Να και μια συνταγή που δεν θα σας κουράσω με συγκεκριμένα βήματα. Διαλέξτε το σκεύος μέσα στο οποίο θα την παρουσιάσετε (μεγέθους ανάλογου με τα άτομα στο τραπέζι), απλώστε τα υλικά πάνω στον πάγκο, και αρχίζουμε από εκείνα τα υλικά που είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ

Σε χοντρό τρίφτη, τρίβουμε το λάχανο και το καρότο. Η επιλογή του τρίφτη είναι προτιμότερη από το “κόψιμο” των λαχανικών αυτών με μαχαίρι ή μετζαλούνα (?), διότι το αποτέλεσμα είναι λεπτά κομματάκια που αποβάλουν ελαφρά την υγρασία τους. Και την υγρασία αυτή εγώ θέλω να τη περισώσετε, θα βοηθήσει στο μαλάκωμα των υλικών.

Ψιλοκόβουμε το σέλινο. Με μεράκι θα κόψουμε αρχικά ΚΑΙ τα κοτσανάκια, σε πολύ-πολύ μικρά κομματάκια (έχουν μέσα τους πάρα πολύ γεύση για να την αφήσουμε να πάει χαμένη). Μένοντας μέσα στο λάδι και το ξύδι θα μαραθούν και θα μαλακώσουν. Ψιλοκόβουμε και τα φύλλα του σέλινου.

Ανακατεύουμε καλά, να αναμειχθούν όλα τα υλικά.

Σε λεπτή ροή και φροντίζοντας με πολλαπλά περάσματα να καλύψουμε όλη την επιφάνεια της σαλάτας, ραντίζουμε με το λάδι και στη συνέχεια με το ξύδι. Ανακατεύουμε και πάλι πολύ καλά να πάνε παντού και να αναμειχθούν καλά με τα λαχανικά. Συνεχίζουμε με επόμενα περάσματα με ξύδι και με λάδι (πάντα σε λεπτή ροή), μέχρι να έχετε την εντύπωση ότι η σαλάτα είναι αρκούντως νοτισμένη (πλούσια αλλά όχι υπερβολικά υγρή. Υπολογίστε ότι τα λαχανικά θα βγάλουν και επιπλέον υγρά).

Προσθέστε λίγο αλάτι, αρκετό φρέσκο πιπεράκι (εκτός και αν στη συνέχεια κόψτε και καυτερή πιπερίτσα) και ανακατέψτε και πάλι.

Εδώ τελειώνουν τα απαραίτητα υλικά, αυτά που θα μας δώσουν μία “αξιοπρεπή” πικάντικη σαλάτα. Μπορούμε, όμως, να πάμε και παραπέρα. Πολύυυυ παραπέρα. Εδώ θα δούμε κάποιες “καλές” κινήσεις, είμαι σίγουρος, όμως, ότι η φαντασία σας θα βγάλει άλλες τόσες.

Για πάμε να δούμε τα ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΑ

Ψιλοκόψτε από μισή (ή και ολόκληρη) πιπεριά κόκκινου και πράσινου χρώματος. Σε μικρά και πολύ λεπτά μπαστουνάκια. Θα δώσουν χρώμα, αλλά και τη ξεχωριστή, δροσερή, γεύση τους.

Ψιλοκόψτε (αλλά σε πολύ μικρά κομμάτια, αλλιώς την..... πατήσατε) μισή πράσινη καυτερή πιπεριά. Θα δώσει μία ανεπανάληπτη σπιρτάδα που δένει θαυμάσια με αυτή του ξυδιού.

Κόψτε ρόκα. Κόψτε ρόκα και αρωματίστε με χαρακτήρα τη σαλάτα σας. Όχι, δεν θα μπερδευτεί η καυτερή της γεύση με αυτή της πιπεριάς, είναι αρμονικά συμπληρωματικές.

Ο καρπός και οι ανθοί της κάπαρης (προσοχή μη βάλετε αυτή που είναι διατηρημένη σε αλάτι, θα..... λυσσάξετε) πηγαίνουν θαυμάσια και δένουν αριστοτεχνικά με τα λαχανικά σας.

Δυό-τρεις κομμένες ελιές θα δώσουν.....”σάρκα” σε μια σαλάτα που είναι όλο χόρτο.

Για τους λάτρεις του είδους, τα μικροσκοπικά (όσο γίνεται) κομμάτια από μία-δύο σκελίδες σκόρδο (αν δεν βαριέστε να πλένετε, μπορείτε και να το τρίψετε στον τρίφτη) θα προκαλέσουν..... συσπάσεις θεϊκής απόλαυσης στο πίσω μέρος της ρινικής κοιλότητας

Για το ραπανάκι δεν ξέρω, μου είπαν να βάλω την άλλη φορά γιατί.....αρέσει στον πεθερό μου. Εάν θέλετε δοκιμάστε το.

Αφήνουμε το σκεύος μας με τη σαλάτα στο ψυγείο για τουλάχιστον μία ώρα (εγώ συχνά την αφήνω ένα ολόκληρο βράδυ) για να μαραθούν καλά τα λαχανικά και να βγάλουν και τα δικά τους –γευστικότατα- υγρά.

Πριν την σερβίρουμε, την ανακατεύουμε καλά να “υγρανθεί” καλά.