Η λευκή σοκολάτα, είναι αλήθεια, δεν με τρελαίνει. Ποτέ δεν με τρέλαινε. Ίσως είμαι πολύ παραδοσιακός, ίσως πολύ “δογματικός” (πώς να δεχθώ ότι το “σοκολατί” μπορεί να είναι άσπρο ; σε λίγο θα δούμε και Σκανδιναβές με σοκολατένια κορμιά .....), γεγονός είναι ότι με αποτρέπει η έλλειψη εκείνης της ξεχωριστής γεύσης και της υφής που δίνει το κακάο.Έλα όμως που έλαχε στην κόρη μου να πρέπει να πάει στο σχολείο “κάτι από λευκή σοκολάτα” ..... Και που τα “επιχειρήματά” της (και στα δύο μάγουλα, παρακαλώ, ήσαν τόσο μα τόσο πειστικά .....Εάν ξεπεράσετε τη δική μου επιφυλακτικότητα απέναντι στη λευκή σοκολάτα και δώσετε βάση στην υποδοχή που έτυχαν στη σχολική γιορτή, πρόκειται για ένα “νοστιμότατο” γλυκάκι, “φανταστικές μπαλίτσες” με “μεταξένια γεύση” (είναι, βλέπεις, αυτή η άτιμη η κρέμα γάλακτος .....), έχετε ένα γλυκό που μπορείτε τόσο να χρησιμοποιήσετε σπί σας για τα γιορτινά κεράσματα, όσο και να τα προσφέρετε σαν δώρο, πρωτότυπο και “με τη δική σας υπογραφή”.Μπορείτε να τα φτιάξετε όλα λευκά ή και με σκούρα επικάλυψη, εάν αντικαταστήσετε μένος της λευκής με σοκολάτα γάλακτος. Θέλετε κάτι πιο ενδιαφέρον ; Αναζητήστε το στην αντίθεση μιάς επικάλυψης με πικρό κακάο με την γλυκύτητα της λευκής σοκολάτας στο εσωτερικό τους.....

Λίγα μυστικά ακόμα

[1] Δώστε σημασία στις προφυλάξεις για να μην κάψει η κρέμα γάλακτος. Θα την ζεστάνετε σε πολύ πολύ χαμηλής έντασης εστία, και όταν θα έρθει η ώρα να ενσωματώσετε την σοκολάτα (μόλις δείτε τα πρώτα ίχνη “αναταραχής” στην επιφάνεια), θα τραβήξετε το κατσαρολάκι μακριά από την εστία και, εκεί έξω, θα τη λιώσετε ανακατεύοντας συνεχώς. Εάν κάποια στιγμή χρειασθεί, προς το τέλος, επαναφέρετε το κατσαρολάκι στην εστία, για να διευκολυνθεί το λιώσιμο της σοκολάτας και η ενσωμάτωσή της με την κρέμα γάλακτος. Τώρα πια η εστία δεν θα είναι πολύ καυτή. Εάν η ένταση στο μάτι είναι πιο δυνατή απ’ ότι πρέπει, εκείνο που θα συμβεί είναι να διαχωρισθεί το βούτυρο από τη σοκολατένια κρέμα και εκεί θα έχετε πρόβλημα για να μη πάνε όλα στράφι ...... Αυτά για τους απερίσκεπτους που βιάζονται να τελειώνουν ..(δείτε “Μυστικά [4] , παρακάτω)”.[2] Για την επικάλυψη, περνάμε το κάθε ένα από τα tartufi από λιωμένη λευκή (σε μπεν μαρί) σοκολάτα με τη βοήθεια ενός μικρού πιρουνιού (ΔΕΝ ΤΟ ΤΡΥΠΑΜΕ !!! έτσι ; το πιρούνι χρησιμεύει για να ρέει και να απομακρύνεται η παραπανίσια σοκολάτα) Αυτή η επικάλυψη, σε συνδυασμό με το ακανόνιστο πλάσιμο που έχουμε κάνει στα σοκολατάκια πριν μπουν ψυγείο, θα τους δώσει μία φόρμα ελαφριά ανώμαλη, ΔΕΝ θέλουμε να μοιάζουν με τέλειες σφαιρικές μπαλίτσες. Αυτή άλλωστε είναι και η πραγματική μορφή του αυθεντικού tartufo, αφού παραπέμπει στα περίφημα μανιτάρια tartufo με την ακανόνιστου σχήματος μορφή (καλά, για το χρώμα ας μη μιλήσουμε, εκεί αποτυγχάνουμε εντελώς.[3] Η διαδικασία του μπεν μαρί είναι πολύ απλή αλλά έχει και αυτή τους κανόνες της και μπορείτε να τους βρείτε σε ένα σχετικό άρθρο στο site (τα “Σοκολατένια Μυστικά”). Εκείνο που πρέπει να προσέχετε είναι το νερό να μη κοχλάζει ποτέ αλλά να είναι στα όρια του βρασμού, κάνει εξ’ ίσου καλά την δουλειά του, η στάθμη του να μην είναι ποτέ πολύ ψηλά (να φθάνει έως τη μέση περίπου του εσωτερικού δοχείου όπου λιώνει η σοκολάτα) και αυτό το τελευταίο να εφαρμόζει καλά στο εξωτερικό και να παραμένει σταθερό, να μην “επιπλέει”.Μπορείτε να δείτε πως συμπεριφέρονται τα μόρια του βούτυρου όταν ζεσταίνετε την σοκολάτα (αλλά και τι συμβαίνει όταν πέφτει νερό μέσα της, κατά τη διαδικασία αυτή), σε ένα σχετικό άρθρο, “Νερό στη σοκολάτα ; τι κάνουμε; ”, στο site.[4] Ακόμη και εάν “την πατήσετε” και διαχωρισθεί το βούτυρο (τα λιπαρά μόρια) από το κακάο της σοκολάτας κατά την ετοιμασία της κρέμας, η καταστροφή δεν είναι ανεπανόρθωτη. Η σοκολάτα, δηλαδή, δεν θα πάει χαμένη.Έξω από το μάτι (εάν συνεχίσετε να τη ζεσταίνετε, η σοκολάτα θα καεί και τότε τα σοκολατάκια σας θα .....βυθισθούν αύτανδρα, δεν θα μπορούν να επανέλθουν), ανακατεύουμε καλά να ομογενοποιηθεί η σοκολάτα με το βούτυρο που έχει ανέβει στην επιφάνεια.Μετά από λίγη ώρα στο ψυγείο, η σοκολάτα θα σφίξει και πάλι, αν το βούτυρο δεν θα έχει ομογενοποιηθεί καλά με την κακαένια μάζα. Μικρό το κακό. Ανακατεύουμε και πάλι και θα δούμε το παγωμένο βούτυρο να ενσωματώνεται στη σοκολάτα. Στο τέλος, η κρέμα αυτή πλάθεται και πάλι σε σοκολατάκι και η επικάλυψη της λευκής σοκολάτας θα αναλάβει να καλύψει και την όποια αισθητική “εκτροπή” (από ίχνη παγωμένου βούτυρου). Και η διαφορά στη γεύση θα είναι απειροελάχιστη. Έως και μηδενική.Και πάλι, όπως και στα α λ η θ ι ν ά σοκολατένια tartufi, οι παραλλαγές μπορούν να είναι ένα σωρό παραλλαγές, ειδικά σε ότι αφορά τα υλικά της επικάλυψης. Πράγματι, λοιπόν, εκτός από την λιωμένη λευκή σοκολάτα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σχεδόν οτιδήποτε περάσει από το μυαλό σαςΨιλοτριμμένο καβουρδισμένο αμύγδαλο, φουντούκι, φυστίκι αιγίνης, καρύδα. Μπορείτε να εμπλουτίσετε το μείγμα με περισσότερο και δυνατότερο ποτό (rum, amaretto, cognac), να του προσθέσετε στο μείγμα, ένα κουταλάκι κόκκων στιγμιαίου καφέ να τους ..... “φυτέψετε” στο κέντρο ένα κομμάτι δαμάσκηνο. Και οι παραλλαγές δεν έχουν τέλος.Θέλετε να κάνετε ακόμη καλύτερη την παρουσίασή τους ; Βάλτε τα σε μικρά χάρτινα φορμάκια (τα βρίσκετε εύκολα σε πολλά σουπερμάρκετ)