Πλένουμε καλά τα σταφύλια και αφήνουμε να στεγνώσουν οι ρώγες σε ένα σουρωτήρι.

Καθόμαστε αναπαυτικά σε μια πολυθρόνα παίρνοντας μπροστά στα πόδια μας το σουρωτήρι και πλάι μας μια άδεια λεκάνη και με την οδοντογλυφίδα ξεκινάμε το τρύπημα των ρωγών, προσέχοντας να μην βγει η οδοντογλυφίδα στην άλλη πλευρά γιατί στο βράσιμο θα ξεφλουδίσει το σταφύλι. Η τρύπα θα πρέπει να γίνει στην τρύπα που ήταν το κοτσάνι. Το τρύπημα γίνεται ώστε στο βράσιμο να απορροφήσει σιρόπι και να μείνουν οι ρώγες φουσκωτές και όχι με όψη σταφίδας.

Ρίχνουμε το σταφύλι σε μια μεγάλη κατσαρόλα, προσθέτουμε τη ζάχαρη, το χυμό πορτοκαλιού, τα φύλλα αρμπαρόριζας, καπακώνουμε και αφήνουμε για ένα βράδυ στο ψυγείο.

Την επομένη το πρωί ανοίγουμε το μάτι της κουζίνας στο 6, αν το μάτι της κουζίνας σας πάει ως το 9 ή στο 2 αν πάει ως το 3. Αφήνουμε να πάρει μια βράση, ξαφρίζουμε με τρυπητή κουτάλα και σβήνουμε το μάτι της κουζίνας φέρνοντας μερικές βόλτες στην κατσαρόλα. Δεν ανακατεύουμε γιατί μπορεί να τραυματίσουμε τις ρώγες. Θα αφήσουμε πάλι για ένα βράδυ στην κατσαρόλα και θα συνεχίσουμε την επόμενη το πρωί.

Λίγο πριν τελειώσουμε με το βράσιμο του γλυκού βάζουμε τα πλυμένα και στεγνά βάζα σε ένα ταψί στο φούρνο και ανάβουμε στους 110°C στις αντιστάσεις. Αφού πιάσει θερμοκρασία ο φούρνος, αφήνουμε 15 λεπτά τα βάζα και βάζουμε και τα καπάκια αλλά 3'-4.

Με γάντι κουζίνας και πολύ προσεκτικά παίρνουμε ένα-ένα βάζο και γεμίζουμε με γλυκό μέχρι ένα δάκτυλο κάτω από το στόμιο. Κλείνουμε ερμητικά με το καπάκι (το πιάνουμε με την πιάστρα της κουζίνας ή με πετσέτα), αναποδογυρίζουμε το βάζο και αφήνουμε μέχρι την επομένη, χωρίς να το κουνήσουμε καθόλου από τη θέση του ώστε να πετύχουμε την σφράγιση των βάζων.

Είναι λίγο χρονοβόρα η διαδικασία αλλά... το καλό πράγμα αργεί να γίνει!!! Καλή επιτυχία!