήσει, με τίτλοΣυνταγές από ταινίεςΦασόλια “alla Trinità”), κανείς δεν μπορεί να ξέρει σήμερα πως έτρωγαν τα φασόλια τους τότε, δεν υπάρχουν ακριβείς περιγραφές. Εσείς θα τη δοκιμάσετε και, αφού κάνετε και το τελικό πέρασμα με το ψωμί, γυαλίζοντας στο πέρασμά του το τηγάνι, μην παραλείψετε την αξέχαστη ατάκα που πέταξε φεύγοντας από το μεξικάνικο πανδοχείο ο Τέρενς Χιλ“τελικά, τα φασόλια δεν τρώγονταν”!!!Χωρίς την ατάκα αυτή, τι σόι «Φασόλια “alla Trinità» θα ήσαν;(από την άλλη, τους “ήχους” που έβγαζε ο Τέρενς Χιλ όσο έτρωγε, μπορείτε και να τους παραλείψετε…)
Άνοιξε στην εφαρμογή της CookpadΟδηγίες μαγειρέματος
- 1
Θα χρησιμοποιήσουμε κόκκινα φασόλια (μπαρμπούνια). Αυτά μπορεί να είναι είτε ξερά είτε, στην εποχή τους, φρέσκα, νωπά. Επειδή κάθε καλοκαίρι αγοράζουμε μεγάλες ποσότητες και τα διατηρούμε καθαρισμένα στην κατάψυξη, εγώ χρησιμοποίησα (όπως άλλωστε έκαναν και οι καουμπόυς του τότε) από τα “τροφο-εφόδιά” μας.
- 2
Στην περίπτωση των ξηρών φασολιών, θα πρέπει να μείνουν τουλάχιστον 12 ώρες σε νερό, να μουσκέψουν καλά και να μαλακώσουν
- 3
Την επομένη τα ρίχνουμε σε σουρωτήρι και τα ξεπλένουμε,
- 4
Και τα ρίχνουμε σε κατσαρόλα. Τα καλύπτουμε και πάλι με νερό, προσθέτουμε μία τσιμπιά χοντρό αλάτι και μία μαύρο πιπέρι και τα βράζουμε, σε πολύ χαμηλή φωτιά (στο 2 με 2,5) για περίπου 1 ώρα και 45 λεπτά, προσθέτοντας, εάν είναι απαραίτητο, επιπλέον νερό (πολύ καυτό, να βράζει, για να μη διακοπεί ο βρασμός στην κατσαρόλα). Εάν πρόκειται για φρέσκα φασόλια, ο χρόνος μειώνεται δραστικά, δεν ξεπερνάει τα 70-75 λεπτά
- 5
Όταν πια βράσουν τα φασόλια (να έχουν μαλακώσει αλλά όχι και να έχουν διαλυθεί, δεν πρέπει να αρχίσουν να γίνονται πολτός), τα σουρώνουμε και, αυτή τη φορά, κρατούμε το νερό του βρασμού, θα μας χρειασθεί στη συνέχεια.
- 6
Κόβουμε τις φέτες του μπέικον σε πιο λεπτές και πιο κοντές λωρίδες. Τις κόβουμε δηλαδή στη μέση του μήκους τους και κατόπιν στα τρία.
- 7
Ανεβάζουμε στο μάτι ένα ευρύχωρο τηγάνι και το ζεσταίνουμε καλά. Χωρίς λιπαρή ουσία, μόνο του. Μόλις ζεσταθεί καλά, προσθέτουμε το βούτυρο
- 8
Και απλώνουμε τις λωρίδες του μπέικον, αφήνοντάς τες να τσιγαρισθούν για λίγο,
- 9
Ελευθερώνοντας και αυτές το λίπος τους και δημιουργώντας έτσι μία “βάση” λίπους αποτελούμενη από αναμεμειγμένο μπέικον και βούτυρο
- 10
(ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟεάν θέλετε να δώσετε επιπλέον γεύση, προσθέστε και μερικά κομματάκια λουκάνικο ή σουτζούκι και αφήστε το να τσιγαρισθεί και αυτό μαζί με το μπέικον και να βγάλει τη δική του γεύση)
- 11
Όταν το μπέικον γίνει αρκετά τραγανό, προσθέτουμε τα βρασμένα φασόλια, χαμηλώνουμε τη φωτιά στο μέτριο προς χαμηλό (στο 4 - 4,5) και αρχίζουμε να ανακατεύουμε με ξύλινο κουτάλι.
- 12
(ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟ και πάλιεάν έχετε τίποτα σκληρά κομμάτια από το εξωτερικό μέρος κίτρινων τυριών (καμιάς ωριμασμένης γραβιέρας, τίποτα από κεφαλοτύρι, κανένα parmigiano, κλπ), κόψτε τα σε μικρά κομμάτια και ρίξτε τα από την αρχή στα φασόλια. Όσο το φαγητό μαγειρεύεται, αυτά θα λιώσουν και θα τυλίξουν τα φασόλια με μία υπέροχη κρέμα!)
- 13
Όταν πια τσιγαρισθούν όλα τα υλικά παρέα και το μπέικον έχει περάσει τη νοστιμιά του στα φασόλια (3 με 4 λεπτά), προσθέτουμε μία κουτάλα (60 ml) από το νερό του βρασμού των φασολιών, για να κάνουμε το μείγμα πιο κρεμώδες.
- 14
Μάλιστα, για να κάνουμε το φαγητό ακόμη πιο χυλωμένο, πιο κρεμώδες, λιώνουμε και μερικά από τα φασόλια, συνθλίβοντας τα με τα δόντια ενός πιρουνιού.
- 15
Θα ακολουθήσουν και άλλη μία ή και δύο ακόμη (άλλα 60 ή και 120 ml), αλλά όχι όλο μαζί, να βλέπετε πως το απορροφά και ανάλογα συνεχίζετε. Μαγειρεύουμε, ανακατεύοντας.
- 16
Μετά από ένα 5λεπτο μαγείρεμα, προσθέτουμε τη σάλτσα ντομάτας και ανακατεύουμε καλά για να ενωθούν ομοιόμορφα όλα τα υλικά.
- 17
Προσθέτουμε μία γερή δόση καπνιστής πιπεριάς (δίνει ένα ονειρικό άρωμα, όπου και αν μπει, τα έχουμε πει αυτά),
- 18
Και άλλη μία (εδώ εξαρτάται από τις αντοχές σας πόσο γερή θα είναι) πιπέρι καγιέν.
- 19
Συνεχίζουμε το μαγείρεμα μέχρι να πάρουν τα φασόλια την επιθυμητή υφή.
- 20
Πρέπει να είναι πολύ καλά μαγειρεμένα, να έχουν αρχίσει να χάνουν το σχήμα τους και να λιώνουν και να είναι καλυμμένα εντελώς με τη σαλτσούλα, η οποία πρέπει να είναι καλά δεμένη και πηκτή, αλλά πλούσια, να μη χαθεί, είναι ό,τι πιο νόστιμο μπορεί να βρει κανείς σε αυτές τις αφιλόξενες γωνιές του Ουέστ… Μα τι λέω;;;
- 21
Οπότε, εάν χρειασθεί, προσθέστε και πάλι λίγο από το νερό βρασμού.
- 22
Δυό λεπτά πριν αποσύρουμε το τηγάνι από το μάτι, διορθώνουμε ενδεχομένως το αλάτι στο φαγητό. Βρίσκουμε ένα βολικό βράχο να καθίσουμε και απολαμβάνουμε ένα πιάτο πεντανόστιμα φασόλια, έτσι όπως έχουν βγει από τη φωτιά, να αχνίζουν ακόμη, με ένα μεγάλο κομμάτι σπιτικό ζυμωτό ψωμί!!!
Παρόμοιες συνταγές
Περισσότερες συνταγές
Σχόλια
Το χύλωμα, στα απλά φασόλια, το επιτυγχάνω βάζοντας χυμό λεμονιού προς το τελος του μαγειρέματος. Αυτο θα κανω και στη συνταγή σου, αλλά καλού-κακού θα κρατήσω και νερό απ' το βρασιμο, μπας και ....
Υ.Γ. Επιτέλους σε είδαμε!!! Χαρηκα με την ευχάριστη αυτη εκπληξη :-)