Μία πολύ νόστιμη συνταγή σάλτσας (αλα πουτανέσκα) για μακριά ζυμαρικά (λαζανάκι, λιγκουίνι αλλά και σπαγγέτι ή και σπαγγετίνη, με προσοχή όμως στους χρόνους βρασμού τους, δεν είναι όλοι ίδιοι).

Λίγα μυστικά ακόμα

Ο λόγος που χρησιμοποιούμε μακριά ζυμαρικά είναι ότι αυτό το είδος πάστας “δένει” καλλίτερα με τη σάλτσα. Εδώ παρουσιάζεται μία εκδοχή της σάλτσας με αντσούγιες και μαϊντανό. Πιστεύω ότι είναι πιο γευστική, πιο δηκτική στη γλώσσα και τον ουρανίσκο. Μία άλλη παραλλαγή είναι με τόνο αντί αντσούγιας και βασιλικό αντί μαϊντανού (εάν δεν έχουμε αντσούγιες ή μαϊντανό στο σπίτι, μία κονσέρβα τόνου πάντα μας βρίσκεται και βασιλικός στη γλάστρα από καιρό περιμένει να τον αξιοποιήσουμε). Χρησιμοποιούμε φρέσκες ντομάτες, όσο φυσικά είναι της εποχής. Μετά, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και αποφλοιωμένο ντοματάκι ή, εάν έχουμε φροντίσει, ντοματάκια από την κατάψυξή μας. Η φλούδα της ντομάτας καλόν είναι να αφαιρείται γιατί μέσα στη σάλτσα είναι ενοχλητική. Εάν η κάπαρη που έχουμε είναι σε άλμη, θέλει καλό ξέπλυμα για να απομακρυνθεί το υπερβάλλον αλάτι. Η σάλτσα λέγεται έτσι γιατί ο θρύλος την θέλει να είναι ανακάλυψη μιάς “γυναίκας του λιμανιού”, η οποία την έμαθε στις υπόλοιπες της παρέας της πριν περάσει στις ταβέρνες του λιμανιού και στη συνέχεια όλης της πόλης και από εκεί στο πιάτο μας.