Η ιστορία αυτής της συνταγής είναι λίγο λυπητερή, αλλά καθημερινή και ανθρώπινη.
Την κυρά Ξανθή την γνώρισα σε μια πολύ δύσκολη περίοδο της ζωής μου,όταν εγώ και ο άντρας μου κυριολεκτικά δεν είχαμε να φάμε (χωρίς υπερβολή).
Έτυχε λοιπόν να βρεθούμε στο σπίτι της σε ένα πανέμορφο χώρο κοντά στην Καβάλα. Μας έβγαζε αυτό το γλυκό και φυσικά χιλιάδες άλλα φαγητά που έφτιαχνε υπέροχα.
Πηγαίναμε πεινασμένοι εκεί, για κάποιες δουλειές του γιου της και φεύγαμε, όχι μόνο φαγωμενοι, αλλά και με τρόφιμα σε σακούλες. Οταν την ρώτησα γιατί το κάνει μου είπε το καλό παιδί μου δεν κοστίζει τίποτα.
Αυτή είναι η Ελλάδα, γεμάτη με υπέροχους απλούς ανθρώπους. Στην υγεία της λοιπόν 😊