Βάζουμε σε μία κατσαρόλα το βούτυρο, το σιμιγδάλι και τα κουκουνάρια ή αμύγδαλα. Μόλις λιώσει το βούτυρο χαμηλώνουμε το μάτι στο μισό και καβουρδίζουμε ανακατεύοντας συνεχώς με ξύλινη κουτάλα. Προσοχή να μην σας καεί το σιμιγδάλι. Είναι έτοιμο, όταν αποκτήσει ένα ωραίο χρυσαφί χρώμα. Η γιαγιά μου έλεγε ότι το σιμιγδάλι είναι έτοιμο "όταν το βάλεις με το κουτάλι κοντά στο αυτί σου και το ακούσεις να τσιτσιρίζει". Oσο περίεργο ή αστείο μπορεί να ακούγεται, πραγματικά ισχύει.

Παράλληλα με το καβούρδισμα του σιμιγδαλιού, σε άλλη κατσαρόλα φτιάχνουμε το σιρόπι, βάζοντας, τη ζάχαρη, το γάλα,το νερό και την κανέλα. Ανακατεύουμε να διαλυθεί η ζάχαρη και αφήνουμε να έρθουν σε σημείο βρασμού. Αφαιρούμε την κανέλα.

Είναι λοιπόν και τα δύο μίγματά μας έτοιμα και ζεστά. Τα βγάζουμε από τη φωτιά και με πολύ προσοχή γιατί υπάρχει κίνδυνός σοβαρού εγκαύματος, αδειάζουμε το υγρό μίγμα στο στέρεο και ανακατεύουμε με την ξύλινη κουτάλα μέχρι να απορροφηθεί.

Σκεπάζουμε την κατσαρόλα με μια καθαρή πετσέτα και αφήνουμε 5 λεπτά να σταθεί.

Α) σε στρογγυλή φόρμα στρώνουμε τον χαλβά και τον πατάμε με την ξύλινη κουτάλα. Oταν κρυώσει, αναποδογυρίζουμε με προσοχή την φόρμα ή

Β) ακολουθούμε την παραδοσιακή συνταγή. Ανακατεύουμε/σπάμε, μέσα στην κατσαρόλα με την ξύλινη κουτάλα τον χαλβά για να κάνει μικρούς σβώλους. Σκεπάζουμε πάλι με την καθαρή πετσέτα και συχνά πυκνά ανακατεύουμε μέχρι να κρυώσει 3-4 φορές ακόμα.