Λέγεται, αλλιώς, και "καλοκαιρινός". Eίναι ένας τραχανάς, “παρέα” με ντομάτα... Θυμάμαι – μικρό κοριτσάκι, ακόμα – την “ιεροτελεστία” (το "στέγνωμα" του τραχανά, όπως ονομάζεται) που ακολουθούσε η γιαγιά μου, σαν ήθελε να τον ετοιμάσει. Δεν υπήρχε (στο σπίτι του χωριού) ούτε ένα κρεβάτι (ας μην είμαι και υπερβολική !!!), ούτε μια ντιβανοκασέλα, ούτε καν ένα τραπέζι, το οποίο να μην είχε, επάνω του, ένα πεντακάθαρο – μοσχομυριστό σεντόνι (πλυμένο με πράσινο σαπούνι, μαζί με φύλλα πορτοκαλιάς και λεμονιάς) και επάνω αραδιασμένα (και σε απόσταση, μεταξύ τους) αυτά τα κοκκώδη και ακανόνιστα ζυμαρικά (τα τόσο θρεπτικά, όμως). Και πιο δίπλα, τακτοποιημένες σε μια καρέκλα, να “αναμένουν” για τη “συγκομιδή”, οι χειροποίητες μαξιλαροθήκες… Αυτή η ιεροτελεστία (το στέγνωμα, δηλαδή) κρατούσε – σχεδόν - μια ολόκληρη εβδομάδα. “Βάσανο”, και μάλιστα μεγάλο. Γιατί σαν κοριτσάκι, απ΄ ό,τι θυμάμαι, έπρεπε να προσέχω (καθισμένη στο σκαμνάκι μου) τις μύγες, για να μην πλησιάσουν… Και ποιός δεν έχει ακούσει, τάχα, την περιβόητη έκφραση «Απλώνω τραχανά» ; Τη χρησιμοποιούμε, για κάποιον που έχει πολλή δουλειά και αργεί, χαρακτηριστικά… Παρακάτω, όμως, δεν θα σας πω πώς φτιάχνεται ο τραχανάς, μα θα σας περιγράψω ένα πολύ θρεπτικό, μα και συνάμα νόστιμο “πιάτο”, ιδανικό τόσο για τις καλοκαιρινές (τρώγεται εξαίσια και κρύος) όσο και για τις χειμωνιάτικες μέρες, μα και νύχτες σας…

Λίγα μυστικά ακόμα

*Μπορείτε το κρεμμύδι, εάν θέλετε, να το παραλείψετε. Μπορείτε να βάλετε το λάδι, εν συνεχεία να βάλετε ολόκληρο το κρεμμύδι και να το “γυρίσετε” για λίγο μέσα στο λάδι (προκειμένου ν΄ “αρωματιστεί” το λάδι απ΄ τη μυρωδιά του), και εν συνεχεία να το αφαιρέσετε...Μπορείτε επίσης, «οι πιο τολμηροί» να βάλετε στην κατσαρόλα σας, το νερό, το λάδι, την ντομάτα, το αλάτι και το πιπέρι και παίρνοντας ένα τούλι (από μπουμπουνιέρα, ας πούμε) να βάλετε το κρεμμύδι σε αυτό, να το τυλίξτε με κλωστούλα γύρω – γύρω και αφού κόψετε τα περισσεύματα - απ΄ το τούλι - να βάλετε (το "δεματάκι" σας) στην κατσαρόλα σας να πάρει βράση. Μπορείτε να το αφήσετε για λίγο και ύστερα να το αφαιρέσετε (σαν προσθέστε τον τραχανά) ή μπορείτε να το αφήσετε μέχρι το τέλος ! Ό,τι εσείς θέλετε. Είναι ένα πολύ θρεπτικό “πιάτο” και ειδικά για τα παιδιά. Αν δυσκολευτείτε να τους πείσετε να το φάνε, κάντε το κολπάκι που κάνω κι εγώ. Μπορείτε να ρίξτε “μέσα”, σαν σερβίρετε το πιάτο - και αφού κρυώσει λίγο - λίγα κρουτόν (ή ψωμάκι, αν προτιμάτε, μα να μην είναι πολύ μαλακό) και λίγα κομματάκια “γλυκού” κασεριού (τύπου Διβάνη, Μάτης ή Τρικαλινό, ας πούμε – μην προτιμήσετε κασέρι “πικάντικο”, τύπου Μυτιλήνης)...