Ο Κωστάκης ο νεαρός ψαράς μας , ανακάτευε με τα χέρια του , τον γαύρο στα τελάρα...
Σούβλαρο φώναζε πως έχει, μα εγώ νομίζω πως όπως πάντα ,μας έλεγε υπερβολές ....
Δεν ήξερα εγώ ποιος ήταν ο ΣΟΥΒΛΑΡΟΣ ;;;;
Στα παιδικά μου χρόνια , κάθε Τετάρτη πρωί ερχόταν ένας ψαράς στην γειτονιά μας και πριν στρίψει την γωνία , ακουγόταν η στεντόρεια φωνή του....
- Ο γαύριος . ο σούβλαρος.....
Και πετάγονταν έξω οι κυράδες να πάρουν το καλύτερο ψάρι της περιοχής...
Ο ψαράς τα έπιανε το χάραμα και μας τα έφερνε φρέσκα να μυρίζουν θάλασσα...
Και το Σάββατο πια, μας έφερνε τα καλά τα ψάρια ...ΛΙΘΡΙΝΙΑ και ΜΥΛΟΚΟΠΙΑ....
Πολλά ήταν μα του έμεναν...στην γειτονιά μας προτιμούσαν τον γαύρο και την ΣΑΡΔΈΛΑ....
Όταν έστριβε την παλιά του μηχανή με το κουβούκλιο, που επάνω είχε βάλει ένα τεράστιο τελάρο, τρέχαμε από πίσω εμείς τα παιδιά και οι γάτες....
Πάντα άφηνε μια γραμμή από νερό και πάγο ...και μια μυρωδιά , της θάλασσας....
Και τώρα ο Κωστάκης μας λέει παραμύθια...αλλά θα τον πάρω , γιατί θέλω να κάνω ΜΑΡΙΝΑΤΟ..
Ήταν δεν ήταν σούβλαρος πήρα 4 κιλά....