Ένα παστίτσιο που του αξίζει …“τίτλος ευγενείας”

Τη συνταγή αυτή μπορεί να τη βρει κανείς σε διάφορα σημεία στο internet, με την ονομασία "Παστίτσιο Επτανησιακό". Εγώ τη βρήκα σε ένα site (από πού αλλού) επτανήσιο, θιακό, αναρτημένη από τον Τηλέμαχο Καραβία, μου άρεσε σαν ιδέα και θέλησα να ψάξω λίγο περισσότερο την προέλευσή της, τις ρίζες της.Το αποτέλεσμα αυτής της αναζήτησης ήταν πολύ-πολύ, μα πολύ πιο εντυπωσιακόΒρέθηκα μπροστά σε μία συνταγή που φθάνει πίσω στο χρόνο μέχρι το 1500, έχει ρίζες στη Ferrara της Ιταλίας (αλλά μάλλον και εκεί πρέπει να είχαν πάρει στοιχεία από τον ιταλικό νότο), όπου τους προηγούμενους αιώνας το θεωρούσαν πιάτο για τους ευγενείς και τους εύπορους και όπου μέχρι και σήμερα θεωρείται ένα πολύ ραφινάτο πιάτο και έχει την ιδιαιτερότητα να κρύβει μέσα του μία μαγευτική αντίθεση, ανάμεσα στη γλυκύτητα της γεύσης του φύλλου και την αλμυρή γεύση της γέμισής του. Θέλετε και μία άλλη “παραξενιά”; Το παστίτσιο αυτό ΔΕΝ ΕΧΕΙ μακαρόνια!Εκεί λοιπόν το ονομάζουν “pasticcio dolce” που σημαίνει “γλυκό παστίτσιο” και που υπόσχομαι ότι θα είναι ένα ορόσημο που θέλω να πετύχω όταν θα έχω λίγο χρόνο παραπάνω. Γιατί διαβάζω ότι είναι ένα σχετικά ...“απαιτητικό” πιάτο, ακόμη και στην απλοποιημένη (αλλά καθόλου απλή) εκδοχή του που βρήκα από ελληνίδα ...μερακλού (δεν γνωρίζω καν εάν πρόκειται για επαγγελματία chef, το μεράκι όμως δεν κρύβεται), την Καλη Δοξιάδη. Αυτά “όταν θα...”. Για την ώρα θα δούμε την πολύ πιο απλή (και πολύ λιγότερο απαιτητική) επτανησιακή εκδοχή του, στην οποία, αφαιρουμένης της αντίθεσης γλυκού-αλμυρού και διατηρουμένων των χοντρών μακαρονιών, η ιδιαιτερότητά του είναι ότι δεν θα βρούμε μέσα κιμά, αλλά ψιλοκομμένα κομματάκια κοτόπουλου. Και επειδή σε όλα θέλω να …βάζω λίγο χέρι, εγώ πρόσθεσα και λίγο λουκανικάκι.Ακόμη και έτσι, όμως, είναι ένα πολύ νόστιμο πιάτο. Γι’ αυτό και διατήρησα τον τίτλο που προόριζα για το άλλο, το πιο «επίσημο», το γλυκό παστίτσιο της Ferrara“ Ένα παστίτσιο που του αξίζει …“τίτλος ευγενείας” Για δείτε…

Δες περισσότερα

Ένα παστίτσιο που του αξίζει …“τίτλος ευγενείας”

Αποθηκεύτηκε

Υλικά

165 Minutes

500 γρμακαρόνια τρυπητά Νο 2
1 πακέτοφύλλο κρούστας
1 1/2 κιλόκοτόπουλο κομμένο σε μερίδες
150 γρχωριάτικο λουκάνικο
2κρεμμύδια ψιλοκομμένα
1 ποτήρικρασί λευκό
4ντομάτες ψιλοκομμένες
1/2 φλυτζάνιελαιόλαδο
αλάτι, πιπέρι
1 1/2 φλυτζάνικεφαλοτύρι
3αυγά χτυπημένα
1/2 φλυτζάνιμαργαρίνη λιωμένη
λίγηλιωμένη μαργαρίνη για το βουτύρωμα

Αποθηκεύτηκε

Οδηγίες μαγειρέματος

165 Minutes

1

Εάν χρησιμοποιήσουμε ολόκληρο κοτόπουλο, θα το κόψουμε σε μερίδες. Μετά από μία επίσκεψη στο σουπερμάρκετ και με δύο συσκευασίες ψαχνό στήθος κοτόπουλου στις σακούλες μας, ήταν φυσικό να χρησιμοποιήσω αυτά. Κομμένα σε μεριδες και αυτά, φυσικά.
2

Ανεβάζουμε ένα ευρύχωρο τηγάνι (τόσο που να χωράει όλα τα κομμάτια του κρέατος του κοτόπουλου) στο μάτι και το ζεσταίνουμε. Προσθέτουμε το ελαιόλαδο να ζεσταθεί και αυτό
3

Και ρίχνουμε τα κομμάτια του κοτόπουλου να τα σοτάρουμε ελαφρώς
4

Προσθέτουμε και τα ψιλοκομμένα κρεμμύδια, να μαλακώσουν και να γίνουν διάφανα.
5

Σβήνουμε με το κρασί,
6

Ρίχνουμε αλάτι και πιπέρι ανάλογα με τα γούστα μας,
7

Προσθέτουμε τις ντομάτες ψιλοκομμένες και λίγο νερό
8

Χαμηλώνουμε την ένταση στο μάτι και αφήνουμε να σιγομαγειρευθούν για 1,5 ώρα, μέχρι να γίνει το κοτόπουλο, να είναι σχεδόν έτοιμο. Αφήνουμε στην άκρη να χλιαρύνει, όσο να μπορούμε να το πιάσουμε στα χέρια μας.
9

Στη 1 ώρα επάνω, θα προσθέσουμε και το λουκάνικο, κομμένο και αυτό σε μικρά κομμάτια. Το λουκάνικα το προσέθεσα για λίγο περισσότερη γεύση αφού, όσο ναναι, τα άπαχα και στεγνά κομμάτια του ψαχνού στήθους κοτόπουλου, λίγη …ενίσχυση σε γεύση τη χρειάζονται.
10

TIPΗ ποσότητα του κοτόπουλου είναι μεγάλη. Εκτός και αν έχετε ένα πραγματικά μεγάλο τηγάνι που να την χωράει όλη, μάλλον θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε δύο. Και για έναν επιπλέον λόγο, για να μην πέσει πολύ η θερμοκρασία του λαδιού και να μπορέσουν να τσιγαρισθούν και να πάρουν χρώμα.
11

Αφήνουμε να κρυώσουν τα κομμάτια του κοτόπουλου και η σάλτσα. Τόσο που να μπορούμε να τα πιάσουμε στα χέρια,
12

Και, αφού κρυώσουν, αφαιρούμε την πέτσα και τα κόκαλα και ψιλοκόβουμε το κρέας τους. Εάν χρησιμοποιήσετε ψαχνό κοτόπουλου (φωτογραφίες), δεν υπάρχει λόγος να αφαιρέσετε τίποτα, θα έχετε κάνει, όμως, μία παραχώρηση στη γεύση…
13

Βράζουμε τα μακαρόνια (θα τα βγάλουμε “al dente”, να κρατούν ακόμη), σε άφθονο και καλά αλατισμένο νερό.
14

Επιστρέφουμε τα κομμάτια του κοτόπουλου στη σάλτσα και προσθέτουμε λίγο νερό από την κατσαρόλα όπου βράζουν τα μακαρόνια. Το πλούσιο σε άμυλο νερό, θα βοηθήσει τη σάλτσα να αραιώσει και να γίνει βελούδινη.
15

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς.
16

Αλείφουμε μια φόρμα με λίγη μαργαρίνη
17

Και στρώνουμε μέσα 3 από τα φύλλα της κρούστας, βουτυρωμένα και αυτά ανάμεσά τους.
18

Όταν τα μακαρόνια είναι σχεδόν έτοιμα (είπαμε, τα θέλουμε να κρατούν στο δόντι) τα πιάνουμε με μία λαβίδα (ή άλλο κατάλληλο εξάρτημα) και τα ρίχνουμε σε ένα βαθύ σκεύος, όπως είναι, με όση υγρασία κουβαλούν μαζί τους.
19

Λιώνουμε τη μαργαρίνη. Κτυπούμε τα αυγά να σπάσει η συνοχή τους. Ενώνουμε τα κτυπημένα αυγά με τη λιωμένη μαργαρίνη και τα ανακατεύουμε να ομογενοποιηθούν.
20

Εκεί μέσα τα ανακατεύουμε καλά με τη μαργαρίνη και τα κτυπημένα αυγά, όλα μαζί. Η θερμότητα από τα μακαρόνια, μαζί με τη λιπαρή ουσία και τα κτυπημένα αυγά θα φτιάξουν μία υπέροχη κρεμούλα.
21

Βάζουμε στη φόρμα, πάνω από τα στρωμένα φύλλα κρούστας, τη μισή ποσότητα μακαρόνια
22

Και απλώνουμε από πάνω τα κομμάτια του μαγειρεμένου κοτόπουλου με τη σάλτσα του. Πασπαλίζουμε με το τριμμένο κεφαλοτύρι.
23

Ακολουθεί η άλλη μισή ποσότητα μακαρονιών,
24

Για να τελειώσουμε καλύπτοντας και αυτά με άλλα 3 φύλλα κρούστας.
25

Βάζουμε το ταψί στον προθερμασμένο φούρνο μας και ψήνουμε για 45 λεπτά ή μέχρι να ροδίσει η επιφάνεια.
26

Τα υπόλοιπα τα φαντάζεστε, υποθέτω… Αφήνουμε το φαγητό να κρυώσει,
27

Το κόβουμε σε κομμάτια και σερβίρουμε.