Ρίχνουμε σε ένα μπολ το αλεύρι και την πρώτη ποσότητα της ζάχαρης (τα 60 γραμμάρια)

Τους προσθέτουμε το βούτυρο κομμένο σε κυβάκια, όπως και το ξύσμα του λεμονιού. Το βούτυρο πρέπει να είναι όσο το δυνατόν κρύο, απευθείας από το ψυγείο. Συνεπώς, μία καλή ιδέα είναι να το κόψετε σε κυβάκια και να το ξαναβάλετε στο ψυγείο να κρυώσει, ώστε όταν το προσθέσουμε στο αλεύρι να είναι και πάλι κρύο και πολύ σφικτό.

Δουλεύουμε τα υλικά με τα ακροδάκτυλά μας, σαν να τα “τσιμπάμε”. Δεν ζυμώνουμε με τον παραδοσιακό τρόπο (με όλη την παλάμη), για να μη μεταφερθεί θερμότητα από το χέρι μας στο βούτυρο και το μαλακώσει.

Σιγά σιγά, το αλεύρι και η ζάχαρη θα έρθουν και θα χωρίσουν το βούτυρο σε μικρές μικρές ποσότητες και στο τέλος θα έχουμε μία ζύμη με ψιχουλιαστή υφή. Αυτά τα “ψιχουλάκια” (που όσο πιο ψιλά είναι τόσο πιο πετυχημένη θεωρείτε η ζύμη μας), είναι τα crumbles.

Βάζουμε το μπολ στο ψυγείο (ή και στην κατάψυξη εάν θέλετε), να κρυώσει καλά η ζύμη.

Πλένουμε και ξεφλουδίζουμε τα ροδάκινα. Τα κόβουμε πρώτα σε επίπεδες φέτες, κατόπιν αυτές σε μπαστουνάκια και τέλος εκείνα σε μικρότερα κομμάτια, έτσι ώστε να έχουμε στο τέλος μικρά κυβάκια περίπου του 1-1,5 εκατοστού. Εάν δεν είστε και τόσο της …ακρίβειας, κόψτε τέλος πάντων σε μικρά κομματάκια (πάντα εκεί, στο 1,5 εκατοστό). Διαλέγουμε τα φρούτα με αρκετά σφικτή σάρκα, να μη διαλυθούν κατά τον τεμαχισμό.

Τα βάζουμε και αυτά σε ένα μπολ και τα ραντίζουμε με το χυμό του λεμονιού. Ανακατεύουμε να καταβρεχθούν καλά τα κομμάτια του φρούτου.

Προσθέτουμε στα καταβρεγμένα ροδάκινα τη δεύτερη ποσότητα της ζάχαρης (τα 50 επιπλέον γραμμάρια) και μία φουσκωτή κουταλιά corn flour

Ανακατεύουμε και πάλι καλά. Ήδη από τα πρώτα λεπτά, τα φρούτα με τη ζάχαρη θα βγάλουν ένα ωραίο σιρόπι που, όταν θα γεμίσουμε τις cocottines, θα πρέπει να το ισομοιράσουμε και αυτό. Είναι εξαιρετικό!

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς.

Τοποθετούμε τα ροδάκινα σε 3 μικρές cocottes

(στην πραγματικότητα, μου βγήκαν 6 ατομικές cocottes, η εξήγηση …πιθανολογείται στα “Μυστικά” [1])

Βγάζουμε το μπολ με τα crumbles από το ψυγείο. Θα παρατηρήσετε ότι η ζύμη, αν και δεν έχει χάσει την σπυρωτή υφή της, τα crumbles θα έχουν κολλήσει μεταξύ τους, αλλά και στον πάτο του μπολ. Αυτό επειδή μέχρι να προλάβουν να κρυώσουν, το ζεσταμένο από το ελαφρύ ζύμωμα βούτυρο, την “έκανε την κουτσουκέλα του” και τα συγκόλλησε. Κανένα πρόβλημα, έτσι όπως είναι κρύα, με τη λάμα ενός μαχαιριού “κόβουμε” τη μάζα αυτή των crumbles και, μετά από 15-20 “τομές”, θα έχουν ξανα-αποκτήσει την “ψιχουλιαστή” υφή τους. Μην το επιχειρήσετε να τα χωρίσετε με τα χέρια, το αποτέλεσμα θα είναι να ζεσταθεί και πάλι το βούτυρο και να ξαναρχίσετε τη διαδικασία κρυώματός του από την αρχή.

Πασπαλίζουμε από πάνω με ένα παχύ στρώμα από τα crumbles που έχουμε κρυώσει, ΧΩΡΙΣ όμως να τα πιέσουμε. Εάν τα πιέσουμε, τα crumbles θα κολλήσουν μεταξύ τους και θα γίνουν μία συμπαγής μάζα, χάνοντας την “ψιχουλιαστή” σύστασή τους. Θα τα αφήσουμε λοιπόν να πέσουν πάνω από τα κομμένα φρούτα και να κάτσουν εκεί που βρέθηκαν.

Βάζουμε τις cocottines στο φούρνο και ψήνουμε για 30 λεπτά σε λειτουργία αέρα. (δείτε τις, 6 γεμάτες-γεμάτες).

Στο τέλος αυτού του χρόνου, γυρίζουμε τη θερμοκρασία του φούρνου στο γκριλ, ανεβάζουμε τη θερμοκρασία στους 210-220 βαθμούς και αφήνουμε να αρπάξουν τα crumbles λίγο από πάνω (3-4 λεπτά, ίσα να πάρουν χρώμα).

Όταν άνοιξα το φούρνο για να βγάλω φωτογραφία (ίσως να μη διακρίνεται, αλλά τα φρούτα καραμέλωναν, δημιουργούνταν φυσαλίδες που μεγάλωναν και έσκαγαν πάνω από μία “άγρια” επιφάνεια που σχημάτιζαν τα crumbles, θυμίζοντας τοπίο στην επιφάνεια ενός πύρινου πλανήτη), μία υπέροχη ευωδία βουτυράτης ζύμης ξεχύθηκε στην κουζίνα!

Τελειότητα!!! Τελειότητα!!! ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ!!!

Βγάζουμε τις cocottines από το φούρνο και αφήνουμε να κρυώσουν λίγο (4-5 λεπτά). Τις σερβίρουμε χλιαρές. Θα προσέξετε ότι στην πίσω σειρά, εκείνη που ήταν δίπλα στον ανεμιστήρα του φούρνου, οι φυσαλίδες του σιροπιού των φρούτων έχουν καραμελώσει εντελώς και έχουν σκουρύνει πολύ. Γευστικά είναι μία νοστιμότατη πρόκληση, εάν όμως εσείς δεν θέλετε να είναι τόσο “αρπαγμένη” η επιφάνεια του γλυκού σας, θα πρέπει στη μέση του χρόνου να γυρίσετε τη σχάρα έτσι που να έρθουν τα πίσω μπρος και αντίστροφα.

Το γλυκό μας είναι έτοιμο. Καραμελωμένο εσωτερικά και τραγανό στην επιφάνεια. Με ένα γλυκό σιροπάκι και βουτυράτη ζύμη… Μια υπέροχη γεύση που, εάν της προσθέσετε και μία μπάλα παγωτό καϊμάκι από πάνω …..είστε ήδη στον παράδεισο!

Μεθαύριο έρχεται η κόρη μας από την κατασκήνωση. Ένα καλό μπάνιο (υποθέτω ότι θα κουβαλάει μπόλικα καντάρια βρώμας πάνω της…), καθαρά ρουχαλάκια (ε ρε πλυντήρια που έχουν να μπουν…) και μετά στη βεράντα να απολαύσουμε οι τρεις μας τα crumbles ροδάκινου! Γι’ αυτό σας λέω, “για τις δυό κυρίες μου κι’ εμένα” (3 cocottines των 10 εκατοστών).