Το να ζεις στην επαρχία έχει και τα καλά του… Υπάρχουν κάποιες αναμνήσεις, όπως η μυρωδιά του ψωμιού που ψήνεται στο ξυλόφουρνο της πλατείας του χωριού, που σε γεμίζουν συναισθήματα και σε γυρνάνε στα παιδικά σου χρόνια. Τότε που όλα ήταν λίγο πιο αγνά και παραδοσιακά… Όταν σκέφτομαι παραδοσιακό ψωμί, το μυαλό μου αμέσως πάει σε αυτό το τεράστιο σκουρόχρωμο καρβέλι με το άσπρο αλεύρι από πάνω, που το κρατούσαν τυλιγμένο στην καρό πετσέτα και διατηρούνταν ακόμα και μια εβδομάδα! Σήμερα αποφάσισα να συνδέσω τις αναμνήσεις μου, την επιθυμία μου για χωριάτικο ψωμί και μια συνταγή από ένα τσαλακωμένο κιτρινιασμένο μισοσκισμένο κομμάτι χαρτιού, που βρήκα σε ένα ξεχασμένο κουτί στο παλιό σερβάν της γιαγιάς που πάει καιρός που έχει αναπαυθεί. Παραδοσιακό ψωμί έλεγε το χαρτί και ήταν μετρημένο σε ουγγιές. Με λίγη βοήθεια από τη μαμά κατάφερα να τα «μεταφράσω»...

Μερικά πράγματα παραμένουν αγνά, όπως αυτό το ψωμί. Χωρίς φουσκωτικά, βελτιωτικά γεύσης, συντηρητικά αλλά μόνο με γνήσια αλεύρια και προζύμι. Και κλείνοντας, να πω ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόλαυση από μια φέτα χωριάτικο ζεστό ψωμί με μονάχα χρυσαφένιο, θυμαρίσιο μέλι. Εγώ με τη μητέρα μου είχαμε την χαρά να το απολαύσουμε στην αυλή του φούρνου στο χωριό, με καφέ ελληνικό στη χόβολη. #ψωμί #μεπροζυμι #2020 #χωριατικο #παραδοσιακο #ελλάδα #χωριό #φρεσκο #ζυμωτό #σπιτικό #αγνό #τραγανό #ψωμακι #καρβελι #αφράτο #συνταγητηςγιαγιας