Αντιγράφω το κείμενο όπως το βρίσκω σε σελίδες του περιοδικού “ΓΥΝΑΙΚΑ” που έκοψα πριν από καιρό. Ούτε που θυμάμαι που το είχα βρει. Δεν έχει σημασία, άλλωστε. " Ό,τι γλυκά ζαχαρωμένα ή περασμένα έχετε και ιδίως από πορτοκάλι ή βερύκοκο, τα αναλύετε εις την φωτιά καλά, τα ανακατώνετε πολλών ειδών μαζή. και ενώ είναι ζεστά χύνετε μέσα μισή οκά καλό κονιάκ ή και ρούμι. Έχετε παστρέψει φρέσκα φρούτα, πορτοκάλια, μήλα, απίδια, μανταρίνια, τα κόπτετε εις κομμάτια και τα ρίπτετε εις το μίγμα σας μαζή με κομμάτια κανέλλα και με μερικά γαρύφαλλα. Κόπτετε και ολίγα φρούτα ζαχαρωμένα ή λεμονάκια γλυκό κομμένα εις 4 κομμάτια. Τα δοκιμάζετε, αν είναι άγλυκα προσθέτετε σιρόπι. Τα βάζετε εις γιάλαν , τα σκεπάζετε και μετά 8 ημέρες τα σερβίρετε εις μικρά ποτηράκια. Είναι νοστιμότατα.”Η ιδέα μου άρεσε εξαιρετικά, οπότε, χωρίς να οικειοποιηθώ την συνταγή, την μεταφέρω εδώ για όποιον ενδιαφέρεται.

Λίγα μυστικά ακόμα

“Δεν ξέρω”, έλεγε το συνοδευτικό κείμενο“ εάν οι αναγνώστες μας έχουν τη συνήθεια να παρακολουθούν τις αγρυπνίες στους ναούς και δεν ξέρω επίσης εάν συνεχίσουν να γίνονται αγρυπνίες. Φοβούμαι άλλωστε ότι μετά την νηστεία των ημερών και την κούραση της αγρυπνίας, πολλοί θα παρουσιάζουν μιά τάση να περάσουν από κανένα μπαράκι, να πιουν μερικά σφηνάκια για να στυλωθούν. Εκεί ίσως τσιμπήσουν και τίποτα nuggets αστακού, ή να απολαύσουν κανένα στρείδι ή χτένι, φυιαγμένο alla ..... ξέρω-‘γω-πως. Εάν όμως επιλέξετε την επιστροφή στο σπίτι, αυτό το ποτάκι σε μικρά ποτηράκια του λικέρ, μυρωδάτο και δυνατό, σας προσφέρει θερμότητα και αναπληρώνει τις δυνάμεις σας.” Και σε αγρύπνιες να μη πηγαίνουμε, είναι μία πολύ χρήσιμη συνταγή. Μία λύση τι να κάνουμε με γλυκά του κουταλιού που έχουν μείνει “αδιάθετα” (μία “σύγκρουση επιθυμιών” μεταξύ της επιθυμίας να φτιάξουμε κάτι νόστιμο και της επιθυμίας να διατηρήσουμε την γραμμή μας ωραία. Ας είναι, αποδεκτή)Εάν θα δώσετε και σε μικρά παιδιά, προτιμήστε να αντικαταστήσετε τα φρουί γλασέ με μερικά από τα ζαχαρωμένα φρούτα των γλυκών σας που θα κρατήσετε στην άκρη και δεν θα τα βράσετε. Η πολύ ζάχαρη ποτέ δεν έκανε καλό στα παιδικά δοντάκια. Το λέει και το παραμύθι .....