Κόβουμε μία λωρίδα λαδόκολλας, μήκους 60 εκ. περίπου και την διπλώνουμε στα δύο, κατά την έννοια του μήκους της.

Ξεκινώντας από το σημείο διπλώματος, μετρούμε 10,5 εκατοστά και κόβουμε και πάλι κατά την έννοια του μήκους της λαδόκολλας (άρα παράλληλα στο δίπλωμα).

Έχουμε λοιπόν μία διπλωμένη στα δύο λωρίδα λαδόκολλας, που το κάθε ένα είναι πλάτους 10,5 εκ. και μήκους 60 εκ.,

Και άλλες δύο πιο λεπτές λωρίδες, μήκους και αυτές 60 εκ. και πλάτους λίγων εκατοστών (ανάλογα με το πλάτος του δικού σας ρολού λαδόκολλας). Αυτές τις δύο λεπτές λωρίδες τις κόβουμε στα δύο. Παίρνουμε έτσι τέσσερις λωρίδες των 30 εκ.

Βάζουμε ένα υπόστρωμα λαδόκολλας μέσα στο ταψί που θα χρησιμοποιήσουμε για τον φούρνο (30 x 30 εκ. τουλάχιστον ίσως και λίγο μεγαλύτερο. ΠΡΟΣΟΧΗστις φωτογραφίες το υπόστρωμα είναι κυκλικού σχήματος, διαμέτρου 30 εκ., όσο και οι λεπτές λωρίδες). Με τις τέσσερις λεπτές λωρίδες των 30 εκ. σχηματίζουμε, πάνω στο υπόστρωμα, ένα αστέρι. Οι δύο πρώτες σε σχήμα σταυρού, να σχηματίζουν ορθές γωνίες, και οι άλλες δύο στις 45 μοίρες, στη μέση των ορθών γωνιών. Κάτι σαν το σταυρό στην αγγλική σημαία. Συρράπτουμε τις λωρίδες στο κέντρο, στην περιοχή που ενώνονται, για να παραμένουν σταθερές.

Παίρνουμε στα χέρια μας μία ποσότητα ζυμαριού, περί τα 550 – 600 γραμμάρια και την δουλεύουμε ώστε να της δώσουμε σχήμα μπάλας διαμέτρου 13,5 εκατοστών. Την ακουμπούμε στον πάγκο εργασίας (σε ένα κομμάτι λαδόκολλας, για να μη μας κολλήσει) και τυλίγουμε γύρω της την φαρδύτερη λωρίδα λαδόκολλας, με το σημείο του διπλώματος προς τα κάτω, μέχρι να πάρουμε ένα στεφάνι “στα μέτρα της”, που να την τυλίγει ακριβώς, με ελάχιστο “αέρα”. Τώρα που πήραμε τα μέτρα, συρράπτουμε στο σημείο εκείνο για να διατηρήσει το σχήμα της.

Με διάμετρο 13,5 εκατοστά, και αυτόν τον “λίγο αέρα”, ο κώνος μας θα έχει περίμετρο στη βάση του κάτι σαν 43 – 43,5 εκατοστά. Έχουμε όλο το περιθώριο να φαρδύνουμε την περίμετρο της άλλης βάσης του κατά 6, 28 εκατοστά (και να τη συρράψουμε εκεί για να τη στερεώσουμε), ώστε να πάρει η φόρμα μας το σχήμα του κόλουρου κώνου. Συρράπτουμε και σε άλλα σημεία της ένωσης, για να κλείσει καλά η φόρμα μας. Στο τέλος θα πρέπει να έχει την μορφή.... τούρκικου φεσιού, χωρίς το καπάκι του (και χωρίς την φούντα, βεβαίως βεβαίως)

Τοποθετούμε την μπάλα με τη ζύμη μας ακριβώς στο κέντρο του αστεριού.

Σηκώνουμε τις άκρες του αστεριού και τις διπλώνουμε πάνω στη ζύμη, “αγκαλιάζοντάς” την.

Παίρνουμε το ανοικτό “φέσι” μας, τον κώνο, και τον τοποθετούμε γύρω από την μπάλα (ίσα που θα την περικλείσει), με το δίπλωμα προς τα κάτω.

Ανασηκώνουμε τώρα τις λωρίδες του αστεριού, τις ακουμπάμε πάνω στην επιφάνεια του κώνου, και τις συρράπτουμε εκεί.

Τι έχουμε τώρα ; Έχουμε ένα “φέσι”, έναν κώνο που έχει αποκτήσει καπάκι, αποτελούμενο από τις λωρίδες του αστεριού, που είναι πια στερεωμένες σταθερά πάνω του με το συρραπτικό. Και μέσα στον κώνο, πάνω στη βάση του, βρίσκεται η μπάλα της ζύμης μας. Όταν θα μπει στον φούρνο και θα ψηθεί, θα φουσκώσει προς τα πάνω και θα γεμίσει την κωνική φόρμα, παίρνοντας το παραδοσιακό σχήμα του panettone (δείτε φώτο). Αποφεύγουμε να ανασηκώσουμε την φόρμα (το ζυμάρι έχει το βάρος του και υπάρχει κίνδυνος να ”σπάσουν” οι λωρίδες της βάσης). Την μετακινούμε με προσοχή και πάντα κινώντας τη λαδόκολλα πάνω στην οποία είχαμε τοποθετήσει τις λεπτές λωρίδες σε σχήμα αστεριού.