Πιάτο ασφαλώς για μια πιο ξεχωριστή περίσταση. Ίσως και για το δείπνο των Χριστουγέννων.Συγκρίνετέ το με τις «Κουνέλι με λευκό σταφύλι» και αποφασίστε προς τα που θα κλίνετε .....

Λίγα μυστικά ακόμα

Φυσικά, στη θέση της φραγκόκοτας θα μπορούσε να είναι και μία ..... στρουμπουλή πέρδικα (εάν σας αρέσει το κυνήγι). Ή και ένα ένα απλό κοτόπουλο (εάν θέλετε να παραμείνετε στα γνωστά) Φραγκόκοτα. Όπως λέμε ..... κοτόπουλο. Πως το καθαρίζουμε / τεμαχίζουμε. Η φραγκόκοτα έχει μέγεθος αρκετά κοντά σε εκείνο του κοτόπουλου, συνεπώς και η προετοιμασία της που προηγείται του μαγειρέματός της σε γενικές γραμμές είναι η ίδια.Φυσιολογικά, εάν βρείτε στο εμπόριο φραγκόκοτα (αν και δεν είναι τόσο εύκολα, υπάρχουν όμως πάντα τα ντελικατέσεν), θα είναι έτοιμη (αφαιρεμένο κεφάλι, ξεπουπουλιασμένες, κομμένα τα πόδια και καθαρισμένες). Τα εντόσθια, ιδιαίτερα εκείνα του κοτόπουλου, χρησιμοποιούνται σε διάφορο φαγητά. Έτσι και στις φραγκόκοτες, στις περισσότερες των περιπτώσεων, τα συκωτάκια συμμετέχουν στην γέμισή της, ολόκληρα ή σε κομμάτια, αλλά και, καλά ψιλοκομμένα, στην σάλτσα που την περιχύνουμε. Προσοχή μόνο, να αποφύγετε την υπερβολή, γιατί η πολύ μεγάλη αναλογία τους στην σάλτσα θα της προσδώσει την κάπως πικρή γεύση τους.Συμβαίνει, όμως, κάποιες φορές οι φραγκόκοτες, όπως ακριβώς και τα κοτόπουλου, ακόμα και εάν είναι καθαρισμένες, να κρατούν στο δέρμα τους υπολείμματα από το πτέρωμά τους, που σε κάθε περίπτωση καλό είναι να απομακρύνονται. Για να γίνει αυτό, περάστε τες πάνω από φλόγα του πετρογκάζ (κάνει και ένα βαμβάκι εμποτισμένο με οινόπνευμα) και θα καούν όλα τα υπολείμματα, οπότε αφαιρούνται εύκολα από την ρίζα. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ υγιεινό να παραμένουν κατά το μαγείρεμα και δεν είναι λίγες οι φορές που βρίσκει κανείς μερικά ξεχασμένα από δω κι’ από κει. Και, βέβαια, θέλουν πολύ καλό πλύσιμο στη συνέχεια.Οι φραγκόκοτες, όπως και το κοτόπουλο, μπορούν να μαγειρευθούν τόσο ολόκληρο το πτηνό όσο και σε κομμάτια. Η κοπή του πτηνού πρέπει να γίνεται ακλουθώντας μία πολύ συγκεκριμένη διαδικασία. Πρώτα ανοίγουμε τα δύο μπουτάκια και τα κόβουμε στην άρθρωσή τους. Με τον ίδιο τρόπο (άνοιξε/κόψε), κόβουμε και τις φτερούγες. Στη συνέχεια κόβουμε το σώμα στα δύο, χωρίζοντας το μπροστινό μέρος, από το πίσω. Κατόπιν, κόβουμε στη μέση τόσο το μπροστινό μέρος (εκείνο που περιλαμβάνει το στήθος), όσο και το πίσω. Έτσι, φθάσαμε στον “κλασικό” τεμαχισμό σε οκτώ μέρη. Ο τεμαχισμός αυτός μπορεί να επεκταθεί ακόμη περισσότερο εάν κόψουμε στα δύο τα μπούτια, με τη βοήθεια ενός μαχαιριού που θα “σπάσει” την άρθρωση στο γόνατο, αλλά και το στήθος, κόβοντάς το σε δύο κομμάτια.