Πριν ξεκινήσουμε, να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα. ΔΕΝ είναι ιεροσυλία. Πως να το πω - αν η Πίτσα ήταν θρησκεία, θα ήμουν Αρχιεπίτσκοπος (sic). Αλλά στο σημείο αυτό θα ήθελα να δηλώσω ότι καθόλου δε μου έλειψε το βαρύ στομάχι από τα αλεύρια και τις παραδοσιακές ζύμες. Είναι μια εναλλακτική - όχι ιδιαίτερα οικονομική... Αυτά.

Σημείωση: Αν τυχον έχετε τερατώδη επεξεργαστή τροφίμων, μπορείτε να αλέσετε το κρέας εκεί. Αν είστε ταπεινοί κι άθλιοι σαν εμένα, ζητήστε να σας διπλοαλέσει το κρέας (ναι, σωστά διαβάσατε) ο κρεοπώλης στη μηχανή του κιμά. Μπορεί να σας κοιτάει σαν χάνος, μπορεί να σας πει ότι σε όλη του την καριέρα ποτέ κανένας δεν του ζήτησε κάτι τέτοιο. Μου συνέβη, γιαυτό το επισημαίνω. Επιμείνετε. Εσείς ξέρετε καλύτερα.

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 230°C. Πλένουμε καλά τα χεράκια ή φοράμε γαντάκια - είναι και της μοδός πλέον. Ρίχνουμε είτε στον τερατώδη επεξεργαστή, είτε σε μια απύθμενη μπολάρα το αλεσμένο κρέας και όλα τα υλικά (παρμεζανα, βασιλικό, θυμάρι, αλατοπίπερο). Αλέστε για 5 λεπτά ή ζυμώστε σαν γάτες τον Αύγουστο μέχρι να γίνει ομοιόμορφη η "ζύμη". Να είστε φειδωλοί με το αλάτι. Η παρμεζάνα είναι από μόνη της αλμυρή, ενώ και τα υλικά που θα προσθέσετε κατόπιν μπορούν να ενισχύσουν την αλατότητα.

Κατεβάζουμε το φούρνο στους 200°C και ψήνουμε για 8-10 λεπτά. Άπλετος χρονος για κοιλιακούς. Είπαμε - μένουμε στο πνεύμα της συνταγής. Αυτό ήταν. Καλή όρεξη!