Το “espressino freddo” δεν είναι απλά ένα ακόμη καφεδάκι σαν όλα τα άλλα. Για τους λάτρεις του καφέ είναι μία πραγματική απόλαυση, το ιδανικό “χαλαρωτικό” για τις φρενήρεις ημέρες όταν γίνονται ταυτόχρονα και καυτές (σαν αυτές που μόλις μας άφησαν) αλλά και μία καλή συντροφιά για τα βράδια με παρεΐτσα στη βεράντα.Εάν τον συνοδέψετε με κτυπημένη κρέμα γάλακτος (να θυμίσει λίγο cappuccino freddo) ή με μία κουταλιά από την αγαπημένη σας κρέμα σοκολάτα (nutella ή merenda) είναι μία πραγματική “βόμβα δροσιάς” που θα σας βγάλει ασπροπρόσωπους στη παρέα σας.Η έκδοση με παγωτόΕάν πάλι σας αρέσουν τα πιο κρεμώδη παρασκευάσματα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε σαν βάση μία μπαλίτσα παγωτό βανίλια σε κάθε ποτήρι, να μοιράσετε πάνω τους το κτυπημένο περιεχόμενο του Mixer και να χρησιμοποιήσετε και λίγη κρέμα γάλακτος (1/2 κουταλίτσα αρκεί) σαν συνοδευτικό υλικό. Τα ανακατεύετε ελαφρά (το παγωτό δεν πρέπει να λιώσει και διαλυθεί πριν προσφέρετε τον espressino) και έχετε μία πιο κρεμώδη απόλαυση (και πιο θερμιδοπεριεκτική, ασφαλώς... είναι όμως γνωστό ότι για να απολαύσουμε κάποια πράγματα, μερικές φορές χρειάζεται και να υποφέρουμε... Δίαιτα λοιπόν την επομένη!!!). Το παγωτό θα αλλάξει εντελώς το είδος που θα σερβίρετε και από κρύο καφέ θα το μετατρέψει σε ένα νόστιμο dessert !

Λίγα μυστικά ακόμα

Θα ήταν προτιμότερο να αναμείξουμε στο mixer, μαζί με τα υπόλοιπα υλικά, τον καφέ αμέσως μόλις ετοιμασθεί, όσο είναι ακόμη ζεστός. Με τον τρόπο αυτό θα διατηρήσει όλο το υπέροχο άρωμά του. Σε αυτή τη περίπτωση όμως θα χρειασθεί λίγο περισσότερο πάγο, για να κρυώσει γρήγορα, συνεπώς και ο καφές πρέπει να είναι περισσότερος (ας πούμε, ένας διπλός espresso ανά άτομο) και πολύ δυνατός.Εάν έχετε μηχανή από αυτές που κάνουν καπουτσίνο, “φυσήξτε” μία με το ακροφύσιο του αέρα (με κρύο αέρα) μέσα στον καφέ, μόλις τον ρίξετε από το mixer (και πριν προσθέσετε, ενδεχομένως, κρέμα γάλακτος, merenda ή σκόνη κακάο). Θα κάνει τον καφέ σας πιο αφράτο.Κάποτε, σε ένα πολύ πολύ μακρινό μέρος, είχα πιεί έναν παγωμένο στιγμιαίο καφέ που δεν είχε μέσα του ζάχαρη, αλλά σιρόπι ζάχαρης. Και ίσως και κάποιο αρωματικό, βανίλια ή κάτι τέτοιο, δεν θυμάμαι πια). Η διαφορά στη γεύση ήταν τεράστια (εξαιρετικά γευστικό αποτέλεσμα). Υποθέτω ότι θα μπορούσε να κάνει κανείς το ίδιο και με τον espressino (αφαιρώντας φυσικά την ζάχαρη και προσθέτοντας το σιρόπι στο τέλος).