Ζυμαρικά σε σάλτσα ντομάτας, με ξιφία. Έκτακτα!!!
Προχθές, που λέτε, βρέθηκα μπροστά σε έναν τεράστιο (τον έβλεπα), φρεσκότατο (με διαβεβαίωναν), ελληνικότατο (σιγά μην το πίστεψα) ξιφία, ξαπλωμένο φαρδύ-πλατύ στο ιχθυοπωλείο της γειτονιάς. Τι μύτη ήταν αυτή!!! Πιο εντυπωσιακή και από της Κλεοπάτρας...Σκέφθηκα να πάρω δύο καλές φέτες να φτιάξω κάτι για την Έρρικα. Και θυμήθηκα ένα τραγουδάκι που έλεγαν στον παιδικό σταθμό, προ …αμνημονεύτων χρόνων. Γιατί πέντε χρόνια είναι ολόκληρη ζωή σε αυτές τις ηλικίες… “Τα ξαδέρφια του ξιφία”, όταν μάθαιναν να προφέρουν καθαρά τα “δύσκολα” γράμματα, όπως το “ξ”.“Τα τσαδέρφια του τσιφία έπαιζαν τσιφομαχία”… Ένα από τα αγαπημένα της. Μαζί με το “μικρό μπιζέλι” που τρελλαινόταν για το τσιφτετέλι, την “Κούλα, την κοτούλα, την πεταχτούλα”, το “αβοκάντο” με τις απιστίες του και βέβαια το “ ελεφαντάκι” του Δεληβοριά.Πάμε όμως στη συνταγή που έφτιαξα. Που συνδυάζει το ψάρι που ΠΡΕΠΕΙ να φάει ένα παιδί, με τα ζυμαρικά που ΞΕΤΡΕΛΛΑΙΝΟΝΤΑΙ να τρώνε. Σε ένα πιάτο τόσο νόστιμο που θα τα φέρει σε ...αντιπαράθεση με τους γονείς τους, οι οποίοι συχνά δεν είναι καθόλου διατεθειμένοι να χάσουν τα δικαιώματά τους. Αμ πως...Όσο για τα “τσαδέρφια του τσιφία”, δείτε όλους τους στίχους στο τέλος της συνταγής…
Λίγα μυστικά ακόμα
Πιάτο που βασίζεται στην ποιότητα και στη νοστιμιά δύο-τριών απλών υλικώντο τρυφερό κρέας του ξιφία, τα φρέσκα ντοματίνια που φτιάχνουν μία υπέροχη σάλτσα και την δυνατή γεύση των καλαματιανών ελιών. Μία συνταγή τέλεια από όλες τις απόψεις όταν δεν μπορείτε να αφιερώσετε πολύ χρόνο στην κουζίνα, και παρ’ όλα αυτά πρέπει να φτιάξετε ένα νόστιμο πιάτο για ένα απαιτητικό γεύμα.Του πηγαίνει υπέροχα η προσθήκη λίγου φρέσκου θυμαριού ή ακόμη και μαϊντανού. Άτιμη κενωνία, γιατί να μας έχει τελειώσει…Εκείνο όμως που είχαμε (και πως θα μπορούσε να λείπει…) ήταν καυτερή πιπεριά. Την έκανα θρύμματα και την πρόσθεσα ήδη από το βήμα 5, να ενώσει τα αρώματα και την πικάντικη γεύση της με τα υπόλοιπα υλικά της σάλτσας. Εάν σας …βαστάει, κάντε το και εσείς, του πηγαίνει πολύ του πιάτου.Ακολουθεί το τραγουδάκι για τον ξιφίαΤα τσαδέρφια του τσιφίαπαίζανε τσιφομαχίαμε τη μύτη τους για τσίφοςκαι με τσιπασμένο ύφος.Κάναν όμως φασαρίατσεκουφάναν τον τσιφίακι ο σιφίας τσαφνιασμένοςκαι αγουροτσυπνημένος.λέει"Θα σας τσαποστείλω!"...Και τους τσέρανε στο τσύλοκαι για να τσανάρθουν σπίτιτους τσεβίδωσε τη μύτη
Ζυμαρικά σε σάλτσα ντομάτας, με ξιφία. Έκτακτα!!!
Προχθές, που λέτε, βρέθηκα μπροστά σε έναν τεράστιο (τον έβλεπα), φρεσκότατο (με διαβεβαίωναν), ελληνικότατο (σιγά μην το πίστεψα) ξιφία, ξαπλωμένο φαρδύ-πλατύ στο ιχθυοπωλείο της γειτονιάς. Τι μύτη ήταν αυτή!!! Πιο εντυπωσιακή και από της Κλεοπάτρας...Σκέφθηκα να πάρω δύο καλές φέτες να φτιάξω κάτι για την Έρρικα. Και θυμήθηκα ένα τραγουδάκι που έλεγαν στον παιδικό σταθμό, προ …αμνημονεύτων χρόνων. Γιατί πέντε χρόνια είναι ολόκληρη ζωή σε αυτές τις ηλικίες… “Τα ξαδέρφια του ξιφία”, όταν μάθαιναν να προφέρουν καθαρά τα “δύσκολα” γράμματα, όπως το “ξ”.“Τα τσαδέρφια του τσιφία έπαιζαν τσιφομαχία”… Ένα από τα αγαπημένα της. Μαζί με το “μικρό μπιζέλι” που τρελλαινόταν για το τσιφτετέλι, την “Κούλα, την κοτούλα, την πεταχτούλα”, το “αβοκάντο” με τις απιστίες του και βέβαια το “ ελεφαντάκι” του Δεληβοριά.Πάμε όμως στη συνταγή που έφτιαξα. Που συνδυάζει το ψάρι που ΠΡΕΠΕΙ να φάει ένα παιδί, με τα ζυμαρικά που ΞΕΤΡΕΛΛΑΙΝΟΝΤΑΙ να τρώνε. Σε ένα πιάτο τόσο νόστιμο που θα τα φέρει σε ...αντιπαράθεση με τους γονείς τους, οι οποίοι συχνά δεν είναι καθόλου διατεθειμένοι να χάσουν τα δικαιώματά τους. Αμ πως...Όσο για τα “τσαδέρφια του τσιφία”, δείτε όλους τους στίχους στο τέλος της συνταγής…
Λίγα μυστικά ακόμα
Πιάτο που βασίζεται στην ποιότητα και στη νοστιμιά δύο-τριών απλών υλικώντο τρυφερό κρέας του ξιφία, τα φρέσκα ντοματίνια που φτιάχνουν μία υπέροχη σάλτσα και την δυνατή γεύση των καλαματιανών ελιών. Μία συνταγή τέλεια από όλες τις απόψεις όταν δεν μπορείτε να αφιερώσετε πολύ χρόνο στην κουζίνα, και παρ’ όλα αυτά πρέπει να φτιάξετε ένα νόστιμο πιάτο για ένα απαιτητικό γεύμα.Του πηγαίνει υπέροχα η προσθήκη λίγου φρέσκου θυμαριού ή ακόμη και μαϊντανού. Άτιμη κενωνία, γιατί να μας έχει τελειώσει…Εκείνο όμως που είχαμε (και πως θα μπορούσε να λείπει…) ήταν καυτερή πιπεριά. Την έκανα θρύμματα και την πρόσθεσα ήδη από το βήμα 5, να ενώσει τα αρώματα και την πικάντικη γεύση της με τα υπόλοιπα υλικά της σάλτσας. Εάν σας …βαστάει, κάντε το και εσείς, του πηγαίνει πολύ του πιάτου.Ακολουθεί το τραγουδάκι για τον ξιφίαΤα τσαδέρφια του τσιφίαπαίζανε τσιφομαχίαμε τη μύτη τους για τσίφοςκαι με τσιπασμένο ύφος.Κάναν όμως φασαρίατσεκουφάναν τον τσιφίακι ο σιφίας τσαφνιασμένοςκαι αγουροτσυπνημένος.λέει"Θα σας τσαποστείλω!"...Και τους τσέρανε στο τσύλοκαι για να τσανάρθουν σπίτιτους τσεβίδωσε τη μύτη
Άνοιξε στην εφαρμογή της CookpadΟδηγίες μαγειρέματος
- 1
Ξεκινούμε πλένοντας και κόβοντας τα ντοματίνια στα τέσσερα. Τα αφήνουμε στην άκρη, μαζί και με όλο το χυμό που θα βγάλουν.
- 2
Παίρνουμε τις φέτες του ξιφία, αφαιρούμε με κοφτερό μαχαίρι το δέρμα περιφερειακά (αυτή τη δουλειά θα μπορούσε να την κάνει για εσάς και ο ιχθυοπώλης σας),
- 3
Και τις κόβουμε αρχικά σε μπαστουνάκια πλάτους 1 εκατοστού και στη συνέχεια τα κόβουμε και αυτά σε κομμάτια και πάλι του 1 εκατοστού.
- 4
Βάζουμε στο μάτι της κουζίνας μία κατσαρόλα με μπόλικο αλατισμένο νερό, όπου θα ρίξουμε τα ζυμαρικά μας, όταν το νερό θα φθάσει να βράζει έντονα, για να τα βράσουμε.
- 5
Ρίχνουμε το ελαιόλαδο σε ένα τηγάνι, προσθέτουμε τη σκελίδα του σκόρδου (μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και 2, έτσι κι’ αλλιώς θα τις αφαιρέσουμε στη συνέχεια, μόνο για το άρωμά τους τις θέλουμε) και αφήνουμε να ξανθύνει για 2-3 λεπτά. Εάν θέλετε ένα πιο “διακριτικό” άρωμα, μπορείτε να ρίξετε ακαθάριστες τις σκελίδες (“en chemise”, που θα ακούσετε να λένε οι γάλλοι chef) στο τηγάνι.
- 6
Προσθέτουμε τα κομμένα ντοματίνια, μαζί και τους χυμούς τους,
- 7
Κανονίζουμε στο αλάτι και στο πιπέρι και αφήνουμε να σιγανο-τηγανισθούν για μερικά (3-4) λεπτά.
- 8
Προσθέτουμε τότε μία κουτάλα (γύρω στα 60 με 80 ml) από το νερό όπου θα βράσουν τα ζυμαρικά (τώρα πια θα είναι ήδη ζεστό), αφαιρούμε τις σκελίδες του σκόρδου,
- 9
Προσθέτουμε και τις ελιές, αφού τους αφαιρέσουμε βέβαια τα κουκούτσια,
- 10
Και, εάν η σαλτσούλα μας φανεί υπέρ το δέον στεγνή, προσθέτουμε άλλη μισή ή και μία κουτάλα από το νερό των ζυμαρικών. Ανακατεύουμε και αφήνουμε να μαγειρευτεί η σάλτσα για άλλα 2 λεπτά.
- 11
Εν τω μεταξύ, το νερό στην κατσαρόλα θα έχει αρχίσει να βράζει έντονα. Ρίχνουμε τα ζυμαρικά μας να βράσουν. Θα τα βράσουμε αρκετά ”al dente”, για ένα ολόκληρο 2λεπτο λιγότερο από το χρόνο που αναγράφεται στη συσκευασία τους.
- 12
Όσο βράζουν αυτά, προσθέτουμε στο τηγάνι με τη σάλτσα τους κύβους του ξιφία, προσθέτουμε άλλη μία κουτάλα νερού (που τώρα, εμπλουτισμένο και με το άμυλο των ζυμαρικών, θα βοηθήσει τη σάλτσα μας να δέσει γύρω από τα κυβάκια του ψαριού),
- 13
Ανακατεύουμε να εμποτισθεί το ψάρι με τη σάλτσα ντομάτας και μαγειρεύουμε για 5 λεπτά.
- 14
Πρέπει να είναι η ώρα που έχει ετοιμασθεί και η pasta μας. Με λαβίδα βγάζουμε τα “al dente” ζυμαρικά μας από την κατσαρόλα και τα περνούμε απ’ ευθείας στο τηγάνι, με όση από την υγρασία τους θα κουβαλούν μαζί τους. ΔΕΝ ΤΑ ΣΤΡΑΓΓΙΖΟΥΜΕ, δεν τα σουρώνουμε, από την κατσαρόλα κατ’ ευθείαν στο τηγάνι με τη σάλτσα.
- 15
Ανακινώντας συχνά, μπρος-πίσω το τηγάνι, πάνω από το αναμμένο μάτι, “σοτάρουμε” για ακόμη 1-2 λεπτά τα ζυμαρικά μας, επιτυγχάνοντας έτσι να ενωθούν καλά με τη σάλτσα και τα κομμάτια του ξιφία.
- 16
Σερβίρουμε σε πιάτα, φροντίζοντας να ισομοιράσουμε –κατά το δυνατόν– τη σάλτσα ντομάτας και τα κομμάτια του ψαριού σε αυτά. Το πιάτο τρώγεται –φυσικά– αμέσως μόλις βγεί από το τηγάνι, ζεστό-ζεστό.
Λέξεις-κλειδιά
Παρόμοιες συνταγές
Περισσότερες συνταγές
Σχόλια