Μετά από ωραία μεζεδοκατάσταση, με την παρέα, σε ψαροταβέρνα της περιοχής, ήρθε και η ώρα για το επιδόρπιο. Παγωτό βανίλια και κορμός μωσαϊκό!! Δοκιμάσαμε. Πώς σας φαίνεται ο κορμός; ρώτησα. -Μια χαρά, μου αποκρίθηκαν, γιατί; δε σ’αρέσει;
Εε!! τρώγεται, απάντησα.
Έδωσα απάντηση απαξιωτική γιατί στις γεύσεις, ειδικά των γλυκισμάτων, είμαι απόλυτος!! Είχαμε φάει νωρίτερα τα θαλασσινά μας ,τα οποία ήταν θαυμάσια, και τώρα περίμενα να κλείσει το γεύμα μας ανάλογα! Το επιδόρπιο δεν πρέπει να είναι κάτι αδιάφορο ή απλώς καλό! Το επιδόρπιο πρέπει να σε απογειώσει και φεύγοντας από το μαγαζί, η γεύση του στον ουρανίσκο σου να σε ακολουθεί!!

Πέρασε λίγος καιρός και κάλεσα τα παιδιά στο σπίτι για ψάρι. Όλα πήγαν καλά και στο τέλος έβγαλα το επιδόρπιο. Κορμός Μωσαϊκό!! Μμμμμ, άρχισαν εν χορώ τα μουγκανητά!! Τι έφτιαξες ρε φίλε!! Κόλαση!! Δώσε μας τη συνταγή!! Είναι δύσκολη; Όχι παιδιά, πανεύκολη είναι. Και μου δώσατε μια ιδέα!! Την ανεβάζω πάραυτα στην Cookpad!! Θα την βρείτε εκεί, αναλυτικά!!