Την επόμενη μέρα, σε μία μεγάλη λεκάνη, αδειάζουμε τα γιαουρτάκια, το σιμιγδάλι, ρίχνουμε το αλάτι και την τριμμένη φέτα και ζυμώνουμε μέχρι να ενωθούν όλα τα υλικά, η ζύμη φαίνεται λίγο σκληρή αλλά είναι διαχειρίσιμη.

Όταν δούμε ότι μας αρέσει το αποτέλεσμα, πηγαίνουμε σε έναν μεγάλο πάγκο ή σε ένα τραπέζι, βάζουμε διπλωμένο ένα τραπεζομάντηλο κατά προτίμηση λινό ή βαμβακερό, και παίρνουμε κομματάκια κομματάκια σαν μπουκιές, με τα δάχτυλά μας, τα πατάμε και τα βάζουμε επάνω στο τραπέζι. Όπως είναι απλωμένα κατά διαστήματα τα γυρίζουμε για να ξεραθούν και από τη μία και από την άλλη πλευρά. Εγώ εδώ τα έχω σε ένα δωμάτιο που δουλεύει ο αφυγραντήρας και μπορώ να πω ότι έχει κάνει καλή δουλειά.

Την δεύτερη μέρα αφού τα γύριζα δυο-τρεις φορές, τα έσπασα και στη μέση να ξεραθούν τελείως, και άρχισα να τα μαζεύω να τα τρίβω στο multi. Στην αρχή βγαίνουν ακανόνιστοι οι κόκκοι, αλλά τα πιο χονδρά τα ξαναπερνώ από το μούλτι για λίγο.

Στη συνέχεια τα αφήνω ακόμα μία μέρα απλωμένα, να στεγνώσουν τελείως, αν υπάρχουν κάποια μεγαλύτερα κομματάκια τα ξαναπερνάω με ένα χτύπημα στο multi. Σημειωτέον ότι αν τα χτυπήσετε πολύ στο multi θα γίνουν σκόνη και αυτό δεν μας αρέσει. Βέβαια δεν θα γίνουν όπως της αγοράς αλλά αυτό δεν μας ενοχλεί γιατί τον τραχανά δεν τον τρώμε βελουτέ.

Είναι πεντανόστιμος, (τον δοκίμασα), καθαρός, θρεπτικός για παιδιά, χωρίς πρόσθετα, τουλάχιστον ξέρουμε τι έχει μέσα. Οι κόκκοι είναι λίγο ποιο χονδροί, αλλά εμένα δεν με ενοχλεί. Άλλωστε τον τραχανά δεν τον κάνουμε βελουτέ !!!