Φασολάκια και χάντρες, μία... ιστορική συμφιλίωση

Τόσες φορές τα βλέπω στους πάγκους της λαϊκής, δίπλα-δίπλα, χάντρες και μπαρμπούνια (ή τσαουλιά), δεν είχε περάσει όμως ποτέ από το μυαλό μου πως θα μπορούσαμε να τα χρησιμοποιήσουμε παρέα, στο ίδιο πιάτο.Προχθές έκανα μία γερή προμήθεια από χάντρες (από τα πιο νόστιμα φαγητά του χειμώνα, όπως και να μαγειρευθούν) και πήρα και λίγα φρέσκα φασολάκια, μπαρμπούνια, για ένα φαγητό. Εάν ξέρεις όμως τη δουλειά σου..... Μου θύμισε το ανέκδοτο εκείνο με τον πωληταρά που έχει ξεπουλήσει όλο το μαγαζί(είδη ψαρέματος, είδη camping, μεταφορικά μέσα για όλα τα μέλη της οικογένειας, κλπ, κλπ) σε κάποιον που πήγε να αγοράσει σερβιέτες για τη γυναίκα του.Έτσι και αυτός, είδε τα πράσινα που αγόρασα για άμεσα, “διέγνωσε” και το πάθος μου για τα κόκκινα, και τον άκουσα να λέει“- Δεν θα φας που δεν θα φας κρέας, δεν τους προσθέτεις τουλάχιστον λίγες... κρεατωμένες χάντρες, θα αλλάξουν εντελώς τη γεύση του φαγητού…”Ευτυχώς που τον άκουσα!!! Ο συνδυασμός των τραγανών (και όχι εντελώς λιωμένων) φρέσκων μπαρμπουνιών, με τις σαρκώδεις και μεστές χάντρες, σε ένα χυλωμένο περιβάλλον από μία σάλτσα που... ”τα έχει όλα” (τη νοστιμιά της φρέσκιας ντομάτας αλλά και το μπακαρά χρώμα του πελτέ, μελωμένες πατατούλες σοταρισμένες με κρεμμύδι και καρότο και σβησμένες με κρασί, τη γλύκα της κίτρινης κολοκύθας, την αρμονική αντίθεση των αρωμάτων της κανέλλας και του τηγανιτού σκόρδου, αλλά και την “διπλή αισθητική ανάπλαση”, με το χρώμα και το άρωμα του μαϊντανού), ο συνδυασμός αυτός μπορεί να ικανοποιήσει απόλυτα και τα πιο δύσκολα γούστα, και τους πιο απαιτητικούς ουρανίσκους.Και δεν είναι καθόλου πιο δύσκολο από τα γνωστά, αγαπημένα, λαδερά φασολάκια, άλλο ένα από “τα φαγητά της μαμάς”.
Λίγα μυστικά ακόμα
Το πιάτο είναι φτιαγμένο πάνω στις οδηγίες της συνταγής για “Φασολάκια” της Sitronella. Ορισμένα σημεία, μάλιστα, τα έχω αντιγράψει αυτολεξεί. Άλλα πάλι (όπως το άλεσμα των καρότων και των κρεμμυδιών στο blender, που αναφέρει σε σχόλιό της η Sitronella), τα άλλαξα, διατηρώντας όμως το νόημά τους. Έτσι, έτριψα στον τρίφτη το μεγαλύτερο μέρος από τα κρεμμύδια, τα καρότα και την κολοκύθα, όχι επειδή δεν μας αρέσουν σε μεγαλύτερα κομμάτια (γι’ αυτό και άφησα ένα μέρος έτσι), αλλά για να φτιάξουν μαζί με το άμυλο της πατάτας και το κρασάκι που εξατμίζεται, ένα νόστιμο καραμέλωμα στις πατάτες. Οι πιο νόστιμες λαδερές πατάτες που έφαγα ποτέ!!! Ήταν και η γλύκα της κολοκύθας... Α, η κολοκύθα... Είναι και αυτή “κλεμμένη ιδέα”, από σχόλια της ANGOLINA και της xaroula, αλλά κυρίως από τη Ναπα, στην ίδια συνταγή, που εκθείαζαν τη γλυκιά γεύση και τη νοστιμιά που δίνουν στο πιάτο τα κολοκυθάκια.Όσο για τις χάντρες, το “δυνατό χαρτί” αυτού του πιάτου, είπαμε, μου το ... “σφύριξε” ο μανάβης στη λαϊκή, όταν πήγα να αγοράσω τα φασολάκια. Και τότε “το είδα”. Κόκκινες χάντρες και πράσινα φρέσκα φασολάκια, στην ίδια κατσαρόλα. Κόκκινο και Πράσινο μαζί. Γαύροι και Βαζέλες. Αλεξ-ανδρείς και Ευαγγε-ληστές. Πορφυροί και Πράσινοι. Πραγματικά, ιστορική συμφιλίωση!
Φασολάκια και χάντρες, μία... ιστορική συμφιλίωση
Τόσες φορές τα βλέπω στους πάγκους της λαϊκής, δίπλα-δίπλα, χάντρες και μπαρμπούνια (ή τσαουλιά), δεν είχε περάσει όμως ποτέ από το μυαλό μου πως θα μπορούσαμε να τα χρησιμοποιήσουμε παρέα, στο ίδιο πιάτο.Προχθές έκανα μία γερή προμήθεια από χάντρες (από τα πιο νόστιμα φαγητά του χειμώνα, όπως και να μαγειρευθούν) και πήρα και λίγα φρέσκα φασολάκια, μπαρμπούνια, για ένα φαγητό. Εάν ξέρεις όμως τη δουλειά σου..... Μου θύμισε το ανέκδοτο εκείνο με τον πωληταρά που έχει ξεπουλήσει όλο το μαγαζί(είδη ψαρέματος, είδη camping, μεταφορικά μέσα για όλα τα μέλη της οικογένειας, κλπ, κλπ) σε κάποιον που πήγε να αγοράσει σερβιέτες για τη γυναίκα του.Έτσι και αυτός, είδε τα πράσινα που αγόρασα για άμεσα, “διέγνωσε” και το πάθος μου για τα κόκκινα, και τον άκουσα να λέει“- Δεν θα φας που δεν θα φας κρέας, δεν τους προσθέτεις τουλάχιστον λίγες... κρεατωμένες χάντρες, θα αλλάξουν εντελώς τη γεύση του φαγητού…”Ευτυχώς που τον άκουσα!!! Ο συνδυασμός των τραγανών (και όχι εντελώς λιωμένων) φρέσκων μπαρμπουνιών, με τις σαρκώδεις και μεστές χάντρες, σε ένα χυλωμένο περιβάλλον από μία σάλτσα που... ”τα έχει όλα” (τη νοστιμιά της φρέσκιας ντομάτας αλλά και το μπακαρά χρώμα του πελτέ, μελωμένες πατατούλες σοταρισμένες με κρεμμύδι και καρότο και σβησμένες με κρασί, τη γλύκα της κίτρινης κολοκύθας, την αρμονική αντίθεση των αρωμάτων της κανέλλας και του τηγανιτού σκόρδου, αλλά και την “διπλή αισθητική ανάπλαση”, με το χρώμα και το άρωμα του μαϊντανού), ο συνδυασμός αυτός μπορεί να ικανοποιήσει απόλυτα και τα πιο δύσκολα γούστα, και τους πιο απαιτητικούς ουρανίσκους.Και δεν είναι καθόλου πιο δύσκολο από τα γνωστά, αγαπημένα, λαδερά φασολάκια, άλλο ένα από “τα φαγητά της μαμάς”.
Λίγα μυστικά ακόμα
Το πιάτο είναι φτιαγμένο πάνω στις οδηγίες της συνταγής για “Φασολάκια” της Sitronella. Ορισμένα σημεία, μάλιστα, τα έχω αντιγράψει αυτολεξεί. Άλλα πάλι (όπως το άλεσμα των καρότων και των κρεμμυδιών στο blender, που αναφέρει σε σχόλιό της η Sitronella), τα άλλαξα, διατηρώντας όμως το νόημά τους. Έτσι, έτριψα στον τρίφτη το μεγαλύτερο μέρος από τα κρεμμύδια, τα καρότα και την κολοκύθα, όχι επειδή δεν μας αρέσουν σε μεγαλύτερα κομμάτια (γι’ αυτό και άφησα ένα μέρος έτσι), αλλά για να φτιάξουν μαζί με το άμυλο της πατάτας και το κρασάκι που εξατμίζεται, ένα νόστιμο καραμέλωμα στις πατάτες. Οι πιο νόστιμες λαδερές πατάτες που έφαγα ποτέ!!! Ήταν και η γλύκα της κολοκύθας... Α, η κολοκύθα... Είναι και αυτή “κλεμμένη ιδέα”, από σχόλια της ANGOLINA και της xaroula, αλλά κυρίως από τη Ναπα, στην ίδια συνταγή, που εκθείαζαν τη γλυκιά γεύση και τη νοστιμιά που δίνουν στο πιάτο τα κολοκυθάκια.Όσο για τις χάντρες, το “δυνατό χαρτί” αυτού του πιάτου, είπαμε, μου το ... “σφύριξε” ο μανάβης στη λαϊκή, όταν πήγα να αγοράσω τα φασολάκια. Και τότε “το είδα”. Κόκκινες χάντρες και πράσινα φρέσκα φασολάκια, στην ίδια κατσαρόλα. Κόκκινο και Πράσινο μαζί. Γαύροι και Βαζέλες. Αλεξ-ανδρείς και Ευαγγε-ληστές. Πορφυροί και Πράσινοι. Πραγματικά, ιστορική συμφιλίωση!
Οδηγίες μαγειρέματος
- 1
Θα σας πρότεινα να ετοιμάσετε πρώτα όλα τα υλικά. Είναι αρκετά, θέλουν κάποια προετοιμασία, καλό είναι να τα έχουμε έτοιμα για να μη ξεχάσουμε κανένα ή καθυστερήσουμε το φαγητό για να το ετοιμάσουμε τελευταία στιγμή.
- 2
Καθαρίζουμε τα φασολάκια (κόβοντας τις άκρες τους και ελέγχοντας για τυχόν ίνες).
- 3
Πλένουμε και στραγγίζουμε τα φασολάκια.
- 4
Καθαρίζουμε τις χάντρες. Για τα 250 γραμμάρια καθαρές χάντρες, υπολογίστε μισό κιλό μεικτό βάρος (με τη φλούδα τους).
- 5
Κόβουμε σε πολύ λεπτές ροδέλες το ένα από τα καρότα και τρίβουμε στον τρίφτη τα άλλα δύο (Μπορείτε βέβαια, να τα κόψετε όπως θέλετε, γώ διάλεξα αυτόν τον τρόπο για να μου μελώσουν κατά το τσιγάρισμα οι πατάτες).
- 6
Κόβουμε το ένα κρεμμύδι και τρίβουμε στον τρίφτη τα άλλα δύο (και πάλι εδώ, εσείς μπορείτε να τα κόψετε όσο ψιλά ή χοντρά θέλετε).
- 7
Κόβουμε τις πατάτες σε όχι πού μεγάλα κομμάτια και όχι κυδωνάτες. Και αυτό για να καραμελώσουν με το τσιγάρισμα και το σβήσιμο με το κρασί Τις κόβουμε λοιπόν αρχικά σε χοντρές ροδέλες και κατόπιν αυτές στη μέση, να πάρουμε κομμάτια σε μέγεθος καρυδιού.
- 8
Κόβουμε και τη μισή κολοκύθα σε μικρά κομμάτια, του ενός εκατοστού και την άλλη μισή την τρίβουμε και αυτή στον τρίφτη. (Και πάλι, εσείς μπορείτε να την κόψετε όπως σας αρέσει).
- 9
Χοντροκόβουμε και τον μαϊντανό. Ένα μεγάλο ματσάκι.
- 10
Τρίβουμε στον τρίφτη τις φρέσκες ντομάτες και διαλύουμε τον πελτέ ντομάτας σε ένα ποτήρι νερό. Έχουμε...stand-by και τη συσκευασία με τον πολτό ντομάτας.
- 11
Αφού τελειώσαμε με την προετοιμασία των υλικών, περνούμε στο μαγείρεμα. Σε μία μεγάλη κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και ρίχνουμε μέσα τις πατάτες, το κρεμμύδι, τα καρότα και τις σκελίδες το σκόρδο κομμένες στη μέση, να τσιγαρισθούν. Ρίχνουμε και μία πρώτη δόση αλάτι και πιπέρι, λίγο για την ώρα.
- 12
Τα αφήνουμε τουλάχιστον ένα πεντάλεπτο, ανακατεύοντας κάθε τόσο, οι πατάτες θα βγάλουν αρκετό από το άμυλό τους, το τριμμένο κρεμμύδι και καρότο θα αρχίσουν να χυλώνουν στο λάδι,
- 13
Οπότε ήρθε η ώρα να τα σβήσουμε με το κόκκινο κρασί.
- 14
Προσθέτουμε τα φασολάκια,
- 15
Αλλά και τις χάντρες.
- 16
Ένα καλό ανακάτεμα και ρίχνουμε στη κατσαρόλα και την κολοκύθα.
- 17
Και πάλι καλό ανακάτεμα και προσθέτουμε και τη ντομάτα. Έβαλα φρέσκιες ντομάτες γιατί είμαι της άποψης ότι σε τέτοια φαγητά η φρέσκια ντομάτα κάνει τη διαφορά.
- 18
Έβαλα και πελτέ ντομάτας για περισσότερο χρώμα.
- 19
Τέλος, έβαλα και συσκευασμένη σάλτσα (πολτό) ντομάτας, γιατί... βαριόμουν να τρίψω και άλλες τόσες φρέσκες.
- 20
Και πάλι ανακατεύουμε, να πάει η ντομάτα σε όλα τα...επίπεδα της κατσαρόλας και προσθέτουμε νερό, αρκετό νερό, τόσο όσο να σκεπάσει τα φασολάκια και λίγο ακόμα.
- 21
Κανονίζουμε το αλάτι και το πιπέρι, προσθέτουμε και μπόλικο μαϊντανό,
- 22
Ρίχνουμε και τα κουταλάκια την κανέλλα (δοκιμάστε το άρωμά της και θα με θυμηθείτε), ξανα ανακατεύουμε,
- 23
Σκεπάζουμε τη κατσαρόλα και χαμηλώνουμε την ένταση στην εστία της κουζίνας,
- 24
Αφήνουμε το φαγητό να σιγοβράσει μέχρι να μαλακώσουν πολύ και να χυλώσουν.
- 25
Μετά από 1 ώρα και σαράντα με πενήντα λεπτά, σβήνουμε το μάτι. Αφήνουμε τη κατσαρόλα πάνω στο ζεστό μάτι, να χλιαρύνει το φαγητό. Όταν θα ανοίξουμε το καπάκι, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα χυλωμένο, εξαιρετικό, ελληνικό φαγάκι !!! Καλή όρεξη...
Λέξεις-κλειδιά
Παρόμοιες συνταγές
Περισσότερες συνταγές




























Σχόλια (2)