Σε ευρύχωρο τηγάνι, ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο.

Ετοιμάζουμε σε ένα πιάτο τις σκελίδες του σκόρδου και τα αλλαντικά.

ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ ΕΔΩΔιαλέγουμε λουκανικάκια μικρού μεγέθους, όχι όμως βραστά, προτιμούμε τύπου πικ-νικ χωριάτικα ή κάτι ακόμα πιο γευστικό. Επίσης, το ζαμπόν είναι η τελευταία και αναγκαστική επιλογή μας. Η αυθεντική συνταγή θέλει το ισπανικό ανάλογό του, το jamon (χαμόν = ζαμπόν, πάντα, αλλά φυσικά “ψημένο” στον αέρα, σαν το prosciutto crudo των ιταλών). Αυτό, το prosciutto crudo δηλαδή, είναι η δεύτερη εναλλακτική μας λύση. Το μπέικον, αν και αρκετά πιο βαρύ είναι η αμέσως επόμενη

Περνάμε από το τηγάνι τις σκελίδες του σκόρδου να ξανθύνουν.

Όταν πάρουν χρώμα, αφαιρούμε τις σκελίδες από το τηγάνι.

Στο αρωματισμένο αυτό λάδι, προσθέτουμε αρχικά τα λουκανικάκια και τα γυρίζουμε να ροδίσουν και αυτά από όλες τις πλευρές.

Τα αφαιρούμε και στη συνέχεια προσθέτουμε το χαμόν (ή το prosciutto ή το ζαμπόν). Το φέρνουμε τρεις–τέσσερις βόλτες και το αφαιρούμε και αυτό. Αν βάλουμε και παντέτα, την κόβουμε σε κυβάκια και την προσθέτουμε και αυτή τώρα.

Τελευταίες ρίχνουμε τις πιπεριές, κομμένες και αυτές σε μέτρια κομμάτια, και τις αφήνουμε έως ότου τηγανισθούν. Τις αφαιρούμε και αυτές.

Ήρθε η ώρα των migas. Το τηγάνι μας τώρα, περιέχει μόνον λάδι, καυτό-καυτό και αρωματισμένο. Σε αυτό το λάδι, λοιπόν, ρίχνουμε μία μικρή (γυναικεία) χουφτιά αλεύρι, και με τη βοήθεια ενός κουταλιού και σιγά-σιγά (όχι από ψηλά, όχι απότομα), ρίχνουμε και το νερό. Με την χουφτίτσα το αλεύρι που ρίξαμε, αποφεύγουμε να αρχίσει να αναπηδάει το καυτό λάδι με τη προσθήκη του νερού.

Εν συνεχεία, ρίχνουμε και το υπόλοιπο αλεύρι και το αλάτι και αρχίζουμε το ανακάτεμα.

Η κλασσική κίνηση είναι ένας συνδυασμός κυκλικών κινήσεων (σαν να κάνουμε στραπατσάδα) και κατακόρυφων “κτυπημάτων” με την κόγχη μιάς ξύλινης σπάτουλας. Οι κινήσεις αυτές πρέπει να είναι συνεχείς και ενεργητικές, αφ’ ενός μεν για να ανακατευθεί το λάδι με όλο το χυλό που σχηματίζουν νερό και αλεύρι, αφ’ ετέρου για να χωρίσουμε μεταξύ τους τους σβόλους ζύμης που αρχίζουν να σχηματίζονται.

Συνεχίζουμε με αυτό τον τρόπο μέχρι η ζύμη μας να “σπάσει” σε πολλά μικρά κομματάκια, σε “ψίχουλα”, τα migas, αλλά και ακόμη πιο πέρα, μέχρι τα migas να αρχίσουν να χρυσίζουν. Έχετε κατά νου τα κρουτόν ; Ε, κάτι τέτοιο περιμένουμε να πάρουμε.

Όταν τα migas έχουν χρυσίσει, προσθέτουμε στο τηγάνι, τα λουκανικάκια, το χαμόν και τις σκελίδες του σκόρδου, ανακατεύοντάς τα να ενσωματωθούν με τα migas.

Σερβίρουμε σε πιάτα και..... καλή όρεξη.