Το φαγητό θα στηθεί και θα μαγειρευτεί σε ένα στρογγυλό σκεύος ανθεκτικό στη θερμότητα (να μπαίνει στο φούρνο), ταψάκι ή τηγάνι με μεταλλικό χερούλι. Όχι μεγάλο, εκεί γύρω στα 20 με 22 εκατοστά διάμετρο (Δείτε “Μυστικά” [1] τι θα κάνετε εάν έχετε κάποια μεγαλύτερη).

Για να μην έχουμε προβλήματα του τύπου “μου κόλλησε το μπέικον στον πάτο, πώς να τα ξεκολλήσω”, θα καλύψουμε τον πάτο του σκεύους μας με λαδόκολλα, κομμένη κυκλικά στο μέγεθος του, μαζί με το ύψος των τοιχωμάτων του. Υπάρχει ένας εύκολος τρόπος να το κάνετε αυτό, ακολουθώντας οδηγίες  που υπάρχουν στο site. Προσωπικά, ΔΕΝ βρίσκω απαραίτητες τις δύο εγκοπές που αναφέρονται στο βήμα 8 των οδηγιών.

Εκείνο που δεν αναφέρουν οι οδηγίες είναι ότι καλόν είναι να ραντίσουμε με λίγο λάδι το σκεύος μας, ή να το αλείψουμε με λίγο βούτυρο/μαργαρίνη, σε πάτο αλλά και τοιχώματα,

Έτσι η λαδόκολλα θα κολλήσει πάνω του, ακολουθώντας ακριβώς το σχήμα του.

Τοποθετούμε τις φέτες του μπέικον πάνω στη λαδόκολλα, ακτινωτά, ξεκινώντας από το κέντρο της φόρμας μας προς την περιφέρειά της.

(TIP_1) Επιδιώκουμε να έχουν μία ελαφριά επικάλυψη η κάθε μία πάνω στην προηγούμενή της, ώστε να σχηματίζουν μία “στεγανή” στρώση χωρίς κενά.

(TIP_2) Επειδή με τον τρόπο αυτό το σημείο στο κέντρο θα γινόταν πολύ ψηλό, πολύ παχύ, τη μία φέτα θα την ξεκινούμε από το κέντρο και τη διπλανή της από λίγο πιο έξω (δείτε λεπτομέρεια στη φωτογραφία).

(TIP_3) Το σκεύος, είπαμε, θα είναι σχετικά μικρό. Έτσι, το άκρο των φετών θα πρέπει να φθάνει στα τοιχώματα του σκεύους και, ανεβαίνοντάς τα, να καλύπτει τα χείλη τους και να γέρνει έξω από το σκεύος. Σε αρκετό μήκος, μάλιστα.

Πλένουμε ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ και κόβουμε τις πατάτες σε ΛΕΠΤΕΣ φέτες. Μα πολύ λεπτές, μισό εκατοστό και ίσως και λίγο πιο κάτω. Έτσι όπως είναι, με τη φλούδα τους. Να γιατί θέλουν πολύ καλό πλύσιμο. Α, και καλόν είναι να είναι από μία ποικιλία αμυλούχα, όσο περισσότερο άμυλο περιέχουν, τόσο καλύτερα θα μαγειρευτούν. (Δείτε “Μυστικά” [3]).

Τοποθετούμε αυτές τις φέτες στη βάση του σκεύους, να ακουμπούν πάνω στο ακτινωτά στρωμένο μπέικον, και αυτές κυκλικά, και με τη μία να επικαλύπτει λίγο την προηγούμενή της, ξεκινώντας από την περιφέρεια και προχωρώντας προς το κέντρο, να καλύψουμε όλη την επιφάνεια.

Τις αλατίζουμε και τις πιπερώνουμε, ανάλογα με τα γούστα μας.Μόνο, “μαλακά” με το αλάτι, τόσο τα τυριά όσο και το μπέικον έχουν μπόλικο…

Απλώνουμε από πάνω με μία καλή δόση τριμμένου τυριού, καλύπτοντας όλη την επιφάνεια της στρώσης πατάτας.

(TIP_4) Είναι πολύ καλύτερο, από άποψη ελέγχου του τι υπάρχει μέσα, να τρίβετε το τυρί εσείς. Εάν έχετε τον χρόνο κάντε το μόνες σας, όλο κι’ όλο που χρειάζεται είναι ένας τρίφτης και 3 λεπτά δουλειά.

Επαναλαμβάνουμε τις στρώσεις πατάτας και τυριού άλλη μία

Και μία δεύτερη φορά. Ίσως και μία τρίτη ή μία και τέταρτη!

Κάθε μία από τις δύο (ή περισσότερες) επόμενες στρώσεις θα έχει λιγότερες πατάτες από την προηγούμενη. Επίσης, σε κάθε στρώση πατάτας φροντίζουμε πάντα να ρίχνουμε και λίγο πιπέρι και αλάτι.

Η συνταγή αναφέρει ότι καλύτερη επιλογή τυριού είναι το cheddar. Τόσο λόγω της γεύσης του (ιδιαίτερα το ωριμασμένο), όσο και λόγω του τρόπου που λιώνει, ελευθερώνοντας λιπαρά μέσα στα οποία θα μαγειρευθούν οι πατάτες.

Όσο προχωρούν οι στρώσεις πατάτας (η δικιά μας τάρτα είχε έξι!!!), ο κύκλος τους γίνεται όλο και στενότερος και οι πατάτες αποκτούν μεγαλύτερη κλίση, δίνοντας ένα ωραίο κωνικό σχήμα στην τάρτα μας. (Δείτε “Μυστικά” [2])

(TIP_5) Δείτε εδώ, σε λεπτομέρεια, τη μορφή που παίρνει το σχήμα της τάρτας.

Μόλις στρωθεί και η τελευταία δόση τριμμένου τυριού, γυρίζουμε τις άκρες των φετών του μπέικον, μία προς μία, προς το κέντρο. Να μια δουλειά που θα αρέσει πολύ στα παιδιά σας! Αφήστε τα να παίξουν λοιπόν.

(TIP_6) Θεωρητικά, εάν βρείτε και χρησιμοποιήσετε φέτες μεγάλου μήκους, θα φθάνουν και πάλι στο κέντρο της τάρτας και θα την καλύψουν εντελώς.

Εάν αυτό δεν είναι εφικτό, θα καλύψουμε τον κύκλο που θα μείνει ακάλυπτος στο κέντρο της τάρτας με επιπλέον κομμάτια μπέικον. Με καλή όμως διάταξη στην αρχή, κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται, οι φέτες του μπέικον θα συγκλίνουν στην κορυφή και θα κλείσουν κάθε άνοιγμα. (στη φωτογραφία μάλιστα φαίνεται να την υπέρ-καλύπτουν, θα μπορούσα να μην έχω αφήσει τις φέτες του μπέικον τόσο έξω. Δεν υπάρχει όμως κανένα θέμα)

Ναι, αλλά δεν θα το αφήσουμε έτσι. Θα βάλουμε στο κέντρο ακριβώς της “τάρτας”, εκεί που ενώνονται οι φέτες του μπέικον, ένα μικρό στρογγυλό “βάρος”, που θα τις συγκρατήσει και δεν θα αφήσει τη θερμοκρασία να τις ανασηκώσει, ξεραίνοντάς τες και να χαλάσει το σχήμα που τόσο προσεκτικά φτιάξαμε. Εάν έχετε –για παράδειγμα– ένα μικρό καπάκι από κάποιο κατσαρολάκι για το ζέσταμα του γάλακτος, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε εκείνο. Προσοχή μόνο να μην έχει κανένα πλαστικό τμήμα, πρέπει να μπαίνει στο φούρνο και να αντέχει τις θερμοκρασίες του. Στη φωτογραφία φαίνεται να χρησιμοποιώ ένα μεταλλικό μπολ, ήταν το μικρότερο αλλά και το ελαφρύτερο που μπόρεσα να βρω σπίτι (για να μην εμποδίσει τις φέτες να ψηθούν καλά, ούτε όμως και να ασκήσει μεγάλη πίεση και χαλάσει το κωνικό σχήμα της τάρτας.

Βάζουμε το σκεύος μας σε ένα μεγαλύτερο ταψί φούρνου (για να μαζέψουμε ό,τι από το τυρί που είναι μέσα στο βουναλάκι βρει τρόπο και χυθεί έξω, μη λερώσει το φούρνο (ούτε και να πάει χαμένο).. Και να δείτε στο τέλος, είναι αρκετό.(Μη σας παραξενέψει το διαφορετικό “βαρίδι” που φαίνεται στη φωτογραφία, είναι από μία πρώτη επιλογή που έκανα, πριν την αλλάξω στη συνέχεια με το μπολ).

Βάζουμε το ταψί με το σκεύος μας μέσα του στο φούρνο και ψήνουμε σε χαμηλή σχετικά θερμοκρασία (στους 160, ακόμη και στους 150 βαθμούς) για πολύ ώρα. Για 2 ½ ώρες.

(TIP_7) Ψήνουμε αργά και σε χαμηλές θερμοκρασίες για να μαλακώσουν οι φέτες του μπέικον, όχι να καούν και γίνουν τραγανές. Θέλουμε να βγάλουν το λίπος τους που θα βοηθήσει, μαζί με αυτό των λιωμένων τυριών, να μαγειρευθούν οι πατάτες

Στο τέλος αυτού του χρόνου βγάζουμε το ταψί από το φούρνο,

Αφαιρούμε το καπάκι-βάρος και, γέρνοντας προσεκτικά το τηγάνι μας αφήνουμε όλο το λιωμένο τυρί που θα έχει βγει από το βουναλάκι μας, να κυλήσει μέσα στο ταψί (ή σε ένα μπολ που έχουμε εκεί δίπλα για τον σκοπό αυτό).

Τοποθετώντας ένα φαρδύ πιάτο από πάνω, τουμπάρουμε με μία γρήγορη κίνηση (και πολύ προσεκτική, υπάρχει ακόμη λιωμένο τυρί που μπορεί να μας λερώσει) τουμπάρουμε το σκεύος μας μαζί με το φαγητό. Αφαιρούμε τη λαδόκολλα.

Ξαναβάζοντας ένα δεύτερο πιάτο από πάνω και πάντα με την ίδια γρήγορη και προσεκτική κίνηση, ξανατουμπάρουμε το φαγητό, φέρνοντάς το στην κανονική του θέση.

Δεν είναι πολύ ωραία σαν παρουσίαση; Περιμένετε λίγο να τη δοκιμάσετε κι’ όλας!!!

Για να γίνει αυτό, κάνοντας προσεκτικές, ακτινωτές, τομές με ένα κοφτερό μαχαίρι, θα κόψουμε την “τάρτα” μας σε τριγωνικά κομμάτια,

Και σερβίρουμε σε ατομικά πιάτα. Είναι υπέροχο το θέαμα να βλέπεις από το πλάι τις εναλλασσόμενες στρώσεις πατάτας και τυριού, καλυμμένες από τις φέτες του μπέικον!!! Νομίζω ότι είναι –μακράν– ο καλύτερος τρόπος να συνδυάσεις τα τρία αυτά υλικά σε ένα πιάτο!