Οι ποσότητες που δίνονται πιο πάνω αλλά και η διαδικασία που περιγράφεται στα βήματα που ακολουθούν αφορά σε μία μερίδα, σε σαγανάκι για ένα άτομο. Ξεκινούμε ανεβάζοντας στο μάτι και σε μέτρια προς δυνατή φωτιά ένα τηγάνι με το ελαιόλαδο, να ζεσταθεί καλά και ρίχνουμε εκεί μέσα τις αχιβαδούλες μας. Έχοντας …“ψαρέψει” μερικές μικρές μικρές, χρησιμοποίησα μία ποσότητα γύρω στις 30. Εσείς, εάν χρησιμοποιήσετε μεγαλύτερες, μπορείτε να αρκεσθείτε και πολύ λιγότερες.

Αφήνουμε τις αχιβαδούλες στο καυτό λάδι, μέχρι να ανοίξουν όλες. Όχι περισσότερο από 2-3 λεπτά (για αυτό το μικρό μέγεθος), δεν θέλουμε να παρατηγανισθούν και λιώσει το εσωτερικό τους. Ίσα να ανοίξουν και να βγάλουν τα υγρά τους, αρωματίζοντας το λάδι.

Αποσύρουμε το τηγάνι από το μάτι, αφαιρούμε τις αχιβάδες με μία τρυπητή κουτάλα (αφήνοντας να στραγγίσουν όλο το υγρό τους μέσα στο τηγάνι) και τις αφήνουμε στην άκρη, σε ένα πιάτο/μπολ, για άλλη χρήση (ή για συνοδευτικό στο σαγανάκι, είναι πεντανόστιμες). Εμείς, εδώ, ενδιαφερόμαστε για το ζουμάκι που έχουν αφήσει πίσω τους.

Καταβρέχουμε το κομμάτι το κεφαλοτύρι, με το ούζο. Το ιδανικό θα ήταν (εάν το έχετε προγραμματισμένο) να εμποτισθεί το κεφαλοτύρι στο ούζο για περισσότερο χρόνο, ακόμη και για κάποιες ώρες.

(εάν δεν το έχετε αφήσει να εμποτισθεί από πριν, μπορείτε να ενισχύσετε την παρουσία του ούζου κάνοντας πολλές μικρές τρύπες στο κεφαλοτύρι, και από τις δύο πλευρές του, με τη βοήθεια μίας οδοντογλυφίδας. Προσέξτε μόνο να μη σας κοπεί η φέτα του τυριού! Απαλές οι κινήσεις σας).

Αλευρώνουμε το βρεγμένο κεφαλοτύρι. Το ούζο, εκτός από το ότι θα έχει δώσει το άρωμά του στο τυρί, θα επιτρέψει στο αλεύρι να κολλήσει εύκολα επάνω του.

Ξανα-ανεβάζουμε το τηγάνι στο μάτι –και σε δυνατή φωτιά τώρα–, έχοντας μέσα το ελαιόλαδο όπου άνοιξαν οι αχιβαδούλες μας, να ζεσταθεί πολύ – πολύ καλά αυτή τη φορά. Φυσικά και θα γεμίσει η κουζίνα μας από το άρωμα που αφήνει αυτό το ζουμάκι τους (ελαιόλαδο και υγρό που έχουν βγάλει οι αχιβάδες). Αυτό ακριβώς το άρωμα είναι που θέλουμε να “αιχμαλωτίσουμε” στο τυρί που θα τηγανίσουμε

Βάζουμε τη φέτα με το αλευρωμένο κεφαλοτύρι στο τηγάνι (την αφήνουμε να “καθίσει” με προσοχή, να μη χάσει το αλεύρι της αλλά και να μην κάψουμε τα δάκτυλά μας), να τηγανισθεί και να χρυσίσει από τη μία μεριά.

Μόλις πάρει εκείνο το χρυσό χρώμα της …“επιτυχίας”, με μία σπάτουλα γυρίζουμε προσεκτικά το κομμάτι το τυρί, να τηγανισθεί και να χρυσίσει και από την άλλη πλευρά.

Έτοιμο; Σβήνουμε με μία γερή δόση χυμού λεμονιού, αφήνουμε άλλο ένα λεπτό (μέσα στο οποίο θα το γυρίζουμε και από την άλλη πλευρά) και το τριπλο-αρωματισμένο σαγανάκι μας (με ούζο, λεμόνι και θαλασσινά) είναι έτοιμο !

Το σερβίρουμε αμέσως και ζεστό-ζεστό. Μία κρύα μπύρα βοηθάει να το απολαύσετε καλύτερα, μία καλή παρέα, όμως, βοηθάει ακόμη περισσότερο.

ΠΡΟΣΟΧΗΕάν θέλετε να φτιάξετε περισσότερα, ΔΕΝ θα τα ετοιμάσετε στη σειρά (και να κρυώνει το πρώτο). Απολαύστε αυτό το πρώτο και, μόνον τότε, σηκωθείτε να φτιάξετε το επόμενο.… Διαφορετικά, κινδυνεύετε, μόλις γυρίσετε λίγο το βλέμμα, να μη βρείτε τίποτα…