sorry, i don't do «λίγα λόγια».but i can try, OK?God & family devotee, loyal citizen, foreign-language lover, major coffee drinker, home cook, bread & dessert baker, celtic/classical/jazz/contemporary christian music fan, piano player, serious thinker, tough but fun debater, avid reader, logic enthusiast, puzzle solver, cigar aficionado, liqueur brewer, smooth talker, and, last but not least, dry-humor joker!
-
αντιγόνη μου γεια σου,\r\nέφτιαξα σήμερα τη συνταγή σου και είναι όνειρο! η κόρη μου χλαπάκιασε 4 σε 1 λεπτό!\r\n\r\nδεν είχα κανένα απολύτως πρόβλημα στην εκτέλεσή της. και ναι, έχεις δίκιο, τα μπισκότα είναι άγλυκα σκέτα.\r\n\r\nτα εμπορικά oreos όμως είναι γλυκά και συχνά τα βάζουμε στο μπλέντερτ και φτιάχνουμε ζύμη για pies.\r\n\r\nέψαξα σχολαστικά στο νετ για συγκρίσεις με άλλες συνταγές, αλλά δυστυχώς σπανίζουν! \r\n\r\nκι αυτή που βρήκα είναι ολόιδια σε υλικά και ποσότητες με τη δική σου\r\nhttp//leeksandgeeks.blogspot.com/2009/05/homemade-oreos-312.html\r\n\r\nοι μόνες διαφορές είναι ότι δεν έχει ζελατίνα, ούτε κρύο νερό, και η άχνη ζάχαρη είναι κοσκινισμένη.\r\n\r\nμάλιστα μού περίσσεψε και γέμιση, οπότε θα την καταψύξω για την άλλη φορά.\r\n\r\nαναρτώ και φωτό (το πορτοκαλί σαμουά είναι το σήμα κατατεθέν μου)\r\n\r\nσ\'ευχαριστώ και πάλι!\r\nΜάικ\r\n
-
λοιπόν delicious\r\nεκμαυλιστική και πανεύκολη η συνταγή σου! \r\n\r\n«πανεύκολη» βέβαια αν έχεις το μούστο. όπως προανέφερα, εγώ είχα μόνο σταφύλια. έφτειαξα λοιπόν το πετιμέζι πρώτα και μετά τη συνταγή.\r\n\r\nμούρλια ήτανε!\r\nκαμία μεταβολή στα βασικά υλικά \r\n(απλώς αντί 1 φλ αλεύρι, έβαλα 1/2 φλ κορν φλάουρ που, όπως η ζελατίνα, αφήνει το μείγμα διαφανές).\r\n\r\nμε αλεύριθέλει καλό ψήσιμο για να φύγει η «αλευράδα» από τη γεύση.\r\n\r\nμε κορν φλάουρβράζουμε επί 1 λεπτό και πήζει αμέσως.\r\n\r\nχρησιμοποίησα όλα τα μπαχαρικά & ξηροκάρπια που ανέφερες συν το αγαπημένο μου... κάρδαμο-)\r\n\r\nπρώτη φορά φτιάχνω μουσταλευριά.\r\nδιαπίστωσα ότι κατ\'ουσίαν είναι ζελεδάκι σταφύλι, οπότε σίγουρα θα γίνεται και με ζελατίνα.\r\n\r\nο επόμενος στόχος μου είναι το ζελέ τριαντάφυλλο. «ροδαλευριά» δηλ. \r\nμμμ...!\r\n\r\nμερσί και πάλι\r\nΜάικ
-
-
μπράβο GGR!\r\nόπως ακριβώς την περίμενα!\r\nένα βυζαντινό μωσαϊκό γεύσεων. προσθέστε το λάδι λίγο-λίγο, δοκιμάζοντας μετά από κάθε προσθήκη, για να αποφασίσετε πόσο λαδερή τη θέλετε.\r\n\r\n
-
guten tag, frau Ermioni!\r\n\r\nμερσί για την αυθεντική συνταγή σου.\r\nε, εσύ δεν ξέρεις την προέλευσή της γιατί μάλλον βορειογερμανίδα είσαι.\r\n\r\nΑΣΠΡΟΜΑΥΡΑ ΜΠΙΣΚΟΤΑ\r\nστη νότια και ανατολική γερμανία τα ίδια Amerikaner έχουν κάπως διαφορετική εμφάνισημισό μπισκότο βαμμένο σοκολάτα, το άλλο μισό βανίλια. δηλαδή? ασπρόμαυρα!\r\n\r\nέτσι τα λέμε εδώBlack & White Cookies\r\n\r\nΦΑΝΤΑΡΟΙ ΜΑΥΡΟΙ ΚΑΙ ΛΕΥΚΟΙ\r\nτη συνταγή αυτή την έμαθαν στους γερμανούς τα «ασπρόμαυρα» φανταράκια μας (ΗΠΑ) μετά το Β\' Παγκόσμιο Πόλεμο.\r\n\r\nμαύροι και λευκοί στρατιωτικοί σεφ δηλαδή εξ ου και το όνομα-)\r\n\r\nυπάρχουν, ωστόσο, και άλλες ερμηνείες/εκδοχές για την ονομασία. θα τις βρεις μόνο στη γερμανική βικιπαίδεια (από κει τις πήρα κι εγώ!).\r\n\r\nδεν είναι πολύ γλυκά, και πάνε ωραία με παγωτό σοκολάτα-βανίλια.\r\n\r\nvielen dank και πάλι\r\nΜάικ
-
5-πίρουνη «παρακμή εν ακμή» η συνταγή σου, αρίμπο. μπράβο σου!\r\n\r\nλίγο βαριά, ομολογώ, (πολύ σοκολάτα βρε παιδί μου!) αλλά από γεύση...ε, η αναμενόμενη--εκμαυλιστική δηλαδή.\r\n\r\nπροτείνω σερβίρισμα σε χωνάκι γιατί η πλούσια γεύση της ως έχει σε λιγώνει τρόπον τινά.\r\n\r\nη μόνη τροποποίηση που έκανα (εκτός από τη μετατροπή της σε διαβητική, έβαλα ξυλιτόλη) ήταν να προσθέσω λίγη ακόμη κρέμα γάλακτος ανακατεμένη με εκχύλισμα πορτοκάλι, και στριφογυρισμένη μία φορά στο τέλος σαν ένα σπιράλ.\r\n(βλ. φωτό μου)\r\n\r\nΜάικ\r\n\r\n\r\n1000 ευχαριστώ
