Αφού το πλύνουμε με τη …“δέουσα προσοχή” και το στραγγίσουμε, ψιλοκόβουμε το στήθος κοτόπουλου. Το κόβουμε αρχικά σε λωρίδες του 1 με 1,5 εκατοστού πλάτος και στη συνέχεια σε μικρότερα κομμάτια, του 1,5 με 2 εκατοστά. Μην το κόψετε σε ακόμη μικρότερα κομμάτια, θα στεγνώσουν πολύ στο σοτάρισμα και θα χάνονται στη συνέχεια μέσα στη γέμιση.

Σε ένα ΦΑΡΔΥ και ψηλό τηγάνι, ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και ροδίζουμε εκεί μέσα, για 7 με 8 λεπτά, τα κομματάκια του κοτόπουλου. Φωτιά δυνατούτσικη, να ροδίσουν αλλά να μην αρπάξουν και σφίξουν.

Εν τω μεταξύ, κόβουμε το κρεμμύδι σε σχετικά (αλλά όχι πολύ) λεπτές φέτες. Δεν το ψιλοκόβουμε για τον ίδιο λόγο, να μην “εξαφανισθεί” μέσα στη γέμιση.

Σαν περάσει το 8λεπτο που σοτάρουμε μόνο του το κοτόπουλο, προσθέτουμε στο τηγάνι το κρεμμύδι και αφήνουμε να μαλακώσει για ένα 5λεπτο, μαζί με το πράσο (επόμενο βήμα) και πριν προσθέσουμε και τα υπόλοιπα λαχανικά.

Κόβουμε και το πράσο σε σχετικά λεπτές λωρίδες. Θα το χρησιμοποιήσουμε όλο, και το λευκό αλλά και το τρυφερό από το πράσινο μέρος του. Το προσθέτουμε και αυτό στο τηγάνι με το κοτόπουλο και το μαλακώνουμε μαζί με το κρεμμύδι.

Έτσι λεπτά θα κόψουμε και τα καρότα, σε ροδέλες και θα τα προσθέσουμε και αυτά στο τηγάνι. Μην ανησυχήσετε ότι το 5λεπτο σοτάρισμα δεν θα είναι αρκετό για να μαλακώσουν αρκετά. Στη συνέχεια θα μπουν στο φούρνο και θα μαλακώσουν και αυτά.

Προσθέτουμε και τον αρακά. Εάν δεν έχετε κατεψυγμένο αλλά φρέσκο, θα πρέπει να το ζεματίσετε προηγουμένως για λίγα λεπτά. Ο κατεψυγμένος μπαίνει ως έχει. (εγώ, επειδή δεν είχα αρακά, αλλά είχαμε ένα μείγμα από καλαμπόκι, καροτάκι και αρακά, έβαλα αυτό. Μια χαρά ήταν!

Και εδώ αρχίζουν οι δικές μου προσθήκες. Αρχικά, 100 γραμμάρια μπέϊκον, κομμένο σε φέτες,

Και κατόπιν 100 γραμμάρια σαλαμάκι, πικάντικο σαλάμι, κομμένο σε μικρά κυβάκια.

Πασπαλίζουμε με το αλεύρι και ανακατεύουμε καλά.

Προσθέτουμε και το γάλα ανακατεύοντας να αναμειχθούν καλά όλα τα υλικά, αλατοπιπερώνουμε, κάνουμε και την τρίτη “υπέρβαση”, προσθέτοντας 2 κουταλάκια του γλυκού ευωδιαστή και λαχταριστή καπνιστή πάπρικα,

Και σιγοβράζουμε μέχρι να δέσει καλά η κρέμα.

Όταν η κρέμα μας δέσει αρκετά, την αποσύρουμε από το μάτι και την αφήνουμε λίγο να κρυώσει. Η πίτα θα έχει φύλλο μόνο επιφανειακά, όχι και στο κάτω μέρος της, συνεπώς η γέμισή της δεν θα πρέπει να έχει πολλά υγρά (δείτε την υφή της στη φωτογραφία). Αλλά και για άλλο ένα λόγο (δείτε "Μυστικά")

Λαδώνουμε πυρίμαχο σκεύος (το σχήμα δεν έχει καμία σημασία, ας είναι είτε παραλληλόγραμμο σχήματος, είτε οβάλ, εκείνο που έχει σημασία είναι να το έχετε προβάρει πριν, να είναι περίπου και λίγο μεγαλύτερο από το μέγεθος του φύλλου σφολιάτας που έχετε.

Αδειάζουμε τη γέμιση στο πυρίμαχο,

Και ισιώνουμε την επιφάνειά της, στρώνοντάς την με ένα ξύλινο κουτάλι.

Ήρθε η ώρα να στρώσουμε το φύλλο σφολιάτας. Το απλώνουμε πάνω από τη γέμιση (εάν περισσεύει πολύ, το κόβουμε με μαχαιράκι και το αφαιρούμε. Μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε κατόπιν για να φτιάξουμε σχέδια πάνω στην επιφάνεια της πίτας),

Και,διπλώνοντας τις άκρες της σφολιάτας, τις χώνουμε μέσα και τις κολλούμε στο χείλος του ταψιού, να κλείσουν καλά τη γέμιση, για να μη βγει από εκεί κατά τη διάρκεια του ψησίματος

Χαράζουμε μικρές χαρακιές ή κάνουμε κάποιες τρύπες στη σφολιάτα, ώστε να αναπνέει η γέμιση και να εξατμίζονται οι υδρατμοί που θα δημιουργηθούν στο εσωτερικό της από τη θέρμανση των υγρών..

Χτυπούμε το αυγό με λίγο νερό και αλείφουμε την επιφάνεια της σφολιάτας. Για να πάρει ωραίο χρώμα με το ψήσιμο και να γίνει τραγανή (η πρωτότυπη συνταγή προτείνει αυτό να το κάνετε στη μέση του χρόνου ψησίματος, εμένα μου διέφυγε, ειλικρινά δεν ξέρω εάν αλλάζει κάτι ουσιαστικό…).

Ψήνουμε για 40’ στους 200°C, μέχρι η πίτα να ροδίσει καλά επιφανειακά. Ο φούρνος πρέπει να είναι ήδη ζεστός όταν βάλουμε μέσα την πίτα (δείτε "Μυστικά), μπορεί να είναι είτε στον αέρα (για οικονομία χρόνου/κατανάλωσης), είτε στο γκριλ (για να γίνει τραγανή επιφανειακά). Εγώ επέλεξα να τη βάλω σε"γκριλ και αέρα", ταυτόχρονα, για ένα συνδυασμό των δύο.

Όταν πια είναι έτοιμη, βγάζουμε την πίτα από το φούρνο,

Την κόβουμε σε κομμάτια

Και την αφήνουμε να κρυώσει λίγο. Εάν τη σερβίρετε αμέσως, θα πρέπει να τη σερβίρετε με κουτάλα, δεν βγαίνουν κομμάτια λόγω της έλλειψης φύλλου στον πάτο της και του ζουμερού, του υπέροχα κρεμώδους, εσωτερικού της.

Εάν όμως την αφήσετε να κρυώσει ελαφρά και να σφίξει η γέμιση, παρ ότι θα εξακολουθεί να είναι κρεμώδες θα μπορέσετε να τη σερβίρετε (με τη βοήθεια μίας σπάτουλας, σαν ενιαίο κομμάτι. Είναι ΥΠΕΡΟΧΗ!!! Μπράβο Αργυρώ!!

Θυμάστε που στην αρχή σας είπα ότι το τηγάνι όπου θα ετοιμάσουμε τη γέμιση πρέπει να είναι μεγάλο και ψηλό; Ε, λοιπόν, εγώ δεν του έδωσα ιδιαίτερη σημασία και χρησιμοποίησα ένα μέτριο τηγάνι. Που όμως αποδείχθηκε ανεπαρκές για όλη αυτήν την ποσότητα γέμισης που ετοίμαζα. Έτσι, ανάμεσα στα βήματα 6 και 7, αναγκάσθηκα να αδειάσω το περιεχόμενο σε μία πιο μεγάλη κατσαρόλα και να συνεχίσω προσθέτοντας και τα υπόλοιπα υλικά και μαγειρεύοντας το φαγητό εκεί μέσα.