Κολοκυθόπιτα με αλεύρι χωριάτικο
Παραφράζοντας λίγο Luca Carboni και το αγαπημένο μου (αν και παλιό) “mare mare mare”, μου έρχονται στο μυαλό λόγια όπως«ξέρεις πως ο καθένας μας έχει τη δικιά του θάλασσα μέσα στη καρδιά του, και πως κάθε τόσο σε κάνει να νοιώθεις τα κυματάκια της». "Δεκαπενταύγουστος παρά πέντε”, σε ένα νησί του Ιονίου, με την ημέρα της επιστροφής να πλησιάζει. Κι’ ο καιρός να εξακολουθεί να είναι τόσο καλός, λες και θέλει να κάνει την αναχώρηση ακόμη πιο επώδυνη. Ποιος έχει διάθεση τώρα να γυρίσει στο καυσαέριο. Ποιος θέλει να αντικαταστήσει τον στενό και γεμάτο στροφές δρόμο προς το Φιλιατρό, με την φαρδιά και όλο ευθεία λεωφόρο Κηφισίας. Ποιος δεν θα έκανε τα πάντα να κρατήσει την άβολη ψάθινη καρέκλα στον «Τσιριμπή» και να μη την αλλάξει με την άνετη δερμάτινη πολυθρόνα στο γραφείο...Γι’ αυτό και εγώ (νάτος πάλι ο Carboni...) «κατέληξα εδώ, στον μόλο, να μιλάω, μονάχος, στο άπειρο». Εάν συνεχίσω έτσι θα σας στείλω όλες και όλους στο φαρμακείο για ...lexotanil. Άστε καλύτερα... Πάμε να φτιάξουμε μία πίτα; Κολοκυθοτυρόπιτα με φύλλο χωριάτικο. Σπιτικό.
Λίγα μυστικά ακόμα
[1] Η διαφορά ποσότητας του ενός κομματιού της ζύμης από τα άλλα δύο, εξαρτάται από το ύψος των τοιχωμάτων του ταψιού αλλά και από τη σχέση αυτού του ύψους με τη διάμετρο του ταψιού. Μπορεί να είναι από ένα 60%-70% της ποσότητας των άλλων δύο φύλλων, αλλά μπορεί “εύκολα” να ανέβει και στο 100% ή και το 120% και ακόμη περισσότερο. Το φύλλο αυτό θα πρέπει να καλύψει όλο τον πάτο (δ ι ά μ ε τ ρ ο ς), να ανέβει τα τοιχώματα (ύ ψ ο ς) και να αφήσει και ένα τελείωμα που θα κρέμεται προς τα έξω και θα είναι το γύρισμα του φύλλου που θα κάνουμε στο τέλος. Για να υπολογίσετε λοιπόν τη διαφορά ποσότητας, διαιρέστε το άθροισμα (μισή διάμετρος+ύψος+2-3 εκ. γύρισμα) με την καθαρή ακτίνα (μισή διάμετρο). Το αποτέλεσμα πολλαπλασιάστε το με τον εαυτό του και έχετε την διαφορά ποσότητας. Για παράδειγμα, εάν έχουμε ένα ταψί 40 εκ., με τοιχώματα 4 εκατ. και θέλουμε ένα γύρισμα 2 εκατ. τότεη μισή διάμετρος (ακτίνα) είναι 20 εκατ., το πρώτο άθροισμα είναι 20+4+2=26 εκατ και η διαίρεση είναι 26/20 = 1,3. Εάν αυτό το πολλαπλασιάσω με τον εαυτό του, θα μου δώσει 1,68. Δηλαδή, η ποσότητα του κάτω φύλλου πρέπει να είναι (περίπου) 70% μεγαλύτερη των άλλων δύο. Εάν το ταψί είναι 36 εκ., με τοιχώματα 6 εκατ. και θέλουμε ένα γύρισμα 3 εκατ. τοτεη μισή διάμετρος (ακτίνα) είναι 18 εκατ., το πρώτο άθροισμα είναι 18+6+3=27 εκατ και η διαίρεση είναι 27/18 = 1,5. Εάν αυτό το πολλαπλασιάσω με τον εαυτό του, θα μου δώσει 2,25. Δηλαδή, η ποσότητα του κάτω φύλλου πρέπει να είναι υ π ε ρ-δ ι π λ ά σ ι α αυτής των άλλων δύο. [2] Μία φίλη (αυτή που μου έδωσε τη συνταγή) μου πρότεινε να το “αλεύρωμα” της επιφάνειας πάνω στην οποία θα άνοιγα το φύλλο να μη το κάνω με αλεύρι αλλά με κορν φλάουρ. Δεν μπορούσα να φαντασθώ πόσο μεγάλη διαφορά θα έκανε !!! Με μία μόνη φορά που έριξα μία μικρή ποσότητα στην αρχή, άνοιξα ένα μεγάλο φύλλο (πάνω από 40 εκατοστά) χωρίς να κολλήσει ποτέ η ζύμη !!! Που τα επαναλαμβανόμενα πασπαλίσματα με αλεύρι που έκανα στην επιφάνεια τις προηγούμενες φορές, ή το αλεύρωμα του πλάστη... Τίποτα, μία και καλή, λίγο κορν φλάουρ στην αρχή, ένα ελαφρύ πέρασμα και στον πλάτη, και αυτό ήταν !! Μπορεί να είναι πασίγνωστο το κόλπο, για μένα όμως τον ερασιτέχνη ήταν μία αποκάλυψη !!
Κολοκυθόπιτα με αλεύρι χωριάτικο
Παραφράζοντας λίγο Luca Carboni και το αγαπημένο μου (αν και παλιό) “mare mare mare”, μου έρχονται στο μυαλό λόγια όπως«ξέρεις πως ο καθένας μας έχει τη δικιά του θάλασσα μέσα στη καρδιά του, και πως κάθε τόσο σε κάνει να νοιώθεις τα κυματάκια της». "Δεκαπενταύγουστος παρά πέντε”, σε ένα νησί του Ιονίου, με την ημέρα της επιστροφής να πλησιάζει. Κι’ ο καιρός να εξακολουθεί να είναι τόσο καλός, λες και θέλει να κάνει την αναχώρηση ακόμη πιο επώδυνη. Ποιος έχει διάθεση τώρα να γυρίσει στο καυσαέριο. Ποιος θέλει να αντικαταστήσει τον στενό και γεμάτο στροφές δρόμο προς το Φιλιατρό, με την φαρδιά και όλο ευθεία λεωφόρο Κηφισίας. Ποιος δεν θα έκανε τα πάντα να κρατήσει την άβολη ψάθινη καρέκλα στον «Τσιριμπή» και να μη την αλλάξει με την άνετη δερμάτινη πολυθρόνα στο γραφείο...Γι’ αυτό και εγώ (νάτος πάλι ο Carboni...) «κατέληξα εδώ, στον μόλο, να μιλάω, μονάχος, στο άπειρο». Εάν συνεχίσω έτσι θα σας στείλω όλες και όλους στο φαρμακείο για ...lexotanil. Άστε καλύτερα... Πάμε να φτιάξουμε μία πίτα; Κολοκυθοτυρόπιτα με φύλλο χωριάτικο. Σπιτικό.
Λίγα μυστικά ακόμα
[1] Η διαφορά ποσότητας του ενός κομματιού της ζύμης από τα άλλα δύο, εξαρτάται από το ύψος των τοιχωμάτων του ταψιού αλλά και από τη σχέση αυτού του ύψους με τη διάμετρο του ταψιού. Μπορεί να είναι από ένα 60%-70% της ποσότητας των άλλων δύο φύλλων, αλλά μπορεί “εύκολα” να ανέβει και στο 100% ή και το 120% και ακόμη περισσότερο. Το φύλλο αυτό θα πρέπει να καλύψει όλο τον πάτο (δ ι ά μ ε τ ρ ο ς), να ανέβει τα τοιχώματα (ύ ψ ο ς) και να αφήσει και ένα τελείωμα που θα κρέμεται προς τα έξω και θα είναι το γύρισμα του φύλλου που θα κάνουμε στο τέλος. Για να υπολογίσετε λοιπόν τη διαφορά ποσότητας, διαιρέστε το άθροισμα (μισή διάμετρος+ύψος+2-3 εκ. γύρισμα) με την καθαρή ακτίνα (μισή διάμετρο). Το αποτέλεσμα πολλαπλασιάστε το με τον εαυτό του και έχετε την διαφορά ποσότητας. Για παράδειγμα, εάν έχουμε ένα ταψί 40 εκ., με τοιχώματα 4 εκατ. και θέλουμε ένα γύρισμα 2 εκατ. τότεη μισή διάμετρος (ακτίνα) είναι 20 εκατ., το πρώτο άθροισμα είναι 20+4+2=26 εκατ και η διαίρεση είναι 26/20 = 1,3. Εάν αυτό το πολλαπλασιάσω με τον εαυτό του, θα μου δώσει 1,68. Δηλαδή, η ποσότητα του κάτω φύλλου πρέπει να είναι (περίπου) 70% μεγαλύτερη των άλλων δύο. Εάν το ταψί είναι 36 εκ., με τοιχώματα 6 εκατ. και θέλουμε ένα γύρισμα 3 εκατ. τοτεη μισή διάμετρος (ακτίνα) είναι 18 εκατ., το πρώτο άθροισμα είναι 18+6+3=27 εκατ και η διαίρεση είναι 27/18 = 1,5. Εάν αυτό το πολλαπλασιάσω με τον εαυτό του, θα μου δώσει 2,25. Δηλαδή, η ποσότητα του κάτω φύλλου πρέπει να είναι υ π ε ρ-δ ι π λ ά σ ι α αυτής των άλλων δύο. [2] Μία φίλη (αυτή που μου έδωσε τη συνταγή) μου πρότεινε να το “αλεύρωμα” της επιφάνειας πάνω στην οποία θα άνοιγα το φύλλο να μη το κάνω με αλεύρι αλλά με κορν φλάουρ. Δεν μπορούσα να φαντασθώ πόσο μεγάλη διαφορά θα έκανε !!! Με μία μόνη φορά που έριξα μία μικρή ποσότητα στην αρχή, άνοιξα ένα μεγάλο φύλλο (πάνω από 40 εκατοστά) χωρίς να κολλήσει ποτέ η ζύμη !!! Που τα επαναλαμβανόμενα πασπαλίσματα με αλεύρι που έκανα στην επιφάνεια τις προηγούμενες φορές, ή το αλεύρωμα του πλάστη... Τίποτα, μία και καλή, λίγο κορν φλάουρ στην αρχή, ένα ελαφρύ πέρασμα και στον πλάτη, και αυτό ήταν !! Μπορεί να είναι πασίγνωστο το κόλπο, για μένα όμως τον ερασιτέχνη ήταν μία αποκάλυψη !!
Άνοιξε στην εφαρμογή της CookpadΟδηγίες μαγειρέματος
- 1
Ρίχνουμε το αλεύρι μας πάνω στον πάγκο εργασίας και δημιουργούμε στο κέντρο του ένα “κρατήρα”, μία λακουβίτσα.
- 2
Εκεί μέσα ρίχνουμε την κουταλιά το ξύδι,
- 3
3 κουταλιές λάδι,
- 4
Και λίγο-λίγο το νερό. Το νερό πρέπει να είναι χλιαρό και τόσο ώστε το ζυμάρι να μη κολλάει στα χέρια μας. Αυτή τη φορά, τα 550 γρ (έβαλα λίιιιγο παραπάνω) “πήραν” 280 ml.
- 5
Ζυμώνουμε δυναμικά για ένα πεντάλεπτο, μέχρι να δούμε τη ζύμη μας να είναι ομοιογενής (λεία δεν θα είναι ποτέ, είναι το είδος του αλευριού τέτοιο που την κάνει τραχιά).
- 6
Την κάνουμε τότε μπάλα και την σκεπάζουμε με μεμβράνη ή με μία πετσέτα και την αφήνουμε να ξεκουρασθεί για μισή ώρα.
- 7
Τρίβουμε στον τρίφτη τα κολοκύθια
- 8
Και τα αφήνουμε στο σουρωτήρι να αποβάλουν εντελώς τα υγρά τους (μη σας παραξενέψει εάν συνεχίσουν να χύνουν τα υγρά τους και μία ολόκληρη ώρα).
- 9
Ψιλοκόβουμε ένα ματσάκι μαϊντανό και ένα ματσάκι άνηθο,
- 10
Μερικά φύλλα δυόσμο (8-10, αλλά εάν σας αρέσει το άρωμά του μπορείτε να βάλετε και περισσότερα, του πηγαίνει πολύ),
- 11
Τρίβουμε στον τρίφτη το κρεμμύδι,
- 12
Ψιλοκόβουμε τις σκελίδες του σκόρδου (ή πολτοποιούμε μία πιο μεγάλη ποσότητα)
- 13
Και ψιλοκόβουμε (προαιρετικά και εάν μας αρέσουν οι “δυνατές” γεύσεις) και δύο καυτερές πιπερίτσες.
- 14
Ρίχνουμε όλα αυτά τα υλικά σε λεκανίτσα και ανακατεύουμε καλά.
- 15
Κόβουμε την φέτα σε μικρά κυβάκια
- 16
Και τη προσθέτουμε και αυτή στη λεκανίτσα.
- 17
Προσθέτουμε τα αυγά και ανακατεύουμε καλά
- 18
Προσθέτουμε και τον τραχανά (εγώ ελλείψει τραχανά, έβαλα ψιλό χυλοπιτάκι (140 γρ περίπου), του πήγαινε πολύ. Ίσως με τον τραχανά να είναι ακόμη καλύτερη, δεν το γνωρίζω). Ανακατεύουμε και πάλι να πάει ομοιόμορφα, σε όλη τη γέμιση.
- 19
Τέλος, προσθέτουμε και το ελαιόλαδο (μισό φλυτζάνι, 120 ml περίπου), δοκιμάζουμε και κανονίζουμε το αλάτι και το πιπέρι (είναι πολύ νόστιμη όταν είναι κάπως καυτερή, μη σας παραξενεύει που έχει και πιπέρι πέρα από τις καυτερές πιπερίτσες, μη ξεχνάτε ότι αυτές “νοστιμίζουν” μόνο τοπικά, εκεί που θα συναντήσει κανείς κομματάκι τους)
- 20
Κάνουμε ένα τελευταίο, καλό, ανακάτεμα και αφήνουμε τη γέμιση στην άκρη. Θα πιάσουμε τώρα τη ζύμη, να ετοιμάσουμε το φύλλο.
- 21
Χωρίζουμε τη μπάλα της ζύμης σε τρία κομμάτια. Από αυτά, το ένα θα είναι αρκετά μεγαλύτερο από τα άλλα δύο (θα είναι το κομμάτι με το οποίο θα καλύψουμε την βάση του ταψιού και θα ανέβει και στα τοιχώματα. (δείτε στα “Μυστικά” [1] για το πώς θα το υπολογίσετε). Αλευρώνουμε την επιφάνεια εργασίας μας (δείτε στα “Μυστικά” [2] πώς να ανοίγετε ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΑ τη ζύμη και να μη σας κολλάει ΚΑΘΟΛΟΥ στον πάγκο) και ανοίγουμε πάνω εκεί το πρώτο (και μεγαλύτερο) κομμάτι της ζύμης σε λεπτό φύλλο (2-3 mm).
- 22
Απλώνουμε το φύλλο πάνω από το ταψί, με τις άκρες του να ξεχειλίζουν από αυτό και να κρέμονται έξω. Κατόπιν, με απαλές κινήσεις για να μη σχίσει το φύλλο, το βοηθούμε να “βουλιάξει” μέσα στο ταψί, να ακουμπήσει στον πάτο και να τον καλύψει, να ανέβει και να καλύπτει τα τοιχώματα, και τα τελειώματα να κρέμονται και πάλι έξω από το ταψί, αλλά πολύ λιγότερο αυτή τη φορά.
- 23
Αδειάζουμε τη μισή ποσότητα της γέμισης, και στρώνουμε με την ανάστροφη ενός κουταλιού για να απλωθεί ομοιόμορφα.
- 24
Ανοίγουμε και ένα δεύτερο φύλλο, εξ’ ίσου λεπτό, και το στρώνουμε πάνω από την πρώτη στρώση της γέμισης. Αυτό το ενδιάμεσο φύλλο, ΔΕΝ θα ψηθεί το ίδιο καλά όπως τα άλλα δύο, τα εξωτερικά, γι’ αυτό πρέπει οπωσδήποτε να είναι πολύ πολύ λεπτό (2 mm). Ακόμη, αφού δεν θα ανεβαίνει στα τοιχώματα, το κάνουμε ακριβώς στη διάσταση του ταψιού, άντε και 2 εκατ. μεγαλύτερο.
- 25
Πάνω του απλώνουμε ομοιόμορφα και το δεύτερο μισό της γέμισης.
- 26
Ανοίγουμε και το τρίτο φύλλο, το επιφανειακό. Και αυτό θα είναι στη διάσταση του ταψιού και ανάλογα με τις προτιμήσεις μας, μπορεί να είναι περισσότερο ή λιγότερο λεπτό (2-3 mm).
- 27
Βάζουμε το ταψί στον φούρνο και ψήνουμε στους 200 βαθμούς, στις αντιστάσεις, και για μισή ώρα, αρχικά μόνο από κάτω,
- 28
Και στη συνέχεια γυρίζουμε σε “πάνω κάτω” τη λειτουργία του φούρνου και ψήνουμε για άλλη μισή ώρα. Εν πάση περιπτώσει, ελέγχουμε την επιφάνειά της να είναι ψημένη αλλά να μην έχει καεί κιόλας.
- 29
Αφήνουμε να κρυώσει λίγο η πίτα και κόβουμε τα κομμάτια που θέλουμε. Εάν πριν βάλουμε το ταψί στον φούρνο, έχουμε χαράξει ελαφριά την επιφανειακή ζύμη στα σημεία που θα κοπούν τα κομμάτια, διευκολύνουμε αυτό το κόψιμο ση συνέχεια. Και αυτή τη φορά, ο “καλλιτέχνης” μέσα μου...απουσίαζε. Το γευστικό αποτέλεσμα, όμως, ήταν πολύ καλό.
Λέξεις-κλειδιά
Παρόμοιες συνταγές
Περισσότερες συνταγές
Σχόλια (2)