”Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, με αυγά νωπά ή δουλεμένα σε μπεν-μαρί (ή ακόμη και χωρίς αυγά), με λικέρ amaretto ή με κρασί marsala, η Tiramisu είναι ένα από τα πιο γευστικά γλυκά που μπορεί κανείς να δοκιμάσει σε ένα σπίτι φίλων, σε ένα καλό εστιατόριο ή.... στο ίδιο του το σαλόνι. Απλό, γρήγορο, εύκολο. Και εντυπωσιακό”.”Τσιμπάει, ίσως, λίγο στο κόστος. Και αυτό διότι υπάρχουν ορισμένα υλικά που δεν είναι και από τα φθηνότερα και που δεν επιτρέπεται να αντικατασταθούν με άλλα, οικονομικά. Εάν θέλετε να φτιάξετε Tiramisu (και όχι “κάτι σαν...”) δεν γίνεται να αποφύγετε τα σαβουαγιάρ (savoyard) βάζοντας στη θέση τους παντεσπάνι ή.... Μιράντα Παπαδοπούλου, δεν θα μπορέσετε να αντικαταστήσετε το κλασσικό amaretto (ή το κρασί marsala) με το... τσίπουρο που σας περισσεύει στο σπίτι, δεν γίνεται χωρίς την υπέροχη γεύση του κακάο, δεν γλυτώνετε το mascarpone (βάλτε μέσα κρεμώδες τυρί και θα γελάει και το Παρλιαρό Κατσίκι μαζί σας)”Αυτά έγραφα πριν από μερικούς μήνες σε μία άλλη συνταγή (Mascarpone φτιαγμένο στο σπίτι) υποστηρίζοντας ότι μία όταν παρουσιάζεις σε έναν καλεσμένο μία συνταγή Tiramisu, πρέπει και να του προσφέρεις μία Tiramisu.Αυτός ο “δογματικός” και "απόλυτος", όμως, τρόπος έκφρασης, ίσως κάποιους να μη τους βρίσκει σύμφωνους και κάποιους να τους ξενίζει.Αν είναι, λοιπόν, να “ρίξουμε νερό στο κρασί μας”, αν είναι να την κάνουμε την κουτσουκέλα μας, αν είναι να “κλέψουμε” δηλαδή, τότε ας το κάνουμε “με στυλ”. Και ξέρετε πολλά υλικά που μπορούν να δώσουν περισσότερο στυλ σε ένα γλυκό από την Nutella ?Ιδού η αυτού.... Διαφορετικότης της, η Nutellamisu.

Λίγα μυστικά ακόμα

[1] Έχουμε δει σε προηγούμενη συνταγή (Birramisu) πως, όταν ενώνουμε mascarpone με κρέμα γάλακτος, τα βήματα πρέπει να γίνουν με μία σειρά. Ρίχνουμε το (σημαντικά πιο σφικτό) mascarpone μέσα στην (ασφαλώς πιο ελαφριά και αφράτη) κρέμα γάλακτος.Αυτή η δεύτερη πρέπει να είναι ήδη μ ι σ ο – κ τ υ π η μ έ ν η και κ α λ ά - κ ρ ύ α (γι’ αυτό και την έχουμε βάλει προηγουμένως στο ψυγείο).Επίσης πρέπει να δώσετε λίγη προσοχή στο ανακάτεμά τους γιατί η κρέμα θα πήξει πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι συνήθως, αφού υπάρχουν και τα λιπαρά του mascarpone. Ίσως μία πιο “ελαφριά” (light) κρέμα γάλακτος, με λιγότερα λιπαρά, να ήταν αρκετή αντί της πλήρους, αφού θα “φροντίσει να τα ανεβάσει” το mascarpone. Πάντα το λέω αλλά ποτέ δεν το έχω δοκιμάσει. Προσοχή, λοιπόν, στο κτύπημα για να μη περάσει τη σωστή υφή (ομοιόμορφη και κρεμώδη) και ρευστότητα, γιατί κινδυνεύετε τα δύο υλικά θα χωρισθούν σε μικρούς σβώλους και τότε δεν θα μένει παρά να ..... πεταχθούν.[2] Θα πρέπει κατά το ανακάτεμα, τα δύο υλικά να έχουν μία σχετικά κοντινή υφή. Εδώ, όμως, έχουμε ένα σημαντικά πιο σφικτό mascarpone μία πιο ελαφριά και αφράτη (αφού την έχουμε μισοκτυπήσει) κρέμα γάλακτος Παίρνουμε, λοιπόν, μία μικρή ποσότητα mascarpone και το προσθέτουμε στην κρέμα γάλακτος. Αυτή την μικρή ποσότητα (και μόνο αυτήν) θα την ανακατέψουμε με σύρμα (που, κανονικά, δεν είναι το καλύτερο για αυτή τη δουλειά), έως ότου τα δύο υλικά ενσωματωθούν πλήρως. Ουσιαστικά “θυσιάζουμε” μία ποσότητα mascarpone για να φέρουμε την κρέμα γάλακτος σε μία πιο κοντινή του υφή. Αυτή η κίνηση μας διευκολύνει στον στόχο μας σκοπό να φέρουμε τα δύο υλικά να πλησιάσουν σε υφή και σύσταση.[3] Παίρνουμε τώρα μία σπάτουλα και βάζουμε και το υπόλοιπο mascarpone μέσα στην κρέμα γάλακτος, όχι όλο μαζί αλλά σε 2-3 δόσεις, ανακατεύοντας κάθε φορά, από κάτω προς τα πάνω (σαν να “διπλώνουμε” την κρέμα πάνω από το mascarpone) και περιστρέφοντας το δοχείο μας για να μπορέσουμε να κάνουμε αυτά τα “διπλώματα” σε όλη την έκταση των υλικών.[4] Τα σαβουαγιάρ τα περνούμε από τον καφέ ένα-ένα (μη κάνετε το αστείο και βάλετε περισσότερα μαζί, μουσκεύουν πολύ γρήγορα και θα σας λιώσουν), περιστρέφοντάς τα 1-2 φορές με γρήγορες κινήσεις, για να τα εμποτίσει από παντού ο καφές. Μη ξεχνάτε ότι η παραμονή τους στο ψυγείο, ανάμεσα στις στρώσεις κρέμας, θα τα μαλακώσει και άλλο.[5]Οι στρώσεις των σαβουαγιάρ πρέπει να είναι σφικτές, να μην αφήνουν κενά διαστήματα, για να μη “φεύγει” πολύ mascarpone ανάμεσά τους. Το λίγο το θέλουμε, το πολύ είναι "σπατάλη", δεν θα μας φθάσει για τις στρώσεις. (***)Τα κενά τα συμπληρώνουμε με μικρότερα κομμάτια σαβουαγιάρ, νοτισμένα στον καφέ και αυτά. Τα σαβουαγιάρ κόβονται πάρα πολύ εύκολα, ακόμα και κατά μήκος (άβρεχτα πάντα), εάν χρησιμοποιήσετε λεπτής λάμας μαχαίρι, τα χαράξετε αρχικά με μία-δύο κινήσεις σαν πριόνισμα και κατόπιν κόψετε ασκώντας μεγαλύτερη πίεση στο μαχαίρι.Καλύπτουμε το σκεύος μας με μεμβράνη, που πρέπει να έρχεται σε επαφή με την κρέμα της τελευταίας στρώσης, αλλιώς κινδυνεύουμε να σχηματισθεί μία λεπτή κρούστα στην επιφάνειά της, πριν την βάλουμε στο ψυγείο.[6] Εγώ συνηθίζω να χρησιμοποιώ για τις Tiramisu (και το ίδιο χρησιμοποίησα και σήμερα και για την Nutellamisu) ένα pyrex διαστάσεων 20 x 28 εκατ. στην βάση του (22 x 30 εκατ. στο άνοιγμα, γιατί ανεβαίνοντας φαρδαίνει). Αυτό το μέγεθος “χωράει” 15,5 σαβουαγιάρ στην πρώτη στρώση (μαζί με τα κομμάτια-“τσόντες”) και 17,5 στην δεύτερη. Σύνολο 35. Και ο καφές με το λικέρ έφτασε ακριβώς. Ανάλογα με το μέγεθος του σκεύους σας υπολογίζετε τον αριθμό των σαβουαγιάρ αλλά και την ποσότητα του καφέ με το λικέρ. Οι ποσότητες των υπόλοιπων υλικών μπορεί και να μη χρειασθεί να αλλάξουν ανάλογα με το μέγεθος του σκεύους (σε λογικά πλαίσια). Για παράδειγμα, το γλυκό που έφτιαξα σήμερα (από εκεί και οι φωτογραφίες), αν και σε σκεύος “κανονικού” μεγέθους, έχει τις μισές από τις αναγραφόμενες ποσότητες. Φυσικά και οι δύο στρώσεις της κρέμας είναι λεπτότερες απ’ ότι με τις κανονικές ποσότητες, αλλά όχι απαγορευτικά. Το αποτέλεσμα ήταν ένα νοστιμότατο (έστω και λιγότερο πλούσιο) γλυκό.[7] Εάν πρόκειται να φάνε και παιδιά, μπορείτε να περιορίσετε ή και να αφαιρέσετε εντελώς το Baileys. Θα το αντικαταστήσετε με περισσότερο καφέ. Για μία πιο ..... “adult” έκδοση πάλι, αντικαταστήστε μέρος του καφέ (τα 100ml από τα 300, για παράδειγμα), με ίση ποσότητα Baileys. Επίσης, μπορείτε να αντικαταστήσετε αυτό το τελευταίο και με ρούμι, ή Kahlua, ή κάποιο άλλο αλκοολούχο ποτό.Και, εάν δεν το παρατηρήσατε, η συνταγή δεν έχει ΟΥΤΕ ΑΥΓΑ, αλλά ΟΥΤΕ ΖΑΧΑΡΗ.