Φροντίζουμε το φύλλο κανταΐφι να έχει καταψυχθεί από την προηγούμενη μέρα, για να θρυμματιστεί εύκολα, και αυτό διότι θέλουμε το κανταΐφι να χρησιμοποιηθεί κάτι ως παντεσπάνι, που θα είναι και η βάση του γλυκού, και όχι με ''συμπεριφορά'' ως κλασικό κανταΐφιού. Το θρυμματίζουμε λοιπόν με μαχαιράκι σε κάποια βάση κοπής λαχανικών, και κατόπιν το ψήνουμε στον φούρνο μέχρι να ροδίσει.

Αφού ψηθεί, ετοιμάζουμε το σιρόπι σε ένα κατσαρολάκι, ήτοι, τέσσερις κούπες (γίγας), νερό, και ζάχαρη στέβια, και αφού βράσει, το περιχύνουμε στο ταψί με το κανταΐφι.

Παίρνω τον χυμό από τα πορτοκάλια.

Χτυπάω και τους κρόκους των αυγών.

Δημιουργώ και την κρέμα ταχινιού, ανακατεύοντας με ένα κουτάλι σε ένα μπολ, την αναγραφόμενη ποσότητα του, προσθέτοντας προσεκτικά και λίγο λίγο νεράκι, μέχρι να γίνει σε υφή όλο αυτό, μια υπέροχη λευκή κρέμα.

Σε άλλο μπολάκι ρίχνω το φακελάκι του άνθος αραβοσίτου, και λίγο από το φυτικό γάλα, και ανακατεύω.

Βράζω τώρα και το φυτικό γάλα, ρίχνοντας στην κατσαρόλα εκείνη τον χυμό πορτοκαλιού, την κρέμα ταχινιού, το μπουκαλάκι υγρής βανίλιας, το χτυπημένο άνθος αραβοσίτου, τους κρόκους των αυγών, και ξανά και εδώ, ζάχαρη στέβια.

Λόγω της δυσαναλογίας της ποσότητας άνθος αραβοσίτου που είναι μικρή, σε σχέση με την ποσότητα των υγρών (γάλακτος και του χυμού πορτοκαλιού), το μείγμα θα βράσει μεν, αλλά δεν θα φουσκώσει έντονα, όπως συμβαίνει όταν ετοιμάζουμε μια κανονική κρέμα από άνθος αραβοσίτου. Όμως αυτό γίνεται σκοπίμως διότι θέλουμε η πουτίγκα να είναι ζουμερή κάτι όπως μία κρέμα καραμελέ πχ, καθώς αυτή η ιδιαιτερότητα είναι και όλη η ''χάρη'' του γλυκού.

Για τον λόγο αυτό, το γλυκάκι σερβίρεται σε μικρά κουπάκια παγωτού.

Αφού λοιπόν βράσει η κρέμα, την περιχύνουμε στο ταψί με το κανταΐφι. Περιμένουμε να κρυώσει και να φύγουν όλοι οι υδρατμοί, και μετά, τυλίγουμε με μεμβράνη το ταψί και το βάζουμε στο ψυγείο, και δεν το ανοίγουμε πριν περάσουν 24 ώρες, οπότε και τα αρώματα θα έχουν ενωθεί υπέροχα μεταξύ τους, αλλά θα είναι ακόμα πιο νόστιμο, από την δεύτερη μέρα και έπειτα.

Για μεγαλύτερη πρακτικότητα και προκειμένου να αποφύγω την μεμβράνη, εγώ χρησιμοποίησα για την παρασκευή του γλυκού, τις γνωστές εμαγιέ γάστρες που έχουν και καπάκι.