Το να ετοιμάσουμε απόσταγμα βανίλιας στο σπίτι μας, όσο και αν δεν μπορείτε να το πιστέψετε, είναι πολύ απλό. Έχετε στο μπαρ σας ένα οινοπνευματώδες ποτό με ουδέτερη γεύση; (μία βότκα, ένα τσίπουρο, μία ρακί, μία γκράπα, ένα τζιν, μία τεκίλα ή ένα λευκό ρούμι); Έχετε και μερικά “φασόλια” βανίλιας; Ε, τότε δεν θα χρειασθεί να ξανααγοράσετε σωληνάρια βανίλιας… Που δυστυχώς δεν είναι παρά ένα συνθετικό παράγωγο. Αρωματικό με, “χημεία” δε.Θα ετοιμάσουμε λοιπόν απόσταγμα βανίλιας με αλκοολική εκχύλιση. Με απλά λόγια, θα αφήσουμε τους λοβούς, τα “φασόλια” της βανίλιας να “σιτέψουν” μέσα στο οινόπνευμα και με την εκχύλιση να βγάλουν σε αυτό τα αρώματά τους.Η όλη διαδικασία έχει πολύ ενδιαφέρον, πέρα από το ότι είναι και διασκεδαστική. Θα δείτε σε κάποια βήματα να τονίζεται ότι πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί με τις κινήσεις σας, επειδή το αλκοόλ όταν θερμανθεί μπορεί να αναφλεγεί. Εγώ είναι αλήθεια ότι δεν συνάντησα καμία απολύτως δυσκολία, θεώρησα παρ’ όλα αυτά ότι πρέπει να αφήσω τα alarms, για να είμαστε από την πλευρά της ασφάλειας.

Λίγα μυστικά ακόμα

[1] Με το μούλιασμα, οι λοβοί της βανίλιας ενυδατώνονται, μαλακώνουν και θα ελευθερώσουν έτσι πιο εύκολα το άρωμά τους.H κυτταρίνη των κυτταρικών τοιχωμάτων είναι υπεύθυνη για τη δέσμευση των αρωματικών μορίων που υπάρχουν μέσα στα κύτταρα. Εάν καταφέρουμε να αυξήσουμε τη διαπερατότητα αυτών των κυτταρικών τοιχωμάτων, θα διευκολυνθεί η απελευθέρωση της βανιλλίνης και των άλλων αρωματικών ουσιών στο επόμενο στάδιο, αυτό της εκχύλισης. Ε, ο σκοπός αυτής της φάσης είναι ακριβώς αυτός, να μαλακώσουν τα κυτταρικά τοιχώματα. Πειράματα έχουν δείξει ότι το μούσκεμα των λοβών οδηγεί σε μία αύξηση 20% της εκχύλισης. Μεγαλύτεροι όμως χρόνοι από τη μία ημέρα δεν φάνηκε να αυξάνουν περισσότερο την εκχύλιση.[2] Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα. Μπορεί να έχετε δει σε sites ή σε τηλεοπτικές εκπομπές να μην σχίζουν τη βανίλια και να μην ελευθερώνουν τους σπόρους της, αλλά να την βουτούν ολόκληρη μέσα στο οινόπνευμα. Απλά …αλλάξτε site ή τηλεοπτική εκπομπή. Με τον τρόπο αυτό, το μεγαλύτερο μέρος των αιθέριων ελαίων της βανίλιας δεν θα ελευθερωθεί, δεν θα περάσει ποτέ στο ποτό.[3] ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Αυτό το βήμα πρέπει να γίνει με προσοχή. Το αλκοολούχο ποτό που θα χρησιμοποιήσετε μπορεί πολύ εύκολα να αρπάξει φωτιά. Για το λόγο αυτό και ΔΕΝ θέλουμε να υπερθερμανθεί και, ακόμη χειρότερα, να πλησιάσει σε αυτό φλόγα. Έτσι, στις μεν συμβατικές κουζίνες με ηλεκτρισμό θα χρησιμοποιήσουμε μία μικρή εστία και πιο φαρδύ κατσαρολάκι, στις δε κουζίνες αερίου, και εκεί το κατσαρολάκι πρέπει να είναι πιο φαρδύ ώστε να μη φθάνουν οι φλόγες να “γλύφουν” τα τοιχώματά του.Όσον αφορά στην ποσότητα της βότκα που θα ζεστάνουμε, επειδή ένα μέρος της θα εξατμισθεί, όσο αργά και εάν ανεβάσουμε τη θερμοκρασία, καλόν είναι να ζεστάνουμε μία μεγαλύτερη ποσότητα (γύρω στα 140 ml με 150 ml. Στο βαζάκι θα βάλουμε 125 ml, εάν περισσέψει λίγη στο κατσαρολάκι, την αφήνουμε να κρυώσει και μπορούμε να την πιούμε.[4] ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΑΙ ΕΔΩ!!! Και αυτό το βήμα πρέπει να γίνει με πολλή προσοχή. Το αλκοολούχο ποτό είπαμε ότι μπορεί πολύ εύκολα να αρπάξει φωτιά. Το οινόπνευμα (η αιθυλική αλκοόλη) βράζει στους 78 βαθμούς, δεν θα αφήσουμε λοιπόν να φθάσει σε αυτή τη θερμοκρασία. Πλησιάζοντάς την (κάπου εκεί, στους 75 βαθμούς), θα παρατηρήσετε να δημιουργούνται φυσαλίδες που θα ανεβαίνουν προς την επιφάνεια. Είναι η αιθυλική αλκοόλη που εξατμίζεται και ΕΙΝΑΙ ΕΥΦΛΕΚΤΗ! Μην αφήσετε τη βότκα (ή το όποιο ποτό χρησιμοποιήσετε) να βράσει. Απομακρύνετε το κατσαρολάκι από τη φωτιά μόλις δείτε να δημιουργούνται αυτές οι φυσαλίδες. Ξαναλέω, ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΤΕ ΤΟ ΚΑΤΣΑΡΟΛΑΚΙ ΑΠΟ ΤΗ ΦΩΤΙΑ.[5] Στη βιομηχανική παραγωγή αποστάγματος βανίλιας, η θερμοκρασία διατηρείται υψηλή για πολύ περισσότερο χρόνο (στους 60 βαθμούς για 24 ώρες ή στους 45 βαθμούς για ολόκληρες 48 ώρες. Εμείς βέβαια δεν θα το αφήσουμε τόσο πολύ, αλλά και πάλι θα πρέπει να κρυώσει σταδιακά, μειώνοντας βαθμιαία τη θερμοκρασία για ένα 4ωρο με 5ωρο.[6] Ακόμη και κατά τη διάρκεια που το απόσταγμα θα «ξεκουράζεται», οι χημικές αντιδράσεις στα μόρια της βανίλιας που έχουν διαχυθεί στο οινόπνευμα συνεχίζουν, και επηρεάζουν το τελικό αποτέλεσμα. Εάν κάνετε μία δοκιμή, στάζοντας μία σταγόνα σε ένα κουταλάκι και δοκιμάζοντας, πάνω στην εβδομάδα και μετά από ένα σημαντικά μεγαλύτερο διάστημα (2-3 μήνες), θα μπορέσετε να διαπιστώσετε και μόνες σας αυτό που σας λέω.Προτείνω να μη φιλτράρετε το απόσταγμα, ούτε στη βδομάδα, ούτε σε μήνα, ούτε όταν θα θεωρήσετε ότι σας ικανοποιεί απολύτως το απόσταγμα. Αφήστε τις βανίλιες μέσα στην εσάνς για όσο διάστημα αυτή κρατάει. Και κρατάει πολύυυυυυ. Μερικές σταγόνες αρκούν κάθε φορά για να αρωματίσουν τα παρασκευάσματά σας.Την ίδια μέθοδο, την έγχυση «έν θερμώ», μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε και σε άλλες περιπτώσεις. Σκέπτεται μήπως καμιά σας να την εφαρμόσει για ένα … “γρήγορο Limoncello” ;